ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ANAΡXIKOY ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Ο Γιάννης Μιχαηλίδης διανύει την 68η ημέρα απεργίας πείνας διεκδικώντας το δικαίωμα της υφ’ όρων απόλυσης του έχοντας εκτίσει τα 3/5 της ποινής του και πληρώντας όλες τις απαραίτητες τυπικές προϋποθέσεις.

Τα συνεχή απορριπτικά συμβούλια αποφυλάκισης με έωλες δικαιολογίες περί πιθανότητας τέλεσης νέων αδικημάτων μόνο θυμηδία προκαλούν.

Η κυβέρνηση για ακόμα μια φορά δείχνει το πρόσωπο της επιμένοντας στην διακριτική και αυθαίρετη μεταχείριση των κρατουμένων αποδεικνύοντας περίτρανα τον ταξικό χαρακτήρα της δικαιοσύνης που ρίχνει στα «μαλακά» τους ισχυρούς και «δαγκώνει» τους αντιπάλους της. Μιας δικαιοσύνης σάπιας που αφήνει ελεύθερους καταδικασμένους παιδοβιαστές όπως ο Λιγνάδης, τους δολοφόνους της Χρυσής Αυγής, του Ζακ Κωστόπουλου, του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Μιας δικαιοσύνης που προστατεύει ισχυρούς όπως τους βιαστές της Γεωργίας Μπίκα στη Θεσσαλονική.

Απέναντι στη δικαστική αυθαιρεσία το μόνο ανάχωμα που μπορεί να βάλει ένας κρατούμενος είναι το σώμα του. Ο Γιάννης Μιχαηλίδης από τις 23/05/2022 επέλεξε αυτό το δρόμο. Σήμερα έχοντας χάσει πάνω από το 21% του αρχικού του βάρους παρουσιάζει ραγδαία επιδείνωση της υγείας του και εξωθείται από τις δικαστικές αρχές σε αργό και βασανιστικό θάνατο. Φρουρούμενος σε πλήρη απομόνωση στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας σε συνθήκες που συνιστούν βασανιστήριο. Χωρίς συνοδό, σε αισθητηριακή απομόνωση, σε πλήρη απαγόρευσή στενής επαφής με οικείους, δικηγόρους ακόμα και με την προσωπική του Ιατρό, κα. Παντελία Βεργοπούλου, Διευθύντρια ΕΣΥ που της απαγορεύτηκε ακόμα και η κλινική του εξέταση. Της επιτράπηκε μόνο η συνομιλία πίσω από τα κάγκελα και με την συνεχή παρουσία αστυνομικών καταργώντας ακόμα και τη σχέση ιατρού – ασθενή.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε κάθε κρατούμενο που διεκδικεί τα δικαιώματα του απέναντι σε ένα κράτος που παραβιάζει σταθερά ακόμα και τους δικούς του νόμους.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Ενάντια στο καθεστώς εξαίρεσης των πολιτικών κρατουμένων

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΟΛΩΝ 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

Την Παρασκευή 8 Ιανουαρίου ξεκίνησε απεργία πείνας ο Δ. Κουφοντίνας διεκδικώντας την μεταγωγή του από τις φυλακές Δομοκού στον Κορυδαλλό. 

Συγκεκριμένα, στις 22/12/2020 ο Δημήτρης Κουφοντίνας, ενώ βρίσκονταν στις αγροτικές φυλακές Βόλου, απήχθη από πολυάριθμη αστυνομική δύναμη όλων των ειδών και με παράτυπες διαδικασίες μεταφέρθηκε στις πειθαρχικές φυλακές Δομοκού, τη νέα άτυπη φυλακή τύπου Γ.

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας, πριν μεταφερθεί στις αγροτικές φυλακές Βόλου εξέτιε την ποινή του στον Κορυδαλλό και σε όλο αυτό το διάστημα ουδέποτε υπέπεσε σε πειθαρχικό παράπτωμα.

Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τους παρόντες νόμους θα έπρεπε να μεταχθεί στη φυλακή, όπου αρχικά εξέτιε την ποινή του, δηλαδή στον Κορυδαλλό . Κατά παράβαση, μετά από εντολή της διαβόητης πλέον Γενικής Γραμματέως Αντεγκληματικής Πολιτικής, Σοφίας Νικολάου, ο Δ. Κουφοντίνας οδηγήθηκε απευθείας στις πειθαρχικές φυλακές Δομοκού.

