ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙΣ ΑΡΓΙΩΝ

Με έκπληξη ενημερωθήκαμε ότι, με απόφαση της Συγκλήτου, πέραν της αργίας των Τριών, Ιεραρχών, καταργείται και η αργία της 21^ης Φεβρουαρίου, επετείου της εξέγερσης των φοιτητών στη Νομική επί χούντας το 1973.

Σε ό,τι αφορά την 30ή Ιανουαρίου, στην απόφαση της Συγκλήτου αναφέρεται: «Οι υπηρεσίες του Ιδρύματος λειτουργούν κανονικά –σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία- ενώ στο πλαίσιο της θρησκευτικής-εκπαιδευτικής εορτής πραγματοποιούνται οι καθιερωμένες εορταστικές εκδηλώσεις». Το άρθρο 56 βέβαια του νόμου 4653/2020, αλλά και η σχετική εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας (Φ1/5106/ΓΔ4/15-1-2020), αναφέρονται ρητά στα σχολεία και όχι στα ΑΕΙ. Υποθέτουμε ότι υπάρχει κάποια άλλη ισχύουσα νομοθεσία στην οποία στηρίχτηκε η απόφαση αυτή. Σε κάθε περίπτωση, η Διοίκηση του ΕΚΠΑ φαίνεται να σέβεται το θρησκευτικό συναίσθημα της Υπουργού Παιδείας, η οποία αντικατέστησε την αργία των 3 Ιεραρχών με υποχρεωτικές εκδηλώσεις ελληνορθόδοξου χαρακτήρα εντός των σχολικών αιθουσών σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία.

Για την 21^η Φεβρουαρίου η Σύγκλητος αποφάσισε ότι: «Δε διεξάγονται μαθήματα ή εξετάσεις διότι εορτάζεται η επέτειος της κατάληψης του κτηρίου της Νομικής από φοιτητές το 1973 [ξέχασαν να αναφέρουν το λόγο, την εξέγερση ενάντια στη χούντα]. Διευκρινίζεται ότι όλες οι Υπηρεσίες του Ιδρύματος λειτουργούν κανονικά».

Επισημαίνουμε ότι, η δεύτερη –τουλάχιστον- απόφαση της Συγκλήτου, διατηρεί ξεκάθαρα την αργία για όλους τους εμπλεκόμενους στην εκπαιδευτική διαδικασία, την καταργεί όμως για το διοικητικό προσωπικό. Υποθέτουμε ότι οι αργίες, οι επέτειοι και οι εορτασμοί αφορούν το σύνολο των εργαζομένων σε οποιονδήποτε φορέα. Εκτός και αν η απόφαση εξαίρεσης των διοικητικών από την 21^η Φεβρουαρίου είναι προάγγελος για τη συνολική κατάργησή της, ενδεχομένως και τη διαγραφή των γεγονότων του 1973 από την Ιστορία. Ευχαρίστως άλλωστε κάποιοι κυβερνητικοί και άλλοι παράγοντες θα καταργούσαν και τη 17^η Νοεμβρίου, και ό,τι άλλο τέλος πάντων ενοχλεί, αρκεί φυσικά να μην υπήρχε εντολή κλεισίματος όλων των Σχολών από το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης για λόγους “ασφαλείας”…

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΣ: ΕΡΓΑΤΕΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΕΚΠΑ ΦΑΓΩΘΕΙΤΕ ΜΕΤΑΞΥ ΣΑΣ;

Η πλειοψηφία του ΔΣ εξέδωσε ανακοίνωση για τη συμμετοχή του Συλλόγου στην απεργία κατά του νέου ασφαλιστικού νομοσχεδίου. Ως συνήθως, δεν μπήκε στον κόπο να στείλει το προσχέδιο στα μέλη του ΔΣ πριν την αναρτήσει στο ΚΛΕΙΔΙ. Έτσι, εξέφρασε –εκ παραδρομής;- μια άποψη για εργαζόμενους του ΕΚΠΑ τους οποίους υποτίθεται ότι εκπροσωπεί, αλλά και για όλους τους εργαζόμενους της αντίστοιχης κατηγορίας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, που μόνο ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ μπορεί να χαρακτηριστεί.

