Συμβασιούχοι ΕΚΠΑ - Τώρα και γραπτές εξετάσεις για να παραμείνεις στη δουλειά.

Τη Δευτέρα, 15/6/2020, συμβασιούχοι εργαζόμενοι στον Ε.Λ.Κ.Ε. ενημερώθηκαν πως οι νέες προκηρύξεις για τις θέσεις τους θα περιλαμβάνουν εκτός από συνέντευξη και γραπτό διαγωνισμό σχετικά με τις διαδικασίες και τη νομολογία που αφορά στον Ε.Λ.Κ.Ε.

Σε συνάντηση που έγινε με τις Πρυτανικές Αρχές και το Δ.Σ. του Συλλόγου την Τρίτη 23/6/2020, επιβεβαιώθηκε ότι ο γραπτός διαγωνισμός θα περιλαμβάνεται από εδώ και στο εξής ως δυνατότητα σε όλες τις διαδικασίες επαναπρόσληψης των συμβασιούχων (έργου ή εργασίας), παρόλο που ο νόμος δεν απαιτεί κάτι αντίστοιχο.

Ως διαδικασία είναι εξευτελιστική για το σύνολο των εργαζομένων, περισσότερο δε για όσους έχουν πάρα πολλά χρόνια προϋπηρεσίας, όπως για παράδειγμα στον Ε.Λ.Κ.Ε. και τις Γραμματείες, που θα είναι και οι πρώτοι που θα την υποστούν άμεσα. Επιπλέον, αποτελεί ακόμη ένα εμπόδιο που το Πανεπιστήμιο βάζει στην ανανέωση των συμβάσεων των συναδέλφων μας με απώτερο σκοπό την πλήρη αποστείρωση των διαδικασιών και την πλήρη αποποίηση της ευθύνης που έχει η Διοίκηση απέναντι στη διασφάλιση της απρόσκοπτης, αδιάκοπης και σταθερής εργασίας των συμβασιούχων που είναι απολύτως απαραίτητοι για την λειτουργία του Ιδρύματος.

Η Διοίκηση, αντί να διευκολύνει τις διαδικασίες που σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να ήταν τυπικές και ανώδυνες, φροντίζει να βάλει ακόμα μια ασπίδα προστασίας για τον εαυτό της σε περίπτωση «ατυχήματος» που πιθανόν θα οδηγήσει συναδέλφους σε απόλυση μετά από τόσα χρόνια υπηρεσίας, για να μπορέσει να σηκώσει τους ώμους ψηλά και να πει «Δεν μπορώ να κάνω τίποτα, υπάρχει το γραπτό». Φυσικά ούτε λόγος να γίνεται για προσπάθεια μονιμοποίησης από την πλευρά της Διοίκησης.

Πρόσφατο παράδειγμα οι συναδέλφισσες της Οδοντιατρικής που απολύθηκαν και το «φιλεύσπλαχνο» Ε.Κ.Π.Α. ακόμα δεν έχει φροντίσει να επιστρέψουν στην εργασία τους. Οι καινούργιες διαδικασίες μάλιστα, έγιναν βάσει του ν.4485/2017. Αν επιμείνει ο Ε.Λ.Κ.Ε. και κατ’ επέκταση το Ε.Κ.Π.Α., στο νέο τρόπο προκήρυξης θέσεων ορισμένου χρόνου ή έργου, θα έχουμε περισσότερα «ατυχήματα» όπως το παραπάνω.

Η γραπτή διαδικασία εδραιώνει ακόμα περισσότερο τη διαφορετική αντιμετώπιση μεταξύ μονίμων/Ι.Δ.Α.Χ. εργαζομένων και συμβασιούχων, παραβιάζοντας για ακόμη μια φορά την αρχή της ισονομίας μέσα στον εργασιακό χώρο. Ίσως όμως να αποκρύπτει και επιπλέον σκοπιμότητες όπως η σιωπηρή αντικατάσταση του υπάρχοντος υπηρετούντος προσωπικού με νεότερο, φθηνότερο και πιο πειθήνιο προσωπικό με ελαστικές σχέσεις εργασίας. Άλλωστε είναι φανερό τα τελευταία χρόνια πως οι Κυβερνήσεις, αλλά και οι Πρυτανικές Αρχές των ιδρυμάτων ανά τη χώρα, ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο (σχεδόν αποκλειστικά θα έλεγε κανείς) για την μείωση του δημοσιονομικού κόστους παρά για την ποιότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών.

• Καλούμε τη Διοίκηση να μην προκηρύξει θέσεις στον Ε.Λ.Κ.Ε. ή σε οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία με γραπτές εξετάσεις.
• Κανείς/καμία συνάδελφος-ισσα να μη χάσει τη δουλειά του/της.
• Άμεση επαναπρόσληψη των 2 απολυμένων συναδελφισσών της Οδοντιατρικής.
• Μονιμοποίηση των συμβασιούχων συναδέλφων-ισσών.
• Νέες προσλήψεις προσωπικού όλων των ειδικοτήτων για ενίσχυση των προσφερόμενων υπηρεσιών του ΕΚΠΑ.

“Μένουμε ασφαλείς” στο ΕΚΠΑ;

Επιστροφή στην “κανονικότητα”

Από τις 4/5, μετά από 42 και πλέον ημέρες καλλιέργειας φόβου, ήρθε η ώρα να βγούμε από τα σπίτια μας. Οι ίδιοι ειδικοί και τα ίδια ΜΜΕ που μας βομβάρδιζαν καθημερινά με το “Μένουμε σπίτι”, επιμένουν πλέον στο “Μένουμε ασφαλείς”. Όχι, οι συνθήκες δεν άλλαξαν. Απλώς η οικονομία δεν αντέχει άλλη καραντίνα. Πρέπει άλλωστε και να υποδεχθούμε, ως χώρα “COVID-free”, τον -όποιο- τουρισμό, τη μόνη “βαριά βιομηχανία” της χώρας.

Καθημερινά στις 6:00 μ.μ., στις οθόνες μας, παρακολουθούμε την αποθέωση της ανάθεσης της ζωής μας στο αστυνομικό κράτος και σε μια επιστήμη που μοιάζει να εξυπηρετεί πολιτικές προτεραιότητες. Στο πλαίσιο αυτό, δίνονται αντιφατικές οδηγίες που επιτείνουν τη σύγχυση. Τη μια οι μάσκες κάνουν κακό, την άλλη πρέπει να τις φοράμε παντού, την παρ’ άλλη μόνο στα Μ.Μ.Μ. Στην αρχή, ασφαλείς ήταν μόνο αυτές των φαρμακείων, μετά περάσαμε στο DIY (Κάν’ το μόνος σου), γιατί είναι προφανές ότι δεν μπορούμε να σηκώσουμε το κόστος.

Τώρα γυρίζουμε στη δουλειά με φυσική παρουσία. Κάποια περιοριστικά μέτρα θα συνεχίσουν να υφίστανται, για όσο χρειάζεται φυσικά, προκειμένου να εξυπηρετηθεί το κράτος και το κεφάλαιο. Εμείς παραμένουμε πάντα αναλώσιμοι… Καλούμαστε λοιπόν, αναλαμβάνοντας ακόμα μια φορά την “ατομική ευθύνη” μας, να στριμωχτούμε στα Μ.Μ.Μ. και να αναιρέσουμε μέρος των κανόνων που ως τώρα ίσχυαν στους χώρους εργασίας. Και μια και το κράτος βάζει κανόνες για την τήρηση των οποίων δε δίνει ούτε ευρώ, εμείς πρέπει να επωμιστούμε το κόστος των Μέσων Ατομικής Προστασίας (Μ.Α.Π.), να αγοράσουμε μάσκες, αντισηπτικά, γάντια, όλα υπερκοστολογημένα και αμφίβολης ποιότητας.