Η συγκεκριμένη μεταγωγή έγινε μετά την ψήφιση του τερατουργήματος του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, το οποίο εκτός από τις εκδικητικές φωτογραφικές διατάξεις που αφορούν τον Δημήτρη Κουφοντίνα, προβλέπει και σειρά διατάξεων που αυστηροποιούν το καθεστώς κράτησης, αφαιρώντας βασικά δικαιώματα των κρατουμένων (π.χ. μόνιμη στέρηση αδειών κρατουμένων).

Δικαιώματα που δεν παραχωρήθηκαν, αλλά αποτελούν κεκτημένα αγώνων από δεκάδες κρατούμενους/ες που τα διεκδίκησαν, βάζοντας ως οδόφραγμα τα σώματα τους.

Όλο αυτό το διάστημα η ακροδεξιά κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει εργαλειοποιήσει την πανδημία στερώντας βασικά δικαιώματα των κρατουμένων. Έχουν ανασταλεί επισκεπτήρια, αλληλογραφία και δέματα, άδειες, ενώ τα δικαστήρια και τα εφετεία αναβάλλονται λόγω πανδημίας συνεχώς. Νόμοι αποσυμφόρησης των φυλακών δεν έχουν εφαρμοστεί ενώ τα μέτρα προστασίας ενάντια στο κορονοϊό είναι ανύπαρκτα. Ακόμα και την παραμονή πρωτοχρονιάς κλειδώθηκαν όλοι στα κελιά τους στερώντας τους ακόμα και αυτή τη στιγμή.

Να θυμηθούμε φυσικά ότι ο συγκεκριμένος κρατούμενος στερείται εδώ και πολλά χρόνια τα δικαιώματα του. Να θυμηθούμε επίσης, ότι και το ΕΚΠΑ προέβη με προκλητικό τρόπο σε διήμερο κλείσιμο της Νομικής Σχολής όπου είχε προγραμματιστεί εκδήλωση για τα δικαιώματα των κρατουμένων στην οποία θα συμμετείχε τηλεφωνικά και ο Δημήτρης Κουφοντίνας. Να θυμηθούμε πως η Διοίκηση τότε είχε φέρει τα ΜΑΤ προκειμένου να φροντίσουν να μην σπάσει το λοκ-άουτ και είχαν αποκλείσει για ώρες μέσα φοιτητές που προσπάθησαν να πραγματοποιήσουν την εκδήλωση. Να θυμηθούμε την εκκωφαντική σιωπή της Διοίκησης και της Κοσμητείας που δράσανε στο παρασκήνιο χωρίς να διαψεύσουν την εμπλοκή τους αλλά και την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της Αμερικάνικης Πρεσβείας.

Η επιλογή του Δημήτρη Κουφοντίνα να ξεκινήσει απεργία πείνας μέσα σε αυτές τις συνθήκες, με ιδιαίτερα επιβαρυμένη υγεία είναι επιλογή αξιοπρέπειας. Έχουν ήδη περάσει 19 ημέρες και ο απεργός δέχεται διαρκή επίθεση από το κράτος και τα φερέφωνα του. Οι διαρκείς μετακινήσεις από το κελί απομόνωσης, όπου παρακολουθείται με κάμερα διαρκώς χωρίς καμία άλλη επαφή, προς το νοσοκομείο έχουν όλα τα χαρακτηριστικά του βασανισμού παραβιάζοντας κάθε άρθρο της Διακήρυξης της Μάλτας για τους απεργούς πείνας. Παράλληλα η εγκληματική σιωπή των ΜΜΕ επιτρέπει στο κράτος να δολοφονεί μέρα με τη μέρα τον αγωνιζόμενο απεργό εξαντλώντας όλη την εκδικητικότητα και το μίσος του απέναντι σε αυτόν.

“...δεν πρόκειται μόνο για μεθόδευση εξόντωσης ενός πολιτικού κρατούμενου. Ούτε απλά για το χάιδεμα της πιο ακροδεξιάς της τάσης, από μια ολοένα και πιο ακροδεξιά κυβέρνηση. Πρόκειται για την προσπάθεια να συντρίψουν ένα πρόσωπο, όχι γι’ αυτό που είναι, αλλά για αυτό που σηματοδοτεί, με την άρνηση του να υποκύψει στις αφόρητες πιέσεις που το σύστημα του ασκεί, όπως ζητούσαν επίμονα και πρόσφατα στη Βουλή οι εκπρόσωποι της οικογένειας και ο εκλεκτός της Πρεσβείας.