Στην ανακοίνωση, με ένα πρωτοφανές τσουβάλιασμα, πρακτικά διαχωρίζονται όσοι από μας δουλεύουν με μπλοκάκι στο ΕΚΠΑ από τους υπόλοιπους, στη βάση της διάκρισης “μισθωτοί” εναντίον “αυτοαπασχολούμενων” (όπως τους περιγράφει το νομοσχέδιο). Ανάμεσα στα άλλα αναφέρεται: «Το νομοσχέδιο […] επιβαρύνει τους μισθωτούς με το κόστος συνταξιοδότησης των ελευθέρων επαγγελματιών και αυτοαπασχολουμένων καθώς με χαμηλότερες εισφορές θα λαμβάνουν ίδιες συντάξεις με τους μισθωτούς...». (για το τι πραγματικά ισχύει για τις συντάξεις των συναδέλφων μας, βλ. ανακοίνωση Πρωτοβουλίας 17/2).

Είναι γνωστό σε ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ στο ΕΚΠΑ ότι οι “αυτοαπασχολούμενοι” δεν είναι παρά άλλη μια σχέση εργασίας που αξιοποιείται για να υποκρύψει εξαρτημένη εργασία, ίδια με αυτή των μόνιμων, ΙΔΑΧ και ΙΔΟΧ. Δεν πρόκειται για επιλογή των ίδιων των εργαζομένων, αλλά για έναν από τους δύο δρόμους που έχουν οι συμβασιούχοι: ή μπλοκάκι ή ΙΚΑ (με το γνωστό μόνιμο, όχι και τόσο “διακριτικό”, σπρώξιμο προς το μπλοκάκι). Οι εργαζόμενοι με μπλοκάκι πληρώνουν και ασφάλιση και φόρους, όπως όλοι μας. Με τη διαφορά ότι οι θέσεις εργασίας τους δεν είναι διασφαλισμένες. Σήμερα είναι, αύριο δεν είναι. Η πλειοψηφία του ΔΣ θεωρεί ότι οι συγκεκριμένοι συνάδελφοί μας αποτελούν “ομάδα προνομιούχων”; Κι αν, κατά τη γνώμη της, ισχύει αυτό, μήπως προτείνει να προσληφθούμε  όλοι με μπλοκάκια, καταργώντας εντελώς τη μόνιμη και σταθερή δουλειά;

Μήπως η πλειοψηφία του ΔΣ ΔΕΝ ενδιαφέρεται για αυτή την κατηγορία εργαζομένων; Εδώ που τα λέμε, δε δίνει και κανέναν αγώνα ούτε για την πρόσληψη των συμβασιούχων στο δημόσιο, ούτε για τα δικαιώματά τους. Προσφάτως άλλωστε χαρακτήριζε “λήξεις συμβάσεων” τις απολύσεις στην Οδοντιατρική.

Μήπως ενσωματώνει τη λογική που καλλιεργούν όλες οι κυβερνήσεις, κατασκευάζοντας διαχωρισμούς μεταξύ των εργαζομένων; Μήπως συμμερίζεται ως λύση για το Ίδρυμα την ύπαρξη επισφαλών σχέσεων εργασίας; Άλλωστε το φόρτε της πλειοψηφίας του ΔΣ δεν είναι ο αγώνας για μόνιμη και σταθερή δουλειά, με ίσες αμοιβές και ίδια δικαιώματα.

Μήπως, επειδή έρχονται εκλογές στο σύλλογο, και η “εκλογική πελατεία” είναι στη συντριπτική της πλειοψηφία μόνιμοι-ΙΔΑΧ (βλ. “μισθωτοί”), μένει στο διαίρει και βασίλευε, αντί να δουλέψει στην κατεύθυνση της ένταξης ΟΛΩΝ των εργαζομένων σ’ αυτόν;

Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι το περιεχόμενο της ανακοίνωσης προέκυψε κατά λάθος. Με τη μόνη διαφορά ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΔΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΑΓΝΟΕΙ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΟΧΟΠΟΙΕΙ ΜΙΑ –και δη πολυπληθή- ΟΜΑΔΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ στο Ίδρυμα. Πρόκειται για σοβαρότατο συνδικαλιστικό ολίσθημα. Πρόκειται για καλλιέργεια κοινωνικού αυτοματισμού και κανιβαλισμού ανάμεσά μας. Πρόκειται για μια συντεχνιακή λογική του χειρίστου είδους.