“Μένουμε ασφαλείς” στο ΕΚΠΑ;
Από τις αρχές της κρίσης έχουμε πρακτικά μια διόλου ευκαταφρόνητη έμμεση μείωση μισθού. Οι εργαζόμενοι του ΕΚΠΑ, κληθήκαμε και εξακολουθούμε να καλούμαστε να βάλουμε το χέρι στην τσέπη. Η εφαρμογή της τηλεεργασίας προϋποθέτει εξοπλισμό, Η/Υ, εκτυπωτές, σκάνερ, αναλώσιμα, κλήσεις από σταθερά και κινητά τηλέφωνα, κ.α. Η φυσική παρουσία προϋποθέτει λεφτά για μέσα προστασίας. Αν, π.χ., η χρήση μάσκας γίνεται για ουσιαστικούς λόγους, κι όχι για να αποφύγουμε το πρόστιμο, όσοι πάμε στη δουλειά με Μ.Μ.Μ., θέλουμε δύο την μέρα. Το μέσο κόστος μιας μάσκας φαρμακείου μιας χρήσης είναι 0,80-1,2€, σύνολο (μ.ο.) 40€ το μήνα. Και ανεβαίνει αν πρέπει κανείς να φοράει και κατά το ωράριο…

Θα πρέπει να αναφέρουμε βέβαια ότι, στις αρχές της κρίσης αλλά και τώρα, διανεμήθηκε (π.χ. από τις κοσμητείες) ένας αριθμός αντισηπτικών. Παράλληλα, ζητήθηκε πρόσφατα από επόπτες κτηρίων να καταθέσουν αιτήματα για υλικά καθαρισμού, υπολογίζοντας και τις ανάγκες σε Μ.Α.Π., αλλά διευκρινίστηκε ότι δεν είναι σίγουρο ότι θα παρασχεθούν, μια και είναι δύσκολο να βρεθεί προμηθευτής που να δεχθεί τις διαδικασίες του ΕΚΠΑ.

Απορίας άξιο είναι γιατί χρειάζεται προμηθευτής για αντισηπτικά. Την ίδια στιγμή, που διαφημίζεται ευρέως ότι, το ΕΚΠΑ, στο πλαίσιο της κοινωνικής προσφοράς του, στις 7 Μαΐου, διέθεσε στο Υπουργείο Παιδείας, που ασφαλώς κάνει και τις δικές του προμήθειες, «τα πρώτα 170 λίτρα απολυμαντικού υγρού σε 410 συσκευασίες των 250 ml και 130 συσκευασίες των 500 ml […] Την ερχόμενη εβδομάδα θα παρασκευαστούν και θα χορηγηθούν επιπλέον ποσότητες σε προσωπικές συσκευασίες για τις ανάγκες όλου του προσωπικού του Υπουργείου, για την περίοδο της επιστροφής στην κανονικότητα». Το απολυμαντικό αλκοολούχο υγρό παρασκευάστηκε από το Τμήμα Χημείας, με χρηματοδότηση της Εταιρείας Αξιοποίησης. Δεν μπορεί να παρασκευαστεί και για τους εργαζόμενους του Ιδρύματος αντισηπτικό; Παράλληλα, χρειάζεται το ΕΚΠΑ να διαφημίζει αυτονόητες ενέργειες, όπως τη διάθεση των –πρώτων- 50 λίτρων απολυμαντικού υγρού στη φοιτητική εστία (6/5);

Στις 8/5, το Τμήμα Πειθαρχικής Ευθύνης και Δεοντολογίας του Υπουργείου Εσωτερικών, εξέδωσε εγκύκλιο για την επιστροφή στη δουλειά. Σύμφωνα με αυτή, οι φορείς «επιβάλλεται […] να προβούν σε κάθε απαραίτητη ενέργεια για την διασφάλιση των κανόνων υγιεινής […] η οποία αποτελεί εν προκειμένω υπέρτατη υποχρέωση απορρέουσα από την αναγκαιότητα της προστασίας της δημόσιας υγείας, αλλά και της υγείας των εργαζομένων, πολλώ δε μάλλον τώρα που αυξάνεται το ποσοστό προσέλευσης».

Υπενθυμίζουμε ότι το ΕΚΠΑ έχει εργαζόμενους και σε υπηρεσίες ιατρικές των οποίων οι ανάγκες θα έπρεπε να καλύπτονται είτε από το Ίδρυμα, είτε από τα νοσοκομεία. Έχει εργαζόμενους στην καθαριότητα και τη φύλαξη, με συνεχή φυσική παρουσία. Νοείται να υπάρχουν υπηρεσίες που παλεύουν με ένα αντισηπτικό; Νοείται να αναρτώνται ανακοινώσεις που να επιβάλουν την είσοδο σε κτήρια μόνο με μάσκα και γάντια χωρίς να παρέχονται; Το προσωπικό επιστρέφει, κλινικές Σχολών ανοίγουν. Οι ανάγκες αυξάνονται. Και ο κίνδυνος και το κόστος είναι μόνο για μας.

Το ΕΚΠΑ οφείλει να διασφαλίσει την υγεία και την ασφάλεια του συνόλου του προσωπικού του Ιδρύματος και των φοιτητών του, όπου αυτοί επανέλθουν. Η υγιεινή και η ασφάλεια είναι ευθύνη της Διοίκησης. Δεν είναι «ατομική ευθύνη» δική μας.

Θα ήταν επίσης χρήσιμο, ο Πρύτανης να δαπανήσει λίγο από τον πολύτιμο τηλεοπτικό του χρόνο για να ενημερώσει μέσω τηλεδιάσκεψης όλο το προσωπικό του ΕΚΠΑ για τον κορωνοϊό και για τις ενέργειες σχετικά με την ασφαλή επιστροφή μας στην εργασία.