Μετά τα όσα απροκάλυπτα γίνονται και όσα κυνικά αποκαλύπτονται στον πόλεμο εναντίον μου, η απεργία πείνας αποτελεί πια ζήτημα προσωπικής συνέπειας και ατομικής αξιοπρέπειας.”

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ

Για εμάς, η κρατική καταστολή και η αντίσταση σε αυτήν αφορά όλα τα αγωνιζόμενα κοινωνικά και πολιτικά τμήματα της κοινωνίας, καθώς τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα είναι αδιαίρετα και ή θα ισχύσουν για όλους ή για κανένα. Ως Πρωτοβουλία Εργαζομένων Πανεπιστημίου Αθηνών στεκόμαστε δίπλα στον Δημήτρη Κουφοντίνα, στο δίκαιο αγώνα του και στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε κάθε κρατούμενο που απαιτεί τα δικαιώματα του.

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

Κανένας μόνος απέναντι στη βία του κράτους και την καταστολή.

Όχι στην εξόντωση των πολιτικών κρατουμένων.

Όχι στο καθεστώς εξαίρεσης.

Κείμενο Στήριξης στο Βασίλη Δημάκη

Ο Βασίλης Δημάκης είναι φοιτητής του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του ΕΚΠΑ. Πέρασε όντας κρατούμενος, μέσα από την διαδικασία πανελληνίων εξετάσεων το ακαδημαϊκό έτος 2017-2018. Μετά από συνεχόμενες αρνήσεις παροχής εκπαιδευτικών αδειών από τις αρμόδιες αρχές, τις οποίες ακολούθησαν η εκ μέρους του λευκή απεργία καθώς και κινητοποιήσεις συμπαράστασης από το Φ.Σ. Πολιτικού, άλλων φοιτητικών και μη συλλόγων, οργανώσεων, φορέων, μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας και χιλιάδων ανθρώπων έπειτα από συλλογή υπογραφών, κατάφερε να λάβει τις εκπαιδευτικές άδειες που δικαιούνταν με βάση το νόμο και να παρακολουθήσει τα μαθήματα της σχολής στην οποία επέτυχε.
Στη σημερινή συνθήκη που χτυπά όλα τα στρώματα και τις κοινωνικές ομάδες οι κρατούμενοι-ες είναι ένα από τα πιο εκτεθειμένα κομμάτια της κοινωνίας. Η Κυβέρνηση δεν έχει μεριμνήσει για Μ.Α.Π. των κρατουμένων (όπως για άλλες ευάλωτες ομάδες πληθυσμού: πρόσφυγες - μετανάστ(ρι)ες, άστεγους -ες, τοξικοεξαρτημένους -ες, διαμένοντες σε γηροκομεία, ψυχιατρικές κλινικές), όπου ο συνωστισμός είναι τέτοιος που καθιστά τον κίνδυνος μετάδοσης του ιού τρομερά υψηλό. Και είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο πως σε αυτές τις κλειστές δομές, ο ιός έρχεται ΠΑΝΤΑ από έξω!

Οι κυβερνήσεις διαχρονικά, ακολουθούν εγκληματική πολιτική, δείχνοντας αδιαφορία απέναντι σε αυτή την κατάσταση με αποτέλεσμα οι κρατούμενοι -ες τις τελευταίες ημέρες να απεργούν από τις εργασίες της φυλακής και να ζητούν να παρθούν μέτρα προστασίας από την πανδημία. Η σκληρή πραγματικότητα άλλωστε, τους δικαιώνει με τα πρόσφατα κρούσματα σε κλειστές δομές προσφύγων - μεταναστ(ρι)ών, γηροκομείων.

Απέναντι στις ειρηνικές κινητοποιήσεις τους, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη απάντησε με εισβολή δυνάμεων των ΕΚΑΜ και των ΜΑΤ στις φυλακές Κορυδαλλού. Ο Βασίλης Δημάκης, την μέρα της εισβολής απήχθη από τις δυνάμεις των ΜΑΤ και μετήχθη βιαίως στο Κατάστημα Κράτησης Γρεβενών και συγκεκριμένα στα κελιά πειθαρχικής απομόνωσης, χωρίς να έχει κατηγορηθεί για κάποιο πειθαρχικό παράπτωμα. Πράξη παράνομη, σύμφωνα με το Σωφρονιστικό Κώδικα, που καθιστά αδύνατη την παρακολούθηση των απαραίτητων μαθημάτων  της Σχολής.