Ανακοινώσεις σαν αυτή οδηγούν όχι μόνο στην απαξίωση του Συλλόγου, αλλά και στο συμπέρασμα ότι η διαίρεση των εργαζομένων δεν είμαι μόνο επιδίωξη του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του, αλλά και υποταγμένων στα συμφέροντά τους συνδικαλιστών. Οι οποίοι όχι μόνο ενσωματώνουν, αλλά και καλλιεργούν το παραμύθι ότι για τις περικοπές σε συντάξεις και ασφαλιστικά δικαιώματα φταίνε άλλες κατηγορίες εργαζομένων κι όχι ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ. Όλοι μαζί τα φάγαμε και άρα καλώς τώρα πληρώνουμε…

Σε ό,τι μας αφορά, ως ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ, δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι ουδέποτε συνυπογράψαμε αυτή την ανακοίνωση. Η πλειοψηφία του ΔΣ καλά θα κάνει ΑΠΟ ΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ να ζητάει τη γνώμη όλων των μελών του οργάνου (έτσι άλλωστε θα απέφευγε και το συγκεκριμένο “λάθος”) και, όταν κάποια σχήματα/παρατάξεις διαφωνούν, να σημειώνει ΜΕ ΜΕΓΑΛΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ότι η όποια απόφαση του ΔΣ ελήφθη κατά πλειοψηφία.

Αναμένουμε την άμεση επανόρθωση από πλευράς πλειοψηφίας ΔΣ και ευελπιστούμε ότι θα κινηθεί στην κατεύθυνση όχι μόνο της λεκτικής διόρθωσης, αλλά και μιας συνδικαλιστικής πρακτικής που να επιβεβαιώνει το ΣΕΒΑΣΜΟ και την ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ όλων των εργαζομένων στο Ίδρυμα.

 ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

ΣΤΙΣ 18 ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ. ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟ-ΚΑΡΜΑΝΙΟΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

Το ν/σ του Υπ. Εργασίας και της κυβέρνησης της ΝΔ για την κοινωνική ασφάλιση που έχει δρομολογηθεί η ψήφισή του στη Βουλή, αντί να καταργεί τον νόμο Κατρούγκαλου (ν.4387/16) διατηρεί τη βασική λογική του και τις αντι-ασφαλιστικές διατάξεις του όπως :

• τον διαχωρισμό της σύνταξης σε εθνική και ανταποδοτική,
• τον υπολογισμό της σύνταξης με βάση τον μέσο μισθό όλου του ασφαλιστικού βίου, πράγμα που σημαίνει μειωμένες συντάξεις,
• τα χαμηλά ποσοστά αναπλήρωσης. τα οποία αν και τα αυξάνει για όσους έχουν άνω των 30 χρόνων ασφάλισης, παραμένουν σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Αξίζει να σημειωθεί εδώ πως πραγματικές αυξήσεις θα δουν μόνο όσοι συνταξιοδοτήθηκαν μετά τον Μάιο του 2016. Για τους υπόλοιπους θα γίνει «λογιστικός συμψηφισμός» της προβλεπόμενης αύξησης με την προσωπική διαφορά που θα προκύπτει, σε 5 ετήσιες δόσεις.            
• την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια ή 62 για 40 χρόνια ασφάλισης που ψηφίστηκε με τον ν.4336/15 του ΣΥΡΙΖΑ (τρίτο μνημόνιο)
• την κατάργηση της 13ης και 14ης σύνταξης