Δε θα μπορούσαμε να μη σημειώσουμε ότι, μέσα σε όλα αυτά, η πλειοψηφία του Δ.Σ. δεν έχει ψελλίσει κουβέντα, ούτε έχει προβεί στη διερεύνηση των συνθηκών στις υπηρεσίες. Εν μέσω πανδημίας συνεδρίασε μία φορά (5/5, 2 και πλέον μήνες από την προηγούμενη φορά) με τηλεδιάσκεψη και “κεκλεισμένων των θυρών”, χωρίς να δώσει δυνατότητα συμμετοχής στους ενδιαφερόμενους εργαζόμενους. Είναι σαφές πως η πλειοψηφία του Δ.Σ. έχει επιστρέψει σε εποχές που με κόπο και αγώνα αφήσαμε πίσω. Λειτουργούν ως μοχλός της Διοίκησης. Τους καλούμε, για ακόμα μια φορά, να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να αναλάβουν την ευθύνη που τους αναλογεί στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Απαιτούμε:

• ΑΣΦΑΛΕΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ
• ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΡΟΧΗ ΜΕΣΩΝ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ ΤΟΣΟ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΟΣΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ
• ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑΚΩΝ ΓΡΑΜΜΩΝ ΠΟΥ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥΠΟΛΗ (250 και Ε90)

Κείμενο Στήριξης στο Βασίλη Δημάκη

Ο Βασίλης Δημάκης είναι φοιτητής του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του ΕΚΠΑ. Πέρασε όντας κρατούμενος, μέσα από την διαδικασία πανελληνίων εξετάσεων το ακαδημαϊκό έτος 2017-2018. Μετά από συνεχόμενες αρνήσεις παροχής εκπαιδευτικών αδειών από τις αρμόδιες αρχές, τις οποίες ακολούθησαν η εκ μέρους του λευκή απεργία καθώς και κινητοποιήσεις συμπαράστασης από το Φ.Σ. Πολιτικού, άλλων φοιτητικών και μη συλλόγων, οργανώσεων, φορέων, μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας και χιλιάδων ανθρώπων έπειτα από συλλογή υπογραφών, κατάφερε να λάβει τις εκπαιδευτικές άδειες που δικαιούνταν με βάση το νόμο και να παρακολουθήσει τα μαθήματα της σχολής στην οποία επέτυχε.
Στη σημερινή συνθήκη που χτυπά όλα τα στρώματα και τις κοινωνικές ομάδες οι κρατούμενοι-ες είναι ένα από τα πιο εκτεθειμένα κομμάτια της κοινωνίας. Η Κυβέρνηση δεν έχει μεριμνήσει για Μ.Α.Π. των κρατουμένων (όπως για άλλες ευάλωτες ομάδες πληθυσμού: πρόσφυγες - μετανάστ(ρι)ες, άστεγους -ες, τοξικοεξαρτημένους -ες, διαμένοντες σε γηροκομεία, ψυχιατρικές κλινικές), όπου ο συνωστισμός είναι τέτοιος που καθιστά τον κίνδυνος μετάδοσης του ιού τρομερά υψηλό. Και είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο πως σε αυτές τις κλειστές δομές, ο ιός έρχεται ΠΑΝΤΑ από έξω!

Οι κυβερνήσεις διαχρονικά, ακολουθούν εγκληματική πολιτική, δείχνοντας αδιαφορία απέναντι σε αυτή την κατάσταση με αποτέλεσμα οι κρατούμενοι -ες τις τελευταίες ημέρες να απεργούν από τις εργασίες της φυλακής και να ζητούν να παρθούν μέτρα προστασίας από την πανδημία. Η σκληρή πραγματικότητα άλλωστε, τους δικαιώνει με τα πρόσφατα κρούσματα σε κλειστές δομές προσφύγων - μεταναστ(ρι)ών, γηροκομείων.

Απέναντι στις ειρηνικές κινητοποιήσεις τους, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη απάντησε με εισβολή δυνάμεων των ΕΚΑΜ και των ΜΑΤ στις φυλακές Κορυδαλλού. Ο Βασίλης Δημάκης, την μέρα της εισβολής απήχθη από τις δυνάμεις των ΜΑΤ και μετήχθη βιαίως στο Κατάστημα Κράτησης Γρεβενών και συγκεκριμένα στα κελιά πειθαρχικής απομόνωσης, χωρίς να έχει κατηγορηθεί για κάποιο πειθαρχικό παράπτωμα. Πράξη παράνομη, σύμφωνα με το Σωφρονιστικό Κώδικα, που καθιστά αδύνατη την παρακολούθηση των απαραίτητων μαθημάτων  της Σχολής.

Η πραγματική αιτία της μεταγωγής φυσικά δεν είναι άλλη από τη συμμετοχή του στους αγώνες των κρατουμένων ενάντια στην απραξία της κυβέρνησης στο θέμα της πανδημίας και την άρνηση της να τους προστατέψει λαμβάνοντας τα απαραίτητα μέτρα.

Προφανώς, οι τρόφιμοι-ες των σωφρονιστικών ιδρυμάτων δεν βρίσκονται στις προτεραιότητες των κυβερνώντων.

Για τους λόγους αυτούς, ο Βασίλης Δημάκης ξεκίνησε στις 21/04 απεργία πείνας την οποία μετέτρεψε και σε απεργία δίψας, εάν δεν ικανοποιούνταν το αίτημα του για μεταγωγή του στις φυλακές Κορυδαλλού. Τελικά, ο αγώνας του δικαιώθηκε αν και μετά από καινούργιο σόου λόγω άρνησης της Γ. Γ. Σοφίας Νικολάου να υπογράψει το αίτημα μεταγωγής του , τελικά κατάφερε να επιστρέψει στον Κορυδαλλό. Αλλά δυστυχώς η εκδικητικότητα του Κράτους συνεχίζεται. Ο Βασίλης Δημάκης έχει μεν επιστρέψει στον Κορυδαλλό, αλλά μεταφέρθηκε σε "ειδικό καθεστώς" έκτισης ποινής στα υπόγεια των γυναικείων φυλακών, όπου εκτίουν ποινές όσοι κατηγορούνται με τον 187Α για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση.

Η τελευταία εξέλιξη είχε ως αποτέλεσμα ο Β. Δημάκης να ξεκινήσει εκ νέου Απεργία Πείνας και Δίψας από τις 10/5. Αποδεικνύεται έτσι ακόμα μια φορά πως το Κράτος έχει συνέχεια.

Όλοι θυμόμαστε το Νοέμβρη του 2014, όταν ο Νίκος Ρωμανός στερούνταν από την Πολιτεία το δικαίωμά του να σπουδάσει, όντας κι εκείνος κρατούμενος στις φυλακές Κορυδαλλού. Και τότε χρειάστηκε να προβεί ο φοιτητής Νίκος Ρωμανός σε απεργία πείνας και δίψας για να του δοθεί η δυνατότητα να σπουδάσει στα τότε Τ.Ε.Ι. Αθήνας.

Είναι εξευτελιστικό αλλά και απολύτως χαρακτηριστικό για το ήθος και την ευαισθησία των κρατούντων, η πολλές φορές, ανάγκη καταφυγής σε ύστατα μέσα αντίδρασης  όπως η απεργία πείνας για να ικανοποιηθούν αυτονόητα αιτήματα όπως η αίσθηση υγειονομικής ασφάλειας, το δικαίωμα του να σπουδάζεις, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, και αλλά δικαιώματα των κρατουμένων που καταπατούνται συνεχώς από την κρατική εξουσία.

Η Πρωτοβουλία Εργαζομένων Πανεπιστημίου Αθηνών στέκεται πάντα αλληλέγγυα στον αγώνα των κρατούμενων, οι οποίοι αφήνονται ξεχασμένοι και εκτεθειμένοι στον ιό σε φυλακές - υγειονομικές βόμβες.

Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας και ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ την απόπειρα τιμωρίας και "προειδοποίησης" από την πλευρά του επίσημου Κράτους στον Βασίλη Δημάκη, με ευρύτερους αποδέκτες όλους -ες τους /τις αγωνιστές -τριες.