Η πραγματική αιτία της μεταγωγής φυσικά δεν είναι άλλη από τη συμμετοχή του στους αγώνες των κρατουμένων ενάντια στην απραξία της κυβέρνησης στο θέμα της πανδημίας και την άρνηση της να τους προστατέψει λαμβάνοντας τα απαραίτητα μέτρα.

Προφανώς, οι τρόφιμοι-ες των σωφρονιστικών ιδρυμάτων δεν βρίσκονται στις προτεραιότητες των κυβερνώντων.

Για τους λόγους αυτούς, ο Βασίλης Δημάκης ξεκίνησε στις 21/04 απεργία πείνας την οποία μετέτρεψε και σε απεργία δίψας, εάν δεν ικανοποιούνταν το αίτημα του για μεταγωγή του στις φυλακές Κορυδαλλού. Τελικά, ο αγώνας του δικαιώθηκε αν και μετά από καινούργιο σόου λόγω άρνησης της Γ. Γ. Σοφίας Νικολάου να υπογράψει το αίτημα μεταγωγής του , τελικά κατάφερε να επιστρέψει στον Κορυδαλλό. Αλλά δυστυχώς η εκδικητικότητα του Κράτους συνεχίζεται. Ο Βασίλης Δημάκης έχει μεν επιστρέψει στον Κορυδαλλό, αλλά μεταφέρθηκε σε "ειδικό καθεστώς" έκτισης ποινής στα υπόγεια των γυναικείων φυλακών, όπου εκτίουν ποινές όσοι κατηγορούνται με τον 187Α για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση.

Η τελευταία εξέλιξη είχε ως αποτέλεσμα ο Β. Δημάκης να ξεκινήσει εκ νέου Απεργία Πείνας και Δίψας από τις 10/5. Αποδεικνύεται έτσι ακόμα μια φορά πως το Κράτος έχει συνέχεια.

Όλοι θυμόμαστε το Νοέμβρη του 2014, όταν ο Νίκος Ρωμανός στερούνταν από την Πολιτεία το δικαίωμά του να σπουδάσει, όντας κι εκείνος κρατούμενος στις φυλακές Κορυδαλλού. Και τότε χρειάστηκε να προβεί ο φοιτητής Νίκος Ρωμανός σε απεργία πείνας και δίψας για να του δοθεί η δυνατότητα να σπουδάσει στα τότε Τ.Ε.Ι. Αθήνας.

Είναι εξευτελιστικό αλλά και απολύτως χαρακτηριστικό για το ήθος και την ευαισθησία των κρατούντων, η πολλές φορές, ανάγκη καταφυγής σε ύστατα μέσα αντίδρασης  όπως η απεργία πείνας για να ικανοποιηθούν αυτονόητα αιτήματα όπως η αίσθηση υγειονομικής ασφάλειας, το δικαίωμα του να σπουδάζεις, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, και αλλά δικαιώματα των κρατουμένων που καταπατούνται συνεχώς από την κρατική εξουσία.

Η Πρωτοβουλία Εργαζομένων Πανεπιστημίου Αθηνών στέκεται πάντα αλληλέγγυα στον αγώνα των κρατούμενων, οι οποίοι αφήνονται ξεχασμένοι και εκτεθειμένοι στον ιό σε φυλακές - υγειονομικές βόμβες.

Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας και ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ την απόπειρα τιμωρίας και "προειδοποίησης" από την πλευρά του επίσημου Κράτους στον Βασίλη Δημάκη, με ευρύτερους αποδέκτες όλους -ες τους /τις αγωνιστές -τριες.

Απαιτούμε:

• Πλήρης υγειονομική φροντίδα στους κρατούμενους -ες εν μέσω πανδημίας.
• Ομοίως, υγειονομική μέριμνα για όλες τις ευάλωτες ομάδες πληθυσμού ΤΩΡΑ!
• Αποσυμφόρηση των σωφρονιστικών ιδρυμάτων, κλείσιμο όλων των κέντρων κράτησης προσφύγων - μεταναστών (κλειστών και ανοικτών) και ένταξή τους στον αστικό ιστό.
• Απαραίτητη υλικοτεχνική υποστήριξη, ώστε οι κρατούμενοι -ες που σπουδάζουν, να μπορούν να παρακολουθούν τις εξ αποστάσεως διαλέξεις και να εξεταστούν.