Στο νέο σχέδιο νόμου προβλέπεται η ένταξη του ΕΤΕΑΕΠ στον ΕΦΚΑ (περίπου 8 δις ευρώ προίκα στο υπερ-ταμείο, που όμως δεν στηρίζεται από το υπόλοιπο νομοθετικό πλαίσιο ούτε και από την πραγματικότητα). Έτσι, θα οδηγηθούμε στην κατάργηση της επικουρικής και του εφάπαξ καθώς ανοίγει ο δρόμος για ιδιωτικοποίησή τους μέσα από την δημιουργία ατομικών λογαριασμών που θα διαχειρίζονται ιδιωτικές εταιρείες ή μέσα από την κατάργηση των ασφαλιστικών εισφορών. Επίσης, μειώνονται οι εργοδοτικές εισφορές με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για τη βιωσιμότητα του ΕΦΚΑ. Άλλωστε, ο προϋπολογισμός του 2020 προβλέπει 220 εκ. ευρώ λιγότερα για πληρωμή συντάξεων.

Για τους ελεύθερους επαγγελματίες/αυτό-απασχολούμενους (και τους αγρότες) προβλέπει τη δυνατότητα ένταξής τους σε 6 διαφορετικές κατηγορίες ασφαλιστικών εισφορών (και 3 για επικουρική και εφάπαξ). Η κατώτερη υποχρεωτική κατηγορία θα είναι αυξημένη σε σχέση με τις τωρινές εισφορές, η οποία όμως θα οδηγεί στην κατώτερη δυνατή (μη εξασφαλισμένη, όπως όλες πλέον) σύνταξη για τους συναδέλφους μας με μπλοκάκι, δίνοντας ταυτόχρονα τη δυνατότητα σε όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα, να μπουν στις ανώτερες κατηγορίες. Φυσικά, εκτός από ταξικά εχθρική και διαχωριστική (οι ήδη οικονομικά ισχυροί θα έχουν και περισσότερες συντάξιμες αποδοχές) η συγκεκριμένη διάταξη θα οδηγήσει σε περαιτέρω απώλειες για το ταμείο καθώς οι ισχυροί θα αρκούνται στην κατώτερη εισφορά και θα είναι ελεύθεροι να στραφούν σε ιδιωτικά πακέτα ασφάλισης αποστερώντας πολύτιμους πόρους που θα μπορούσαν να διανεμηθούν στους ασθενέστερους οικονομικά.

Με αυτές τις ρυθμίσεις και όσες ήδη ισχύουν, το ασφαλιστικό μας σύστημα μετατρέπεται ακόμα περισσότερο σε κεφαλαιοποιητικό από αναδιανεμητικό. Οι συνέπειές του δε, δεν θα επικεντρωθούν μόνο στο πόση τελικά σύνταξη θα πάρει κάποιος εργαζόμενος, αλλά και στις παροχές στους τομείς της υγείας και της Πρόνοιας.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

• Αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. Επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης.
• Αποκατάσταση όλων των συντάξεων στα προ μνημονίων επίπεδα.
• Κατάργηση του νόμου Κατρούγκαλου (Ν. 4387/16) και όλων των αντιασφαλιστικών νόμων.
• Να επιστραφούν τα κλεμμένα. Να πληρώσουν κράτος, τράπεζες, εργοδότες για την κοινωνική ασφάλιση.
• Αποκλειστικά δημόσιο, καθολικό και αναδιανεμητικό Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης που θα λειτουργεί µε κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες. Όχι στα Επαγγελματικά Ταμεία, στην ανταποδοτικότητα και στην ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης.
• Δωρεάν περίθαλψη από ένα αποκλειστικά δημόσιο υγειονομικό σύστημα, σε κάθε πολίτη που διαμένει στη χώρα, Έλληνα ή μετανάστη, εργαζόμενο ή άνεργο.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΟΛΕΣ-ΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ, 18-2-2020, 11:00 π.μ., ΠΛ. ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ

ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΕΚΤΡΩΜΑ ΠΟΥ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

ΟΤΑΝ Η ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΕΚΠΑ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙ ΣΕ...ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟ

Το ΕΚΠΑ συνηθίζει να πρωτοπορεί στην εφαρμογή αντιδραστικών πολιτικών των εκάστοτε κυβερνήσεων, τόσο στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, όσο και στον τομέα των ελαστικών σχέσεων εργασίας. Μετά από πολλούς αγώνες που δώσαμε όλοι μας για την απεμπλοκή του ΕΚΠΑ από εταιρείες εργολάβων, που κοστίζουν ακριβά και πληρώνουν μισθούς πείνας (όταν θυμούνται να πληρώσουν) στους μονίμως υπό καθεστώς εκφοβισμού εργαζόμενους, το Ίδρυμα, από το Νοέμβρη του 2019, προχώρησε στην πρόσληψη 104 καθαριστών/τριών με απευθείας σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου. Ασφαλώς, η Διοίκηση συνέχισε να αναθέτει σε εργολάβους την κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών του Ιδρύματος. Εργολαβική εταιρεία, στέλεχος της οποίας ενεπλάκη, όπως λέγεται, σε επιχειρήσεις τύπου μαφίας, έχει τη φύλαξη και τον καθαρισμό εξωτερικών χώρων. Σε εργολάβο έχουν ανατεθεί επίσης τα κυλικεία και η σίτιση.

Μετά την αναμφίβολα θετική εξέλιξη των απευθείας προσλήψεων, οι εργαζόμενοι/ες στον καθαρισμό πίστεψαν ότι, επιτέλους, θα δούλευαν με καλύτερους όρους εργασίας και κάπως καλύτερους μισθούς. Ωστόσο, παρότι δουλεύουν κανονικά, είναι απλήρωτοι/ες ως τώρα. Κάποιοι/ες πληρώθηκαν μόνο για το Νοέμβρη, για το Δεκέμβριο δεν πληρώθηκε κανείς, κι ο Γενάρης είναι σε εκκρεμότητα μέχρι σήμερα. Αδιαφορία; Ανοργανωσιά; Υποστελέχωση; Γραφειοκρατία; Αδιάφορο. Αυτό που ενδιαφέρει είναι ότι συνάδελφοί μας δουλεύουν και δεν πληρώνονται και κανείς δεν τους ρωτάει πώς επιβιώνουν.

Μετά από συνεχείς πιέσεις, έγιναν τελευταία στιγμή κάποιες κινήσεις από τη Διοίκηση για να πληρωθεί επιτέλους ο Δεκέμβριος (και ο Νοέμβριος για κάποιους/ες) ως τα τέλη Γενάρη. Δεν καρποφόρησαν. Οι εργαζόμενοι/ες παραμένουν απλήρωτοι.

Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, υπάρχει ελπίς να πληρωθούν στις 13/2 για τους απλήρωτους μήνες του 2019 και στις 27/2 για τον Ιανουάριο του 2020. Φαίνεται δε πως αποφασίστηκε το προσωπικό της καθαριότητας να πληρώνεται σταθερά (;) στις 27 κάθε μήνα (κι όχι στις 13, όπως οι υπόλοιποι συμβασιούχοι του Ιδρύματος) για τον προηγούμενο μήνα, πράγμα ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ και ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΟ.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

·         ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟ. ΠΛΗΡΩΜΗ ΚΑΘΕ 13 ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ

·         ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΑΣΤΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ. ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

·         ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ. ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΜΟΝΙΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ

·         ΕΞΩ ΟΙ ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ

Επισημαίνουμε ότι δε θα επιτρέψουμε οι “δυσκολίες” που παρατηρούνται στην πληρωμή των εργαζομένων στον καθαρισμό να αποτελέσουν βολικό άλλοθι για την επιστροφή στις εργολαβίες.

Η Κυβέρνηση αυτή, όπως και όλες οι προηγούμενες, είναι υπεύθυνη για την ομηρία χιλιάδων εργαζομένων στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Ήμασταν και θα είμαστε πάντα ΕΝΑΝΤΙΑ στις πολιτικές υπέρ του κεφαλαίου και κατά της κοινωνίας.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Ποιος αποφασίζει να περιορίσει την εθελοντική αιμοδοσία;