Απαιτούμε:

• Πλήρης υγειονομική φροντίδα στους κρατούμενους -ες εν μέσω πανδημίας.
• Ομοίως, υγειονομική μέριμνα για όλες τις ευάλωτες ομάδες πληθυσμού ΤΩΡΑ!
• Αποσυμφόρηση των σωφρονιστικών ιδρυμάτων, κλείσιμο όλων των κέντρων κράτησης προσφύγων - μεταναστών (κλειστών και ανοικτών) και ένταξή τους στον αστικό ιστό.
• Απαραίτητη υλικοτεχνική υποστήριξη, ώστε οι κρατούμενοι -ες που σπουδάζουν, να μπορούν να παρακολουθούν τις εξ αποστάσεως διαλέξεις και να εξεταστούν.

14 ΑΠΡΙΛΗ: ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

 

Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ στηρίζει την διαμαρτυρία στο Υπ. Εργασίας στις 12:30, την Τρίτη 14 Απριλίου, που καλούν πρωτοβάθμια σωματεία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, για την υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων με αφορμή την επιδημία του κορωνοϊού. 

Η πανδημία του κορωνοϊού έφερε στην επιφάνεια τη χρόνια υποβάθμιση και διάλυση του Ε.Σ.Υ. από όλες τις κυβερνήσεις τα προηγούμενα χρόνια. 

 

Επιπλέον, έχουμε υπαγωγή εργαζομένων σε καθεστώς αναστολήςσύμβασης εργασίας. Χιλιάδες απολύσεις. Λειτουργία επιχειρήσεων με πολύ λιγότερους εργαζόμενους ως δήθεν «προσωπικό ασφαλείας». Αναστολή απαγόρευσης πολιτικής επιστράτευσης και κάθε μορφής επίταξης κατά τη διάρκεια απεργίας. Καταβολή δώρου Πάσχα το …καλοκαίρι στις πληττόμενες εταιρείες. Αναστολή υποχρέωσης εργοδότη για καταχώρηση στο σύστημα Εργάνη κάθε εργασιακής μεταβολής. Πληθαίνουν δε οι καταγγελίες για «μαύρη εργασία». 

Στο στόχαστρο της κυβέρνησης θα βρεθούν και οι μισθοί ΚΑΙ στο δημόσιο τομέα, όπως και το μέλλον των συμβασιούχων. Η κυβέρνηση για άλλη μια φορά θα επιστρατεύσει τον κοινωνικό αυτοματισμό για να διασπάσει τους εργαζόμενους και να νομιμοποιήσει την αντιδραστική πολιτική της. 

Συμμετέχουμε στις 14 Απρίλη στην διαμαρτυρία στο Υπ. Εργασίας για τη διεκδίκηση των αιτημάτων των εργαζομένων, για να μην περάσουν οι σχεδιασμοί των κυβερνώντων. 

 

Στηρίζουμε και είμαστε αλληλέγγυοι στους εργαζόμενους των supermarket και στη μέρα δράσης στις 15 Απρίλη που καλούν σωματεία στο εμπόριο. 

 

Παλεύουμε για:

• Πλήρη καταβολή των μισθών με ευθύνη εργοδοσίας και κράτους. Κατάργηση όλων των αντεργατικών ΠΝΠ. Απαγόρευση των απολύσεων. Να κηρυχτούν παράνομες οι απολύσεις που έγιναν από 1η Μάρτη. Το Δώρο Πάσχα να δοθεί στο ακέραιο και στην ώρα του.
• Κανένας στην δουλειά χωρίς τα απαραίτητα μέτρα προστασίας. Προστασία ευπαθών ομάδων (πρόσφυγες, μετανάστες, φυλακισμένοι, άστεγοι κ.ά.)
• Ελεύθερη συνδικαλιστική δραστηριότητα.
• Καμιά μείωση μισθών και καταστρατήγηση των εργασιακών δικαιωμάτων στο δημόσιο τομέα.
• Απαλλαγή από τις χρεώσεις σε ρεύμα, επικοινωνία, νερό, φυσικό αέριο για όσο διαρκεί η υγειονομική κρίση. Να μην γίνουν διακοπές ηλεκτρικού ρεύματος, τηλεπικοινωνιών, νερού.
• Κατάργηση πλειστηριασμών κύριας κατοικίας και κατασχέσεων. 

ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑ

COVID-19 - 41η ΜΕΡΑ

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΡΥΤΑΝΗ

Στις 2 Απριλίου, ο Πρύτανης μας ενημέρωσε μέσω μέιλ για το αίτημά του προς την κυβέρνηση να καταβληθεί και στα μέλη ΔΕΠ, ΕΔΙΠ και ΕΤΕΠ, τα οποία παρέχουν τις υπηρεσίες τους σε πανεπιστημιακές δομές στα νοσοκομεία, η έκτακτη οικονομική ενίσχυση που θα λάβουν οι υγειονομικοί του ΕΣΥ.

Ο Πρύτανης ορθώς υπενθυμίζει στην κυβέρνηση ότι οι πανεπιστημιακοί γιατροί μάχονται και αυτοί ενάντια στον κορωνοϊό. Δίπλα τους όμως είναι και διοικητικοί υπάλληλοι των ΑΕΙ. Στα νοσοκομεία και σε δομές των Σχολών Υγείας, δουλεύουν, σε διάφορα πόστα, από τις γραμματείες μέχρι τα εργαστήρια, και -με τη στενή έννοια- διοικητικοί, και παρασκευαστές, και συμβασιούχοι των ΑΕΙ, οι οποίοι, όπως και πλήθος εργαζομένων στα νοσοκομεία, δεν παίρνουν επίδομα επικίνδυνης εργασίας και δεν υπάγονται στα βαρέα ανθυγιεινά. Και είναι τουλάχιστον απαράδεκτο να αγνοούνται επιδεικτικά από την κορυφή του Ιδρύματος, να σβήνονται από το χάρτη.

Το περίφημο επίδομα βέβαια στους υγειονομικούς είναι κοροϊδία. Το καρότο δίπλα στο μαστίγιο. Οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία τραβάνε τα πάνδεινα, αγωνίζονται χωρίς μέσα, χωρίς προστασία για τους ίδιους και τους ασθενείς τους. Τους πετάνε το κόκκαλο του επιδόματος για να κλείσουν το στόμα τους και να συνεχίσουν πειθήνια να διακινδυνεύουν τις ζωές τους μέσα σε άθλιες συνθήκες. Είναι “οι ήρωες με τις άσπρες και τις πράσινες μπλούζες” όσο δε μιλάνε, κι είναι “ψεύτες” όταν καταγγέλλουν τις ελλείψεις.

Αυτές τις μέρες, βιώνουμε μια κατάσταση συνεχούς παραπληροφόρης από τα ΜΜΕ, στην υπηρεσία της κυβέρνησης. Κατασκευάζονται “γεμάτες” παραλίες, “τεράστιες” ουρές, κι όλα αυτά για να περάσουν τα μέτρα πλήρους εγκλεισμού μας, καταστολής, επιτήρησης και ελέγχου. Μέτρα που δε θα πέρναγαν αλλιώς και τώρα ήρθαν για να μείνουν. Για τις άλλες χώρες, τα ΜΜΕ, πολύ πρόθυμα, βγάζουν κάθε είδηση για ελλείψεις στα νοσοκομεία. Για την Ελλάδα όμως, κάθε σχετική καταγγελία κόβεται. Με την κρατική τηλεόραση να ναι στην πρώτη γραμμή, σαν νέα ΥΕΝΕΔ, βασιλικότερη ακόμα και των Τσιόδρα και Χαρδαλιά.

Τα ψέματα της κυβέρνησης που καταγγέλλουν οι γιατροί, και δη το συνδικαλιστικό τους όργανο, η ΟΕΝΓΕ που, σε αντίθεση με άλλους συλλόγους και ομοσπονδίες, δεν έχει αναστείλει τη συνδικαλιστική της δράση στο όνομα της κρίσης, είναι πολλά. Αρκεί κανείς να δει τις καταγγελίες της (ενδεικτικά εδώ κι εδώ). Επάρκεια κρεβατιών σε ΜΕΘ με 220 κρεβάτια; Επάρκεια προσωπικού και προσλήψεις 4.000 με 30.000 κενές οργανικές, με το 10% των κρουσμάτων να είναι σε υγειονομικούς και 400 να είναι σε καραντίνα; Προσλήψεις που δε γίνονται και τελικά μεταφέρονται γιατροί από τα κέντρα υγείας, με αποτέλεσμα να καταρρέει η πρωτοβάθμια φροντίδα; «Μείνε σπίτι να πεθάνεις» γιατί το σύστημα δεν αντέχει; «Δεν κάνουμε αχρείαστα τεστ» γιατί δε σπαταλάμε λεφτά; Το ξέραμε ότι ήταν στραβό το κλήμα. Μόνο που τώρα απλά το φαγε κι ο COVID-19.

Στα ψέματα της κυβέρνησης συμβάλουν εξίσου πρόθυμα και οι πανεπιστημιακοί που εμφανίζονται στις τηλεοράσεις. Ενώ ξέρουν την κατάσταση στα νοσοκομεία, για να στήσουν καριέρες και να κερδίσουν πολλά λεπτά δημοσιότητας, δε μιλάνε γι αυτά. Τους αξίζει όχι απλά επίδομα, αλλά δεύτερος μισθός, για τη συμβολή τους.

Και μια και ξεκινήσαμε με τη Διοίκηση του ΕΚΠΑ: Να μη διανοηθεί να συμβάλει στην εκστρατεία μείωσης των μισθών στο δημόσιο, στέλνοντας τα στοιχεία που ζητάει από τους προϊσταμένους στο Υπουργείο το οποίο ελπίζει να επιβεβαιωθεί ότι πλεονάζουμε, ότι μπορούμε να δουλεύουμε με μικρότερο μισθό από το σπίτι, για να μπει ξανά στο τραπέζι μια νέα διαθεσιμότητα και απολύσεις. Καλά θα κάνει η πλειοψηφία του ΔΣ του Συλλόγου να κινηθεί τώρα, πριν είναι πολύ αργά.

Και μια σημείωση: Η Συνέλευση της Ιατρικής Σχολής, που ευχαριστεί τους φοιτητές της για τον εθελοντισμό τους στη στήριξη του ΕΣΥ, ας βγάλει μια ανακοίνωση για τις τραγικές ελλείψεις στα νοσοκομεία σε προσωπικό και μέσα ατομικής προστασίας.

AΠAITOYME:

• Ενίσχυση του ΕΣΥ με προσωπικό και μέσα
• Επίταξη του Ιδιωτικού Τομέα, κλινών, εργαστηρίων, κ.α.
• Πάταξη της αισχροκέρδειας στα είδη αντισηψίας και ατομικής προφύλαξης
• Δωρεάν τεστ για τον κορωνοϊό σε όλον τον πληθυσμό
• Όχι άλλα “δώρα” στο κεφάλαιο (11 εκατ. για ενημερωτικά σποτ στα ΜΜΕ, 30 εκατ. για  αποζημίωση ιδιωτών για πραγματοποίηση κλινικού και εργαστηριακού ελέγχου)
• Παροχή υπηρεσιών υγείας και προστασίας στους οικότροφους των εστιών
• Προστασία όλου του πληθυσμού χωρίς καμιά διάκριση, στήριξη αδύναμων κατηγοριών (ηλικιωμένοι, άστεγοι, φυλακισμένοι). Απεγκλωβισμός προσφύγων/μεταναστών από τα κλειστά στρατόπεδα, εξασφάλιση αξιοπρεπών συνθηκών διαμονής και ζωής. Πλήρης δημόσια και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους. Άμεση λήψη μέτρων προστασίας από τον Κορωνοϊό
• Όχι επιδόματα-κοροϊδία. Επιστροφή όλων των Δώρων στους εργαζόμενους στο δημόσιο

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ, 7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΜΕ ΦΥΣΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΜΕ

Για την κρίση του COVID-19

Με δεδομένη την εξάπλωση του COVID-19 παγκοσμίως, η κυβέρνηση της ΝΔ, η οποία λίγες μέρες πριν μάς διαβεβαίωνε ότι «η χώρα είναι θωρακισμένη» (Β. Κικίλιας, 24/2), κλείνει με ΠΝΠ τον ένα χώρο μετά τον άλλο και επιβάλει μέτρα σε όσους μένουν ανοιχτοί. Των ΠΝΠ εξαιρούνται οι εκκλησίες, άλλωστε στο βαθιά ελληνορθόδοξο κράτος, «κανείς δεν μπορεί να πει στην εκκλησία τι να κάνει» (Μ. Βορίδης, 10/3). 

ΤΟ ΤΣΑΚΙΣΜΕΝΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ 

Χωρίς σοβαρό σχεδιασμό και με συνεχείς αντιφάσεις, οι αποφάσεις που λαμβάνονται ένα στόχο έχουν: να μπορέσει να ανταποκριθεί στην επέλαση του ιού ένα τσακισμένο, υποστελεχωμένο και υποχρηματοδοτούμενο σύστημα δημόσιας υγείας , που στα μνημονιακά χρόνια αποδυναμώθηκε περαιτέρω από υλικά και προσωπικό και οδηγήθηκε σε συρρίκνωση, νοσοκομεία έκλεισαν, ενώ αυτοί που σήμερα το επικαλούνται το δυσφήμιζαν κάθε μέρα που περνούσε. Οι συνάδελφοί μας στην Υγεία, αντιμετωπίστηκαν σαν “ δημοσιονομικό βάρος”, κάποιοι εξαιρέθηκαν από τα βαρέα και ανθυγιεινά, απώλεσαν, όπως όλοι μας, μεγάλο μέρος του εισοδήματος τους, ενώ κλήθηκαν να βγάζουν εξαντλητικές εφημερίες απλήρωτοι επί μήνες, σηκώνοντας όλο το βάρος των διαλυμένων δομών υγείας της χώρας. Σήμερα καλούνται να βάλουν ξανά πλάτη. 