Παρά τις πλείστες ανακοινώσεις περί εθελοντικής αιμοδοσίας σε Τμήματα και Σχολές του ΕΚΠΑ, παρά τη λειτουργία σε πανεπιστημιακά νοσοκομεία και κλινικές υπηρεσιών αιμοδοσίας, παρά τις συνεχείς εκκλήσεις των αρμόδιων κρατικών φορέων και τις τεράστιες ανάγκες των νοσοκομείων για αίμα, κάποιοι φαίνεται ότι έχουν αποφασίσει να μην υποστηρίζουν στην πράξη την προσφορά αίματος από εργαζόμενους του ΕΚΠΑ. Το δικαίωμα των συμβασιούχων του Ιδρύματος να παίρνουν τις άδειες που προβλέπονται τόσο στο δημόσιο όσο και τον ιδιωτικό τομέα για ΚΑΘΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ που δίνει αίμα αμφισβητείται από ορισμένους με ένα σκεπτικό που μόνο άστοχο μπορεί να χαρακτηριστεί.

Το πιο πρόσφατο συμβάν; Η άρνηση χορήγησης άδειας σε συνάδελφο - εθελόντρια αιμοδότρια με την απειλή μάλιστα να μην πληρωθεί για ένα μήνα.

«Δώσε αίμα, σώζεις μια ζωή»

Το σλόγκαν αυτό μας συνοδεύει πολλές δεκαετίες πια. Και αν προβλήθηκε τόσο ήταν για να γίνει συνείδηση η αναγκαιότητα της προσφοράς αίματος σε όλους μας, πριν βρεθούμε στη δυσχερή θέση να το έχουμε ανάγκη, οι ίδιοι ή οι δικοί μας άνθρωποι. Έγινε όμως συνείδηση σε όλους;

Είναι λογικό σε ένα Ίδρυμα που η μισή Διοίκησή του προέρχεται παραδοσιακά από τη διεθνώς αναγνωρισμένη Ιατρική Σχολή, που καθηγητές, φοιτητές, εργαζόμενοι και απόφοιτοί του διαχειρίζονται ασθενείς σε καθημερινή βάση σε πλήθος νοσοκομείων της Αττικής να μην είναι δεδομένη η έμπρακτη υποστήριξη της εθελοντικής αιμοδοσίας ΟΛΩΝ των μελών της κοινότητάς του;

Αναρωτιόμαστε τα προφανή και αναμένουμε την άμεση διευθέτηση του ζητήματος, με παρέμβαση της Διοίκησης του ΕΚΠΑ.

                                                                       ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΜΑΤ ΣΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΠΡΥΤΑΝΕΩΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ

Τα γεγονότα της Παρασκευής, 29/11, στη Σύνοδο Πρυτάνεων, είναι λίγο πολύ γνωστά. Τα ΜΑΤ επιτέθηκαν στους φοιτητές που είχαν συγκεντρωθεί για να μεταφέρουν τα αιτήματά τους, χτύπησαν πολλούς, τραυμάτισαν σοβαρά τέσσερις, ένας οδηγήθηκε στο χειρουργείο.

Την ίδια ώρα, η Σύνοδος διεξαγόταν κανονικά. Φαίνεται ότι ο ήχος από τα χτυπήματα των δυνάμεων καταστολής και οι κραυγές των τραυματιών δεν έφταναν μέχρι την πόρτα της συνεδρίασης των επικεφαλής των ΑΕΙ. Γι αυτό ίσως δε θεώρησαν σκόπιμο να διακόψουν τη συζήτησή τους για να διαπιστώσουν ιδίοις όμμασι τι συνέβαινε… Μετά από οχλήσεις και παρεμβάσεις, στάλθηκε ένας εκπρόσωπός τους απλώς και μόνο για να διαβιβάσει στους ξυλοκοπημένους φοιτητές ότι 5μελής αντιπροσωπία θα γίνονταν δεκτή. Οι τραυματίες και το αίμα που -κυριολεκτικώς- είχε ποτίσει το δρόμο πάνω στον οποίο περπατούσε ο εκπρόσωπος της Συνόδου, δεν αποτέλεσαν ζήτημα. Αυτά ήταν μάλλον αποτέλεσμα της “αυθάδειας” των φοιτητών να έχουν αιτήματα και άρα δεν αφορούσαν κανέναν εκπρόσωπο των Διοικήσεων των ΑΕΙ…