Το νοσοκομείο του Ρίου κλήθηκε πρώτο να αντιμετωπίσει τον COVID-19. Έχει 340 κενές θέσεις για γιατρούς και νοσηλευτές. Κι όμως λειτουργεί με έναν νοσηλευτή ανά κλινική το βράδυ, οι ειδικευόμενοι έχουν εφημερία μέρα παρά μέρα, οι ασθενείς δε χωράνε ούτε στα ράντζα, διασωληνωμένοι άνθρωποι μένουν σε απλά δωμάτια. Το 2019 αντιμετωπίστηκαν 91.522 περιστατικά στα επείγοντα. Τώρα καλείται, με μέρος του προσωπικού σε κατ’ οίκον περιορισμό, να ανταποκριθεί στην κρίση (βλ. ανοιχτή επιστολή γιατρού), ενώ οι υποκριτικές έκτακτες προσλήψεις αφορούν 3 γιατρούς και 6 νοσηλευτές… 

Αυτό το ΕΣΥ καλείται να ανταποκριθεί στον ιό COVID-19 που πλέον έχει αναβαθμιστεί σε πανδημία από τον ΠΟΥ. Όλοι οι υπέρμαχοι της ελεύθερης αγοράς ξαφνικά θυμήθηκαν τις κρατικές ενισχύσεις/εγγυήσεις και το δημόσιο σύστημα υγείας. Η κυβέρνηση πρόσφατα καμάρωνε για την πρόσληψη 1.500 ειδικών φρουρών, αφήνοντας σχολεία και νοσοκομεία χωρίς προσωπικό. Θα προκαλούσε θυμηδία αν τα πράγματα δεν ήταν σοβαρά… 

Ενώ γενικά λεφτά δεν υπήρχαν, ξαφνικά, βρέθηκαν 200 εκατομμύρια για τη δημόσια Υγεία. Πάλι καλά. Αλλά πού ήταν τόσο καιρό; Όταν οι ασθενείς με σοβαρά νοσήματα περίμεναν μήνες για μια θεραπεία, όταν η γρίπη σάρωνε, όταν το μόνο που απασχολούσε ήταν το πλάνο παράδοσης δομών του ΕΣΥ σε ιδιώτες. Πού είναι οι ιδιώτες τώρα; Προσφέρθηκαν να καλύψουν ένα μέρος των αναγκών; Όχι βέβαια. Απλά εκμεταλλεύονται την κρίση για να βγάλουν λεφτά. 

Οι γιατροί φώναζαν. Στο νοσοκομείο “Αττικόν”, κέντρο αναφοράς, οι κινητοποιήσεις ήταν συνεχείς για τα ράντζα, την υποστελέχωση, την υποχρηματοδότηση. Άκουγαν οι κυβερνήσεις; Και τελικά πόσοι στάθηκαν στο πλευρό των υγειονομικών, διεκδικώντας τα ΔΙΚΑ ΜΑΣ δικαιώματα στη δημόσια υγεία; 

Ιδού λοιπόν, μια κρίση μεγάλης κλίμακας που δεν μπορεί να κρυφτεί κάτω από το χαλί. Επειδή δεν αντέχουν τα εργαστήρια, ο γιατρός που αντιμετωπίζει ένα ύποπτο κρούσμα πρέπει να περάσει από χίλια μύρια κύματα –τον ΕΟΔΥ- για να προχωρήσει το τεστ. Ο Πρωθυπουργός κι οι συν αυτώ βέβαια εξετάστηκαν άμεσα, μετά το κρούσμα στο οικογενειακό περιβάλλον κυβερνητικού στελέχους… Παράλληλα, τα νοσοκομεία αναστέλλουν λειτουργίες κι οι ιδιώτες γιατροί κλείνουν ιατρεία. Τι θα γίνει με τα λιγότερο ή απολύτως σοβαρά προβλήματα υγείας, πέραν του ιού; 

 

Μέτρα καταστολής επ’ ευκαιρία

Στο όνομα της καταπολέμησης του COVID-19 λαμβάνονται σειρά αντιδραστικών και αντεργατικών μέτρων, που εδώ και καιρό κάποιοι ήθελαν να περάσουν: προγράμματα εργασίας και υπερωρίες δεν καταγράφονται στην ΕΡΓΑΝΗ, θεσμοθετείται το ελαστικό ωράριο και η επέκτασή του (βλ. σούπερ μάρκετ), η εκ περιτροπής και εξ αποστάσεως εργασία, οι μετακινήσεις προσωπικού σε υπηρεσίες πιο “μάχιμες”, οικονομικά κρίσιμες, κ.λπ. Ας μην τρέφουμε αυταπάτες: αυτά τα έκτακτα μέτρα ήρθαν για να μείνουν. Το παράδειγμα της Γαλλίας είναι αρκετό για να πείσει και τον πιο καλόπιστο. Εξάλλου, στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται: εν μέσω πανδημίας πέρασε και το νέο ασφαλιστικό με πρόβλεψη για σύνταξη στα 72 χρόνια. Σε λίγο θα απαγορευθούν και οι “συναθροίσεις”, να τελειώνουμε και με τις διαδηλώσεις, μια για πάντα. Ουδέν μονιμότερο του προσωρινού. 

Μέτρα περνάνε εναντίον μας χωρίς αντίλογο, μια και κάποιοι, πολύ πρόθυμα, αναστέλλουν οποιαδήποτε συνδικαλιστική δραστηριότητα. Άλλοι σπεκουλάρουν, ζητώντας “μέτρα τώρα”, ξεχνώντας ότι το θέμα αφορά την καρδιά του ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ. Το κεφάλαιο θα βγάλει τα λεφτά του, η κρίση είναι μια ευκαιρία, εργαζόμενοι θα μείνουν απλήρωτοι, θα απολυθούν, τα μέτρα υπέρ των επιχειρήσεων δε θα λύσουν τα ΔΙΚΑ ΜΑΣ προβλήματα, το χρήμα θα συνεχίσει να ρέει και την κρίση θα πληρώσουμε εμείς μέσω και φορολογίας (ήδη, οι εργαζόμενοι, μέσω μείωσης άδειας, θα πληρώσουν 25% των χαμένων μεροκάματων). Το 'πε άλλωστε ο Πρόεδρος της ΓΣΕΕ: « Μία επιδημία […] δεν έχει ταξικά χαρακτηριστικά […] μην επιχειρήσουν κάποιοι να δώσουν ταξική διάσταση […] το κόστος θα πρέπει να το αναλάβουμε όλοι». 

 

Ατομική ευθύνη, κοινωνική υπευθυνότητα και κοινότητα

Επί δεκαετίες οι κυβερνώντες, με τη βοήθεια των πρόθυμων ΜΜΕ, καλλιεργούσαν τον κοινωνικό αυτοματισμό και κανιβαλισμό, τις ατομικιστικές αντιλήψεις. Ξαφνικά θυμήθηκαν την κοινότητα, την ατομική και κοινωνική ευθύνη. Όμορφα και υποκριτικά λόγια από αυτούς που στρέφουν τη μία κοινωνική ομάδα ενάντια στην άλλη. Με σποτ καλούν να μείνουμε σπίτι, λες κι οι εργαζόμενοι έχουν τη δυνατότητα να χάσουν μερικά μεροκάματα, λες κι αν αρνηθούν να πάνε στη δουλειά δε θα απολυθούν… Της υπευθυνότητας ασφαλώς εξαιρείται το κεφάλαιο. Ο Α. Γεωργιάδης πρόσφερε κάλυψη στο νέο μαυραγοριτισμό, την αισχροκέρδεια σε μάσκες, αντισηπτικά: «Στον καπιταλισμό τις τιμές τις καθορίζει η προσφορά και η ζήτηση […] μας ενδιαφέρει […] η επάρκεια, όχι όμως να καθορίσουμε και τις τιμές» . 