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Δεν υπάρχει ούτε μία φωτογραφία κάποιου συμμετέχοντος στη Σύνοδο δίπλα σε φοιτητή με ανοιγμένο κεφάλι. Σειρά φωτογραφιών όμως είδαν το φως της δημοσιότητας την επομένη, με περιχαρείς Πρυτάνεις να ποζάρουν δίπλα στη χαμογελαστή κ. Κεραμέως. Οι πολιτικές συμφωνίες είναι δεδομένες και τελικά εκφράζονται ανοιχτά.

Η Σύνοδος εξέδωσε μια ανακοίνωση ενδεικτική των θέσεών της. Αναφέρθηκε σε «συγκρουσιακό επεισόδιο μεταξύ ομάδας φοιτητών και αστυνομίας», έκφραση που ούτε σε διαφωνία μεταξύ οπαδών αντίπαλων ομάδων δε θα άρμοζε. Σαν να ήταν απ’ την μια “κάποιοι” φοιτητές (ξένοι προς τη μεγάλη πλειοψηφία των “καλών” συναδέλφων τους…) κι απ’ την άλλη μια -κάποια, γενικώς και αορίστως- αστυνομία, κι όχι ένας μηχανισμός καταστολής που λειτουργεί βάσει εντολών.

Οι Πρυτάνεις αποσαφήνισαν επίσης ότι σέβονται το διάλογο όταν αποκλείεται «η άσκηση οιασδήποτε μορφής βίας και αυθαιρεσίας». Δεν αναφέρονταν όμως στην αστυνομία, αλλά σε «όλα τα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας», τους φοιτητές στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι οποίοι προφανώς “αυθαιρέτησαν”, αφού «προσκλήθηκαν να μεταφέρουν τα αιτήματά τους μέσω επιτροπής», αλλά δεν υπάκουσαν. Σύμφωνα δε με την ανακοίνωση, τα παιδιά, που δεν άξιζαν ούτε να πάει ένας Πανεπιστημιακός απευθείας να τους μιλήσει εξαρχής, ούτε να πάει κάποιος εκ των υστέρων να δει τους τραυματίες που περίμεναν να μεταφερθούν στο νοσοκομείο, πρέπει να καταλάβουν ότι χρειάζονται «όραμα και συναινέσεις, τήρηση δημοκρατικών κανόνων, ψυχραιμία, αυτοσυγκράτηση και καλή προαίρεση». Ενδεχομένως, πρέπει να καταλάβουν και ότι «το ξύλο είναι στοιχείο αναγκαστικότητας» (όπως το είπε -κατά δήλωσή του «γλυκά»- Υπουργός της κυβέρνησης)…

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΣΥΓΚΛΗΤΟΥ ΤΟΥ ΕΚΠΑ

Την Τρίτη, 3/12, πραγματοποιήθηκε μια, μάλλον σύντομη για την περίσταση, συνεδρίαση της Συγκλήτου του ΕΚΠΑ. Παρά τις καταγγελίες των φοιτητών, βγήκε μια ανακοίνωση που ήταν ήδη έτοιμη πριν την έναρξη της συζήτησης, στο ύφος αυτής της Συνόδου. Στην ανακοίνωση αντιπαρατίθεται, πάντα στο πλαίσιο «της εκπαιδευτικής κοινότητας και του Δημόσιου Πανεπιστημίου», κι όχι σε ό,τι αφορά τα ΜΑΤ και την κυβέρνηση, ο «διάλογος και ο αλληλοσεβασμός» με «πράξεις βίας, αυθαιρεσίας και αντιδημοκρατική συμπεριφορά». Επιπλέον, επισημαίνεται η ανάγκη «τήρησης των δημοκρατικών κανόνων λειτουργίας» που, όπως φαίνεται, κινδυνεύουν από τους φοιτητές, οι οποίοι μάλιστα “εγκαλούνται” τόσο για έλλειψη σεβασμού προς το Δημόσιο Πανεπιστήμιο όσο και για υπονόμευσή του…

Κάτω από αυτή την αποκαλυπτική παράθεση των θέσεων και της Διοίκησης του ΕΚΠΑ, η οποία αντιμετωπίζει σαν εσωτερικό εχθρό τους φοιτητές του και συμπλέει πρόθυμα με την κυβέρνηση, υπό τη μαζική και δίκαιη διαμαρτυρία των φοιτητών, προστέθηκαν στο κείμενο και κάποια “φοιτητικά” θέματα: το ζήτημα της αναγνώρισης επαγγελματικής ισοτιμίας πτυχίων μη ομοταγών ιδρυμάτων και κολλεγίων (λίγο αργά βέβαια, μια και αυτή έχει γίνει πράξη προ πολλού), καθώς και η σίτιση κι η στέγαση (μέσω ΙΝΕΔΙΒΙΜ φυσικά, γιατί κάπως πρέπει να ζήσουν κι οι εργολάβοι…). Καμιά αναφορά δεν έγινε φυσικά σε ζητήματα που συγκρούονται με τις κυβερνητικές και μνημονιακές πολιτικές (ν+2, βάση του 10, διαγραφές, δίδακτρα, συνεχής αξιολόγηση δομών και Προγραμμάτων Σπουδών, κ.α.) με στόχο την περαιτέρω μετατροπή της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης σε εμπόρευμα για λίγους κι εκλεκτούς και την πλήρη μεταμόρφωση των Ιδρυμάτων σε Α.Ε. στην υπηρεσία της αγοράς.

Προστέθηκαν επίσης κάποια “ανώδυνα” αιτήματα, όπως η αναγκαιότητα προσλήψεων μελών ΔΕΠ, διοικητικού και τεχνικού προσωπικού (καμιά αναφορά σε συμβασιούχους και εργολαβικούς εργαζόμενους), καθώς και το ζήτημα της ελλιπούς χρηματοδότησης (με την υπόμνηση ότι τα λεφτά για τη λειτουργία του ΕΚΠΑ τα φέρνουν τα προγράμματα μελών ΔΕΠ, υπόμνηση-παρότρυνση για να αλλάξει το νομικό πλαίσιο λειτουργίας του ΕΛΚΕ).

Το τελευταίο διάστημα, η στροφή των Διοικήσεων των ΑΕΙ προς αντιδραστικές κατευθύνσεις είναι προφανής. Η αλήθεια είναι ότι, υπ’ αυτές τις συνθήκες, με μέλη Συγκλήτων ΑΕΙ στην πλειοψηφία τους να τελούν σε αφωνία στις συνεδριάσεις, με πολλούς πανεπιστημιακούς παράγοντες πιο αντιδραστικούς ακόμα και από τον εκάστοτε θεσμικό εκπρόσωπο οποιασδήποτε κυβέρνησης, δεν περιμένουμε τίποτα.

Στεκόμαστε στο πλάι όλων των αγωνιζόμενων φοιτητών, μελών ΔΕΠ, εργαζόμενων και ανέργων, μέσα κι έξω από το Πανεπιστήμιο. Για εμάς, όποιος παίρνει θέση υπέρ εκείνων που ανοίγουν κεφάλια, που απαγάγουν, συλλαμβάνουν και καταδικάζουν αυτούς που αγωνίζονται είναι απέναντι. Ο καθένας παίρνει θέση κάθε μέρα που περνάει. Κι η δική μας είναι σαφής.

Δηλώνουμε τη συμπαράστασή μας στην κατάληψη «Λέλας Καραγιάννη» (που στεγάζεται σε κτήριο ιδιοκτησίας ΕΚΠΑ, ΕΜΠ και ΑΣΚΤ), όπως και σε όλες τις άλλες καταλήψεις, ενόψει του τελεσίγραφου Χρυσοχοΐδη. Συμμετέχοντες σε καταλήψεις στάθηκαν στο πλάι μας όταν η διαθεσιμότητα και οι απολύσεις ήταν η πραγματικότητά μας. Ο αγώνας, η δημιουργικότητα, η συλλογική ζωή και η αλληλεγγύη δεν εκκενώνονται.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