Όσο για την “κοινότητα”; Ποιους ακριβώς αφορά εν μέσω ιού; Συμπεριλαμβάνει άστεγους; Ηλικιωμένους που δεν έχουν βοήθεια από κανέναν; Όσους ζουν πολύ κάτω από το όριο της φτώχειας; Κρατούμενους σε γεμάτα κελιά αστυνομικών τμημάτων και φυλακών; Πρόσφυγες και μετανάστες στοιβαγμένους σε άθλια στρατόπεδα χωρίς στοιχειώδεις υγειονομικές συνθήκες, οικογένειες χωρίς στέγη, χωρίς ΑΜΚΑ, χωρίς καμία πρόβλεψη για παροχή ιατροφαρμακευτικής φροντίδας; Ο Πρωθυπουργός (στις 27/2), ενώ ήταν σαφές ότι τα κρούσματα ήρθαν από την Ευρώπη, τους κατηγόρησε και για τον COVID-19. Μόνο που ο ιός ήρθε να μας θυμίσει πως τα σύνορα είναι απλά μια γραμμή στο χάρτη. 

Το ΕΚΠΑ κι ο ιός

Η Διοίκηση του ΕΚΠΑ, όπως άλλωστε είχε δηλώσει (συνάντηση με ΔΣ 6/3), ακολούθησε τα κυβερνητικά μέτρα. Από τις 12/3 σταμάτησε τα μαθήματα και έκλεισε το Ίδρυμα για απολύμανση. Για τους εργαζόμενους η ανακοίνωση μέτρων καθυστέρησε πολύ (Πράξη Πρύτανη, 15/3). Ενώ το “μένουμε σπίτι” λεγόταν συνέχεια και μετ’ επιτάσεως στα κανάλια, η Διοίκηση δεν έδινε κατευθύνσεις. Αποτέλεσμα; Να δημιουργηθεί μια σύγχυση άνευ προηγουμένου που κορυφώθηκε το Σαββατοκύριακο. Μια σύγχυση που θα μπορούσε και θα έπρεπε να έχει αποφευχθεί.

 

Εξάλλου, μέχρι την Πέμπτη όλα κυλούσαν “κανονικά”. Το πιο κραυγαλέο παράδειγμα; Οι εργαζόμενοι στον καθαρισμό συνέχιζαν να δουλεύουν χωρίς κανένα μέτρο προφύλαξης, καλύπτοντας τεράστιες εκτάσεις. Κλήθηκαν να περάσουν και τα πόμολα με χλωρίνη, λες κι είναι ατρόμητοι στα μικρόβια, λες και περισσεύει χρόνος για να κάνουν και τη δουλειά της απολύμανσης. Η Διοίκηση του ΕΚΠΑ μπορεί να διαθέτει εκατομμύρια για να ιδρύει Κέντρα Αριστείας, αλλά για συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας δεν έχει, είναι γνωστό. Δουλεύουμε ούτως ή άλλως σε κτήρια με αυξημένη επικινδυνότητα, δεν πειράζει να εκτεθούμε λίγο παραπάνω… 

 

Τελικά μέτρα ανακοινώθηκαν. Από αυτά προκύπτει ότι η Διοίκηση δίνει προτεραιότητα σε δύο άξονες: Α. να στηθούν τώρα, εσπευσμένα, υποδομές για εξ αποστάσεως εκπαίδευση και Β. να συνεχιστεί η ροή χρήματος μέσω προγραμμάτων, κ.α. Υπάρχουν όμως εργαζόμενοι που εξαιρούνται του κινδύνου μετάδοσης του ιού; Προφανώς, όχι. 

Από ώρα σε ώρα ανακοινώνονται περισσότερα μέτρα από την κυβέρνηση. Κανείς δεν ξέρει τι θα αποφασιστεί τις επόμενες μέρες. 

Η δική μας οπτική είναι αυτή του αγωνιζόμενου ανθρώπου, ενός ανθρώπου που οραματίζεται μία κοινωνία που τους χωράει όλους. 

Απαιτούμε:

• Η Διοίκηση να δώσει σαφείς οδηγίες για την ασφάλεια των εργαζομένων
• Διασφάλιση όλων των συμβασιούχων, ειδικά αυτών που η μισθοδοσία τους προκύπτει από αυτοχρηματοδοτούμενα προγράμματα που σταματάνε τη λειτουργία τους. Πληρωμή των μισθών όλων χωρίς καθυστερήσεις λόγω έκτακτων μέτρων
• Προστασία όλου του πληθυσμού χωρίς καμιά διάκριση, στήριξη αδύναμων κατηγοριών (ηλικιωμένοι, άστεγοι, φυλακισμένοι). Άμεση εκκένωση των άθλιων στρατοπέδων προσφύγων/μεταναστών, ΑΜΚΑ σε όλους και μεταφορά τους σε ασφαλείς υγειονομικά χώρους στον αστικό ιστό. Πλήρης δημόσια και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους
• Στήριξη των εργαζόμενων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Κανένας χαμένος μισθός, καμιά απόλυση. Δωρεάν παροχή υγειονομικού υλικού και μέτρα προστασίας για όλους
• Άμεσα μαζικές μόνιμες προσλήψεις στην Υγεία και προμήθεια υγειονομικού υλικού τώρα. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα που δίνουν οι συνάδελφοί μας στα νοσοκομεία
• Στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε όλους τους εργαζόμενους που δουλεύουν σε χειρότερες συνθήκες απ’ ό,τι πριν για να εξυπηρετήσουν κοινωνικές ανάγκες. Άμεσες προσλήψεις σε επιχειρήσεις που εξαιρούνται των μέτρων (σούπερ μάρκετ, κούριερ, κ.α.) ώστε όλοι να έχουν την ίδια προστασία

Η ευθύνη του καθενός από μας απέναντι στον εαυτό του και τον περίγυρό του, απέναντι στο συνάδελφο και τον συνάνθρωπό του είναι και η κοινωνική μας ευθύνη και αυτή που θα μας βοηθήσει να βγούμε και από αυτή τη δοκιμασία.  

Η αλληλεγγύη είναι πάντα το όπλο μας απέναντι σε κάθε δυσκολία.

ΑΣΟΕΕ: ΌΤΑΝ ΣΗΚΩΝΟΥΝ ΟΠΛΑ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΑΕΙ

 

ΑΣΟΕΕ: ΌΤΑΝ ΣΗΚΩΝΟΥΝ ΟΠΛΑ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΑΕΙ

Μετά την πρόβα στην “κατεχόμενη ζώνη” των Εξαρχείων, με ανεβασμένο το ηθικό, η κυβέρνηση εξαπολύει γενικευμένη επίθεση ανά την επικράτεια.

Τη Δευτέρα, 24/2, μέσα στο ΟΠΑ (πρώην ΑΣΟΕΕ), αστυνομικός τράβηξε όπλο. Ακολούθησε ντελίριο ψεύδους και παραπληροφόρησης, από διάφορους παράγοντες και ΜΜΕ που, όχι απλώς αναπαράγουν την κρατική προπαγάνδα, αλλά μεταφέρουν αυτούσιους τους ισχυρισμούς της ΕΛΑΣ, ακόμα κι αν αυτοί αλλάζουν συνέχεια αντιφάσκοντας μεταξύ τους.

Το επεισόδιο ξεκίνησε όταν, στο πεζοδρόμιο της ΑΣΟΕΕ, ειδικός φρουρός, θεωρητικά εκτός υπηρεσίας, αλλά φορώντας κουκούλα μέσα από το υπηρεσιακό του κράνος και φέροντας όπλο, τραμπούκισε μετανάστες μικροπωλητές. Άγνωστο παραμένει με ποιο δικαίωμα τους απείλησε και τους κυνήγησε μέσα στη Σχολή, αφού, κατά την ΕΛΑΣ, ήταν εκεί για να παραλάβει την κοπέλα του… Φοιτητές και αλληλέγγυοι προσπάθησαν να υπερασπιστούν τους μετανάστες. Όπως φαίνεται σε σχετικό βίντεο, ο αστυνομικός, σε ένα χώρο κατάμεστο λόγω διεξαγωγής μαθημάτων, τράβηξε όπλο, στοχεύοντας σε ευθεία βολή τα κεφάλια τους, έχοντας το δάκτυλο στη σκανδάλη καθ’ όλη τη διάρκεια του περιστατικού. Οι φοιτητές, επιδεικνύοντας ψυχραιμία, του ζητούσαν να κατεβάσει το όπλο. Κανείς δεν τον πλησίασε, παρόλα αυτά η ηγεσία της ΕΛΑΣ προσπάθησε να μας πείσει ότι χρειάστηκε νοσηλεία λόγω ανηλεούς ξυλοδαρμού… Όταν εκείνος βγήκε από το προαύλιο, μπήκαν τα ΜΑΤ στη Σχολή.

Την Τρίτη, 25/2, η αστυνομική βία συνεχίστηκε με νέα εισβολή ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, ΔΕΛΤΑ στην ΑΣΟΕΕ. Φοιτητές και υπάλληλοι εγκλωβίστηκαν μέσα, με τα χημικά να πέφτουν βροχή, ενώ διεξάγονταν μαθήματα. Όσοι προσπαθούσαν να φύγουν υφίσταντο προπηλακισμούς, έλεγχο στις τσάντες τους, κ.α. Σύμφωνα με καταγγελία διοικητικού υπαλλήλου, «αυτό που ζούμε αυτή τη στιγμή είναι πρωτοφανές, όποιος προσπαθεί να βγει προπηλακίζεται λεκτικά ή τραμπουκίζεται σωματικά. Χτυπάνε κόσμο και ζητάνε διαπιστεύσεις, ταυτότητες και άλλα έγγραφα». Μετά το όργιο αστυνομικής βίας και τις “απαραίτητες” προσαγωγές, η αστυνομία αποχώρησε. Για να επιστρέψει…

Την Παρασκευή, 28/2, ενώ η Σχολή τελούσε υπό κατάληψη σε διαμαρτυρία για όλα τα παραπάνω και διεξάγονταν εκδηλώσεις φοιτητών, η αστυνομία περικύκλωσε την ΑΣΟΕΕ και επιτέθηκε με χημικά, κ.α. πάλι, εγκλωβίζοντας μέσα τον κόσμο.

Δεν είναι η πρώτη φορά που στην ΑΣΟΕΕ ασκείται αστυνομική βία και αυθαιρεσία (βλ. γεγονότα 10-11/11/19, εισβολή ΜΑΤ, συλλήψεις φοιτητών). Όλη αυτή την περίοδο, ο χώρος της Σχολής βρίσκεται μόνιμα στο στόχαστρο των κατασταλτικών δυνάμεων, δείγμα “αριστείας” της κυβέρνησης σε ζητήματα δημοκρατίας και ελευθερίας. Και δε συμβαίνει μόνο εκεί αυτό. Οι αστυνομικές δυνάμεις μπαινοβγαίνουν και σε άλλα ΑΕΙ (βλ. Πάντειο και ΠΑΠΕΙ).

Είναι ξεκάθαρο πλέον πως η κυβέρνηση κι ο Μ. Χρυσοχοΐδης επιβάλλουν ως μόνη απάντηση στη κοινωνία το Δόγμα Νόμος και Τάξη. Το θράσος που απελευθερώθηκε με την κατάργηση του ασύλου και την πλήρη νομιμοποίηση της αστυνομικής βίας (επέμβαση στις καταλήψεις στο Κουκάκι με πλαστικές σφαίρες και σύλληψη οικογένειας Ινδαρέ, ξύλο σε πάρκινγκ στα Εξάρχεια, γδύσιμο στο δρόμο, εισβολές σε κλαμπ και σινεμά, καθημερινά περιστατικά, όπως αυτό με αστυνομικό να χαστουκίζει μικρό παιδί στο Ζεφύρι), οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ. Στα πρόσφατα γεγονότα σε Χίο και Μυτιλήνη, μετά την απόβαση ΜΑΤ, αυρών, κ.α., οι κάτοικοι βίωσαν την καταστολή που στο παρελθόν υπέστησαν εκείνοι των Σκουριών, της Λευκίμης και της Κερατέας. Παρά το ό,τι ανάμεσά τους βρίσκονται και κάποιοι που συμμερίζονται τις ακραίες απόψεις που καλύπτει η κυβέρνηση της ΝΔ, δεν εξαιρέθηκαν της αστυνομικής επιχείρησης μεγάλης κλίμακας. Οι άνδρες των αστυνομικών δυνάμεων απλά έκαναν μπροστά στις κάμερες εκεί αυτό που κάνουν κάθε μέρα παντού: δέρνουν, εξευτελίζουν, σπάνε και ξεσπάνε το μένος του κράτους πάνω μας. Ο Πρωθυπουργός τους υπερασπίστηκε κι έριξε τις ευθύνες σε “ύποπτους κύκλους”, δείχνοντας ότι αυτό είναι το πρόσωπο της αστυνομίας, του κράτους. Ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης προσφέρει καθημερινά πλήρη κάλυψη στις ενέργειές της. Έχει δηλώσει άλλωστε ότι «κάποιοι θέλουν ένα νέο Γρηγορόπουλο», υπονοώντας σαφώς ότι για ό,τι συμβεί η ευθύνη δε θα είναι της αστυνομίας, αλλά όσων βρίσκονται στους δρόμους και αγωνίζονται.

Όσοι πιστεύουν ότι η παρουσία της αστυνομίας στα Πανεπιστήμια θα τους προστατεύσει, καλά θα κάνουν να αναθεωρήσουν. Τη Δευτέρα, η εξουσία, φορώντας κουκούλα, μπήκε στο Πανεπιστήμιο με το όπλο προτεταγμένο. Στους δρόμους το κάνει συχνά άλλωστε. Τώρα ήρθε η σειρά μας. Στην ΑΣΟΕΕ δεν ήταν ένας αστυνομικός που “ξέφυγε”, ένα “μεμονωμένο περιστατικό”. Η πρακτική του δικαιολογήθηκε και νομιμοποιήθηκε από την ηγεσία της ΕΛΑΣ και την κυβέρνηση. Για να μπορέσει να επαναληφθεί. Για να καταστεί κανονικότητα.

Όσο για τις Πρυτανικές Αρχές του ΟΠΑ; Αυτές προσκάλεσαν την αστυνομία -και μέσα- στη Σχολή το Νοέμβρη και τώρα δικαιολόγησαν το προτεταγμένο όπλο. Έχουν ευθύνες για ό,τι συνέβη και ό,τι συμβεί.

ΕΚΦΡΑΖΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΥΠΕΣΤΗΣΑΝ ΤΗ ΒΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΣΟΕΕ

Ο ΦΟΒΟΣ ΔΕ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ. ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤA