ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Η Διοίκηση του ΕΚΠΑ απολύει ΞΑΝΑ το συνάδελφό μας, Γενικό Γραμματέα του Συλλόγου μας και μέλος του Κ.Σ. της ΟΔΠΤΕ, Δημήτρη Αντωνίου.

Οι πρυτανικές αρχές είχαν αποφασίσει την ΑΠΟΛΥΣΗ του Δημήτρη από την πρώτη στιγμή. Είχαν αποφασίσει τη μήνυση κατά του μέλους της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ Παντελή Βαϊνά, συντεταγμένα και όχι, όπως παρουσιάστηκε, σαν μια κίνηση προσωπική ενός Αντιπρύτανη. Είχαν αποφασίσει τις διώξεις συνειδητά και απόλυτα όσων έμπρακτα αντιστάθηκαν στις επιταγές της κυβέρνησης.

Η αυθαιρεσία και ο αυταρχισμός της Διοίκησης του ΕΚΠΑ εκδηλώθηκε πριν καλά-καλά λήξει η κινητοποίηση στο ΚΛΕΙΔΙ. Με την εντολή για ΕΔΕ. Συνεχίστηκε την επόμενη μέρα με την -χωρίς νομική βάση- αναστολή της σύμβασης του Δ. Αντωνίου και την απόλυσή του στη συνέχεια. Με τη μήνυση κατά του Π. Βαϊνά λίγο αργότερα. Με μια ΕΔΕ με συνεχείς διαδικαστικές παρατυπίες, αλλαγές χώρου τελευταία στιγμή σε ελεγχόμενα από τη Διοίκηση «εδάφη», όσο πιο μακριά γίνεται από κινητοποιήσεις, με αλλαγή του διεξάγοντος στη μέση της διαδικασίας, με τις ερωτήσεις κατά τη διάρκεια των καταθέσεων σε «φιλικό» εργοδοτικό κλίμα, μπας και μπερδέψουμε τους ρόλους μας και γίνουμε όλοι μια παρέα που θα καταλήξει να πει αυτό που ήθελαν να καταγραφεί, ερωτήσεις που στόχευαν να τους παράσχουν το απαραίτητο οπλοστάσιο για την απόλυση, τη μήνυση και τις διώξεις. Δεν πήραν αυτό που ήθελαν.

Υπό την πίεση των κινητοποιήσεών μας, με αποφάσεις σωματείων, ομοσπονδιών και της ΑΔΕΔΥ, υπό τον βομβαρδισμό των μέιλ της Πρυτανείας με ψηφίσματα κάθε μέρα, με τη δυναμική συμμετοχή των φοιτητών, η απόφαση για την απόλυση πάρθηκε πίσω. Ο Δ. Αντωνίου υπέγραψε μία σύμβαση (αρχές Μαΐου με αρχές Ιουλίου) και είχε συμφωνηθεί να υπογράψει δεύτερη τώρα (αρχές Ιουλίου με τέλη Δεκεμβρίου).

Φυσικά, οι υποχωρήσεις των αφεντικών έχουν πάντα ένα αν: Αν και όταν οι συνθήκες το επιτρέψουν επανέρχονται στο εκδικητικό τους πλάνο. Εν μέσω αδειών των εργαζομένων και εξεταστικής των φοιτητών, η Διοίκηση του ΕΚΠΑ ξαναχτυπάει. Ανοίγει ξανά τον πόλεμο.

Κι εμείς όμως, δεν είμαστε απροετοίμαστοι. Δεν εφησυχάσαμε ποτέ. Είμαστε εδώ για να δώσουμε ξανά τη μάχη μέχρι την τελική νίκη. Αν νομίζουν ότι ξεμπέρδεψαν μαζί μας, κάνουν λάθος.

Εξάλλου, μας υπενθύμισαν με τη στάση τους στο ενδιάμεσο το καθήκον μας. Όταν Αντιπρύτανης δήλωσε ανοιχτά σε τυχαία συνάντηση με μέλη του ΔΣ ότι δεν πρόκειται να δεχθεί το συνδικαλιστικό μας όργανο με τον Δ. Αντωνίου μέσα. Όταν είπε ότι αμφισβητεί την εκλογή του. Αμφισβητώντας στην ουσία όχι μόνο το Γενικό Γραμματέα ενός συλλόγου, αλλά κάθε μέλος του και την ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ του να επιλέγει την εκπροσώπησή του. Αμφισβητώντας ακόμα και το αποτέλεσμα των εκλογών συνολικά, τους συσχετισμούς που προέκυψαν από αυτές, το τέλος της απόλυτης πλειοψηφίας λογικών συνδιαλλαγής και «συνεννόησης» με τη Διοίκηση. Ενόχλησε η αλλαγή σελίδας του Συλλόγου. Ένα άλλο ΔΣ θα τους βόλευε περισσότερο, αναμφίβολα. Με τη μόνη διαφορά ότι καμιά εργοδοσία δεν έχει δικαίωμα να αποφασίσει ποιος θα εκπροσωπήσει τους εργαζόμενους, να επιλέξει με ποιους θα συνομιλήσει, να εγκρίνει, να διορίσει. Μόνο στα εργοδοτικά σωματεία γίνονται αυτά. Εμείς δε θα επιτρέψουμε να γίνει το σωματείο μας όργανο της Διοίκησης και του κράτους, συνδιαχείρισης, συναίνεσης και υποταγής.

Στο τέλος - τέλος, ας δεχθούν την ήττα και τα λάθη τους: Η δική τους στάση μετά την κινητοποίηση στο ΚΛΕΙΔΙ εξόργισε τους εργαζόμενους του ΕΚΠΑ, τους ένωσε ακόμα περισσότερο και τους/ΜΑΣ έκανε να επιστρέψουμε μαχητικά στο Σύλλογό μας.

Την αμφισβήτηση της συνδικαλιστικής μας δράσης την παίρνουμε «προσωπικά». Μακριά τα χέρια τους από τις διαδικασίες μας.

Σήμερα, ξανά, ο συνάδελφός μας απολύεται.

Σήμερα, ξανά, είμαστε εδώ.

ΑΝ ΝΟΜΙΖΕΙ Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΕΚΠΑ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΝΕΙ ΛΑΘΟΣ.

Προφανώς το ΕΚΠΑ είναι σε πλήρη εναρμόνιση με όλο το υπόλοιπο κράτος και την κυβέρνηση που κυνηγά και διώκει με κάθε τρόπο τον κόσμο του αγώνα και της ανυπακοής, που διεκδικεί και κερδίζει και δεν αποδέχεται να σιωπά και να ηττάται. Δεν είναι τυχαίες οι διώξεις στους εκπαιδευτικούς, στα λιμάνια, στις γειτονιές, η σωρεία πειθαρχικών και δικαστικών διώξεων που φορτώνονται στην πλάτη του κινήματος. Δεχόμαστε μια επίθεση που θέλει να μας κάμψει, να μας πειθαρχήσει, να μας επιβάλει τη σιωπή, να μη μιλάμε. Και το Πανεπιστήμιο Αθηνών, χώρος θεωρητικά της ελεύθερης διακίνησης ιδεών πρωτοστατεί για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες, στην επιβολή μιας κεντρικής πολιτικής ποινικοποίησης της κοινωνικής και συνδικαλιστικής δράσης. Η επιμονή τους αποδεικνύει ότι παραμένει ενεργό το διακυβευμα, το να μη μετατραπεί το Πανεπιστήμιο σε αποστειρωμένο χώρο όπου δε θα επιτρέπεται η διεκδίκηση και η κινηματική δράση. Και δε θα μετατραπεί.

ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ.

 Με όλους τους φυσικούς μας συμμάχους, εργαζόμενους εντός και εκτός ΕΚΠΑ, φοιτητές, σωματεία και συλλογικότητες.  

ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΕΔΩ.

Καλούμε τους συναδέλφους μας άλλων κλάδων στο ΕΚΠΑ, το δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, τους φοιτητές, τα σωματεία και τις συλλογικότητες, να σταθούν για μια ακόμα φορά πλάι μας.

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ.

ΚΑΝΕΝΑΣ-ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΟΣ-Η ΤΟΥ.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΞΑΝΑ.

Η σιγή που επιχειρούν να επιβάλουν μέσα από το φόβο σε εργαζόμενους και φοιτητές θα γίνει φωνή εναντίον τους.

 

ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΔΕΝ ΗΜΑΣΤΑΝ ΟΥΤΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ

 ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ, ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΜΑΣ

ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ ΤΩΡΑ ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΝΟΣ ΕΤΟΥΣ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΜΑΣ

ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ – ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ

Κάτω τα χέρια από τους αγωνιστές και τη συλλογική δράση

Πάρτε πίσω την τρομοκρατική και εκδικητική απόλυση μέλους της ΟΔΠΤΕ και σταματήστε την διεξαγωγή ΕΔΕ στα μέλη του ΔΣ του ΣΔΠ του ΕΚΠΑ, τα μέλη του προεδρείου της ΓΣ και τα δύο μέλη του ΚΣ της ΟΔΠΤΕ

Καταγγέλλουμε την δρομολόγηση απόλυσης του συνάδελφου Δημήτρη Αντωνίου μέλους της Διοίκησης της Ομοσπονδίας Διοικητικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης και εργαζόμενου συμβασιούχου διοικητικού υπάλληλου στο ΕΚΠΑ επί 19 συνεχή χρόνια. Καταγγέλλουμε την κλήση σε ΕΔΕ των μελών ΟΛΟΥ του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού του ΕΚΠΑ, του Προεδρείου της Γενικής Συνέλευσης της 7^ης Φεβρουαρίου, καθώς και δύο ακόμα μελών του Κεντρικού Συμβουλίου της ΟΔΠΤΕ και εργαζομένων στο ΕΚΠΑ. Οι διώξεις αυτές έγιναν κατά παραγγελία του πρύτανη του ΕΚΠΑ Γεράσιμου Σιάσου, ο οποίος απροκάλυπτα και εκδικητικά παραγγέλνει στον ΕΛΚΕ και στο Συμβούλιο Ιδρύματος την άμεση αναστολή της σύμβασης του συνάδελφου Δημήτρη Αντωνίου μέχρι να εξετάσει οριστικά την παύση της σύμβασης !!! Δηλαδή την οριστική του απόλυση.

Το «έγκλημα» του συναδέλφου και όλων όσων καλούνται σε ΕΔΕ ήταν ότι παραβρέθηκαν και στήριξαν την υλοποίηση της απόφασης της Γενικής Συνέλευσης του Σωματείου να προχωρήσουν από κοινού με τους συλλόγους ΕΤΕΠ και ΕΔΙΠ και τους φοιτητικούς συλλόγους στο συμβολικό αποκλεισμό του κτηρίου στο οποίο στεγάζεται το ΚΛΕΙΔΙ (Κέντρο Λειτουργείας και Διαχείρισης Δικτύου).

Είναι φανερό ότι η αποφαστική στάση εργαζόμενων και φοιτητών κόντρα στην ηλεκτρονική προσπάθεια υπονόμευσης των καταλήψεων και των φοιτητικών αγώνων,  πλήγωσε το γόητρο της κυβέρνησης και πρυτανικών αρχών που εκδικητικά βγάζουν το μένος τους στους εργαζόμενους.

Είναι πρωτοφανές να χρεώνεται μια συλλογική απόφαση Γενικής Συνέλευσης σωματείου σε συγκεκριμένα πρόσωπα που έχουν την ευθύνη ως συνδικαλιστικά στελέχη να υλοποιήσουν την συλλογική απόφαση των μελών του σωματείου που εκπροσωπούν.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για εκδικητική απόφαση που θέλει να τρομοκρατήσει τους αγωνιζόμενους εργαζόμενους και φοιτητές ενάντια στα ιδιωτικά ΑΕΙ και συνολικά στην αντιεκπαιδευτική και αντιλαϊκή πολιτική. Ο Πρύτανης βγαίνει ως λαγός της κυβέρνησης και προσπαθεί να σπάσει το αγωνιστικό μέτωπο. Κυβέρνηση και Πρύτανης σε γραμμή τρομοκράτησης και χτυπήματος των αγωνιστών συνεχίζουν με κάθε τρόπο μετά τα ΜΑΤ, τους εισαγγελείς και τον αυταρχισμό, φτάνουν μέχρι και στην περιστολή της συνδικαλιστικής δράσης και την ΑΠΟΛΥΣΗ εργαζόμενου που ασκεί, ως οφείλει, τα συνδικαλιστικά του καθήκοντα.

Οι πράξεις αυτές κινούνται στα πλαίσια των διώξεων συνδικαλιστικών στελεχών σε χώρους δουλειάς και εκπαίδευσης στο πνεύμα των νόμων Χατζηδάκη και Γεωργιάδη και όλου του αντεργατικού πλαισίου των μνημονιακών κυβερνήσεων.

Η απόλυση, η ΕΔΕ και η τρομοκρατία ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ

Να σταματήσει τώρα κάθε δίωξη και να παρθεί πίσω τώρα η απόλυση του συναδέλφου.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας.

 

Εργολαβίες καθαρισμού και Συμβασιούχοι. Ξεχασμένα ζητήματα;

Εδώ και μήνες, στα ΑΕΙ στα οποία δεν είχαν μπει εργολάβοι στον καθαρισμό, δίνονταν παρατάσεις με τροπολογίες για τη συνέχιση των συμβάσεων φυσικών προσώπων, συναδέλφων μας καθαριστών.

Στο ΕΚΠΑ , στο οποίο επίσης δόθηκε παράταση μέχρι τις 31/7, αναμένεται να μπει εργολάβος, 3 μήνες πριν την λήξη της παράτασης.

Τα ΔΣ των συλλόγων άλλων ΑΕΙ της ίδιας κατηγορίας, στη βάση της κοινής θέσης όλων μας για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και μη παράδοσης υπηρεσιών στους εργολάβους, έκαναν παρεμβάσεις στην κατεύθυνση αυτή.

Στο ΕΚΠΑ ουδεμία ενέργεια έγινε από το ΔΣ του Συλλόγου. Παρά τις παρεμβάσεις τόσο τις δικές μας, της Πρωτοβουλίας, όσο και της ΔΑΣ, η πλειοψηφία του ΔΣ επέλεξε όχι απλά να μην παρέμβει, αλλά να συναινέσει στην παράδοση της καθαριότητας μια ώρα αρχύτερα στον εργολάβο. Οι θέσεις περί προσλήψεων προσωπικού και προάσπισης των υπηρεσιών του δημοσίου έναντι της παράδοσής τους στους ιδιώτες, δεν έμειναν μόνο στα χαρτιά, αλλά πετάχτηκαν στον κάδο των αχρήστων.

Τι πρόβλημα υπάρχει αν μπει ο εργολάβος 3 μήνες νωρίτερα στο ΕΚΠΑ; Όταν η μάχη δεν δίνεται στο μεγαλύτερο από όλα τα υπόλοιπα Ιδρύματα που είχαν παράταση, έχει σημασία. Όταν η μάχη στο ΕΚΠΑ δε δίνεται μέχρι το τέλος της παράτασης, είναι δεδομένο ότι δε θα δοθεί ποτέ. Η γενική κατεύθυνση, και της ΟΔΠΤΕ (και μάλιστα ομόφωνα, με τη σύμφωνη γνώμη και της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ που έχει την πλειοψηφία και στο ΔΣ), ήταν να γίνει αγώνας να εξαντληθεί η παράταση, και παράλληλα να γίνουν παρεμβάσεις, κινητοποιήσεις και ό,τι άλλο προκειμένου να ανασχεθεί συνολικά η πολιτική των εργολαβιών σε όλα τα ΑΕΙ.

Η πλειοψηφία του ΔΣ αναφέρεται στην επιχείρηση ανατροπής κατακτήσεων από “το κεφάλαιο και τις νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις”, από τη “σημερινή Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας”. Παρά το όψιμο αγωνιστικό και αντιπολιτευτικό πνεύμα (έρχονται κι εκλογές, μην το ξεχνάμε), η παράδοση του καθαρισμού στο κεφάλαιο, στο πλαίσιο νεοφιλελεύθερων πολιτικών (απ’ όποια κυβέρνηση κι αν προέρχονται, θα προσθέταμε), έγινε κι ούτε μια ανακοίνωση για τους τύπους δε βγήκε. Όταν δηλώνει κάποιος ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις στο δημόσιο, μάλλον θα πρέπει να ξεκινήσει από αυτές τμημάτων του. Κι όταν αρχίζει να αποδέχεται τις εργολαβίες στη φύλαξη, τον καθαρισμό, τις τεχνικές υπηρεσίες, θα έρθει η ώρα που θα το αποδεχθεί σε όποια υπηρεσία οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές επιλέξουν.

Πάμε τώρα σε ένα άλλο θέμα.

Η πλειοψηφία του ΔΣ (παρατάξεις Ενωτική Αριστερή Παρέμβαση [Σύριζα] και Ανεξάρτητη Πανεπιστημιακή Έκφραση) έβγαλε μια ανακοίνωση για την Πρωτομαγιά (ορθώς), χωρίς φυσικά να τη στείλει σε όλα τα μέλη του ΔΣ (κακώς) για να πουν τη γνώμη τους και να προσθέσουν ό,τι είχε ξεχαστεί (πρακτική που ακολουθείται γενικότερα από την πλειοψηφία του ΔΣ). Το περιεχόμενό της λοιπόν ήταν απόλυτη απόφασή της και φέρει ακέραια την ευθύνη γι αυτό.

Το ανησυχητικό στην ανακοίνωση αυτή είναι ότι έχει “ξεχαστεί” κάτι βασικό: το αίτημα για μονιμοποίηση των συμβασιούχων. Αίτημα μόνιμο και σταθερό του Συλλόγου μας. Συμφωνούμε όλοι στην αναγκαιότητα προσλήψεων μόνιμου προσωπικού για την κάλυψη των οργανικών κενών. Σε ένα Ίδρυμα στο οποίο οι μόνιμοι και ΙΔΑΧ βαίνουν μειούμενοι και που λειτουργεί όλο και περισσότερο με συμβασιούχους, εργαζόμενους που δουλεύουν ακόμα και 20 χρόνια στο ΕΚΠΑ, το ΔΣ δεν επιτρέπεται να ξεχνάει το αίτημα για τη μονιμοποίησή τους. Ειδικά όταν κι η συντριπτική πλειοψηφία των υπολοίπων εργαζομένων του ΕΚΠΑ, άρα και των μελών του ΔΣ, έχουν περάσει από τη θέση του συμβασιούχου, πριν βρεθούν με μόνιμη σχέση εργασίας, με τροπολογίες και προεδρικά διατάγματα.

Καλούμε έστω και τώρα την πλειοψηφία του ΔΣ να κινηθεί στην κατεύθυνση της εξάντλησης της προθεσμίας της 31/7 για τις συμβάσεις φυσικών προσώπων στον καθαρισμό, προασπίζοντας τις θέσεις εργασίας των συναδέλφων μας στον καθαρισμό.

Ανακοίνωση για τις εκλογές 7 - 4 - 2022

Την Πέμπτη, 7 Απριλίου, εκλέγουμε τους εκπροσώπους μας στο ΔΣ του Συλλόγου και για το προσεχές συνέδριο της ΟΔΠΤΕ. Ψηφίζουν όλοι και όλες οι συνάδελφοί μας, ανεξαρτήτως σχέσης εργασίας με το Πανεπιστήμιο (Μόνιμοι, ΙΔΑΧ, Συμβασιούχοι Εργασίας και Έργου). Η συμμετοχή ΟΛΩΝ ΜΑΣ στις διαδικασίες του Συλλόγου είναι απαραίτητη. Για να έχουμε το Σύλλογο που θέλουμε.

Εμείς, η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ,

Μαχόμαστε για ένα συνδικαλισμό μαχητικό και ανεξάρτητο, που ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ όταν αλλάζουν οι κυβερνήσεις ή οι Πρυτανικές αρχές, αλλά υπερασπίζεται σταθερά τα ΔΙΚΑ ΜΑΣ συμφέροντα. Η επίθεση που δεχόμαστε, οι εργαζόμενοι στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, απαιτεί ένα συνδικαλισμό ΧΩΡΙΣ δεσμεύσεις, που να χτυπάει το χέρι στο τραπέζι όταν πρέπει να παλέψει μια άθλια πραγματικότητα (απαγόρευση διαδηλώσεων, κατάργηση οκτάωρου, ποινικοποίηση της απεργίας, έλεγχος συνδικάτων, συνδικαλιστικές διώξεις και ελεύθερες απολύσεις εργαζομένων, άρση της προστασίας των ανέργων, ακρίβεια, γενικευμένη φτωχοποίηση, κατάργηση της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης, ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων χώρων, κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών, κλπ.)

Λέμε όχι στην Πανεπιστημιακή Αστυνομία. Καμία συμμετοχή μας στις νέες υπηρεσίες ασφάλειας και καταστολής εντός των Πανεπιστημίων

Λέμε όχι στα νέα σχέδια της Κεραμέως για Πανεπιστήμια με μάνατζερ και συμβούλια ιδρυμάτων

Λέμε όχι στην υποχρηματοδότηση του δημοσίου, των τομέων της Παιδείας, της Υγείας, της Κοινωνικής Πρόνοιας. Αγωνιζόμαστε για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών

Λέμε όχι στο πλάνο για «μικρό, ευέλικτο δημόσιο», με λίγους εργαζόμενους, συνεχώς μετακινούμενους υποχρεωτικά από υπηρεσία σε υπηρεσία, κι από φορέα σε φορέα. Παλεύουμε ενάντια σε αξιολογήσεις και οργανισμούς που στόχο έχουν απολύσεις και μαζικές υποχρεωτικές μετακινήσεις εργαζομένων, ακόμα και εκτός νομού

Λέμε όχι στις αναστολές εργασίας/απολύσεις των συναδέλφων μας στο ΕΚΠΑ, σε υγειονομικές μονάδες και οπουδήποτε στο δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα

Λέμε όχι στον πόλεμο και τους εξοπλισμούς. Είμαστε πάντα στο πλευρό των λαών, όχι των κυβερνήσεών τους.

Απαιτούμε συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας για εργαζόμενους και φοιτητές στο ΕΚΠΑ. Καμιά υπαναχώρηση σε ό,τι αφορά τη σωματική ακεραιότητα και την υγεία όλων

Απαιτούμε το σεβασμό των θέσεών μας και του κάθε εργαζόμενου από τη Διοίκηση του ΕΚΠΑ

Απαιτούμε ίσα δικαιώματα για ίση εργασία. Μονιμοποίηση ΤΩΡΑ των συμβασιούχων. Πρόσληψη όλου του αναγκαίου προσωπικού και ΟΧΙ ΕΡΓΟΛΑΒΙΕΣ

Μαχόμαστε για τα εργασιακά, συνδικαλιστικά και κοινωνικά μας δικαιώματα. Για το δικαίωμα στην απεργία, τη συλλογική δράση και τις πολιτικές ελευθερίες

Προτάσσουμε τη συλλογική μας δράση, την κινητοποίηση όλων μας για την ικανοποίηση των αιτημάτων μας, για τα δικαιώματα ΟΛΩΝ, μόνιμων, ΙΔΑΧ, συμβασιούχων, εργολαβικών. Με συμμάχους τους αγωνιζόμενους εργαζόμενους και φοιτητές

Θέλουμε εκπροσώπους στο ΔΣ που να ΣΕΒΟΝΤΑΙ τις αποφάσεις των Γενικών μας Συνελεύσεων, που να ΑΚΟΥΝΕ το σώμα των συναδέλφων. Δε θέλουμε ένα ΔΣ κλειστό που να δρα αυτονομημένο, αγνοώντας τη συλλογική μας βούληση

Θέλουμε συνεδριάσεις ΔΣ και εκτός ωραρίου εργασίας για να μπορούν όλοι οι ενδιαφερόμενοι συνάδελφοι να έρχονται. Ο συνδικαλισμός ΔΕΝ έχει ωράριο, ούτε ΣΚ και αργίες

Λέμε όχι σε σωματεία ελεγχόμενα από κυβερνήσεις, κόμματα και Διοικήσεις

Λέμε όχι σε παράγοντες και “ειδικούς”, που λειτουργούν χωρίς εμάς, σε παλιούς ή νέους μηχανισμούς υπέρ “λίγων κι εκλεκτών”

ΛΕΜΕ ΟΧΙ στον ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ, ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟ, ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΕΝΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ

ΠΡΟΤΑΓΜΑ ΜΑΣ ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΙ ΟΙ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΜΑΣ

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΕΚΠΑ ΔΕ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΟΜΑΣΤΕ, ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ, ΔΕ ΘΑ ΣΙΩΠΗΣΟΥΜΕ

ΣΤΙΣ 10 ΙΟΥΝΙΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ

H Κυβέρνηση της Ν.Δ. με μπροστάρη τον γνωστό «κομάντο» Υπουργό Ξεπουλήματος Δημόσιας Περιουσίας (βλ. ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ, ΔΕΗ, ΛΑΡΚΟ….) επιχειρεί ένα ακόμα (το τελειωτικό;) καίριο χτύπημα στην εργασία και τα συνδικαλιστικά δικαιώματα, ξεπληρώνοντας ακόμα ένα «γραμμάτιο» στους ισχυρούς φίλους της (Ε.Ε., Ο.Α.Σ.Α., Σ.Ε.Β. κ.ά).

Στο προς ψήφιση "νομοσχέδιο Χατζηδάκη" όπως έχει επικρατήσει να ονομάζεται στη δημόσια συζήτηση, έχουν αναδειχθεί από κυβερνητικούς παράγοντες και πρόθυμα παπαγαλάκια οι βασικές πτυχές του, φροντίζοντας βέβαια να τις εξωραΐσουν ώστε να παρουσιάζονται μάλιστα ως και φιλεργατικές! Η συζήτηση κυρίως αφορά στην ελαστικοποίηση του ωραρίου εργασίας, όπου πλέον η εργοδοσία θα το ρυθμίζει όπως αυτή επιθυμεί, με δεκάωρη εργασία, σπαστό ωράριο, επτά μέρες την εβδομάδα και προπάντων απαλλασσόμενη από την ...ενοχλητική και «κοστοβόρα» υποχρέωση καταβολής υπερωριών. Ο εν λόγω υπουργός, που δεν έχει εργαστεί ποτέ στη ζωή του, διαβεβαιώνει ότι τον πρώτο λόγο θα έχει ο εργαζόμενος.

Πέραν όμως της ελαστικοποίησης του ωραρίου και της ουσιαστικής κατάργησης της υπερωριακής αμοιβής, στην ουσία απαγορεύει και το δικαίωμα στην απεργία αφού ανεβάζει το ποσοστό προσωπικού ασφαλείας στο 30%, ποινικοποιεί δε ακόμα και συμβολικές μορφές κινητοποίησης όπως παράσταση διαμαρτυρίας έξω από την έδρα του εργοδότη. Επιπλέον, αν υποτεθεί ότι καταφέρει ένα σωματείο «νόμιμα» (ζητούμενο εδώ και χρόνια, αφού και με το έως τώρα καθεστώς, σχεδόν όλες οι απεργίες κηρύσσονται "παράνομες και καταχρηστικές") να κηρύξει απεργία (μέσω ηλεκτρονικής ψηφοφορίας…) θα πρέπει να μην «στενοχωρήσει» και τον εκάστοτε εργοδότη, ο οποίος θα έχει πλέον το δικαίωμα να καταγγείλει το Σωματείο πως του ασκεί «ψυχολογική πίεση»! Επίσης, πριμοδοτεί τις ατομικές διαπραγματεύσεις εργαζόμενου/εργοδότη, καταργώντας επί της ουσίας τις Συλλογικές Συμβάσεις. Οι εργοδότες επιπλέον, θα δρουν ακόμα περισσότερο ανεξέλεγκτα, όταν το Σ.ΕΠ.Ε. υποβαθμίζεται περαιτέρω.

Στα Α.Ε.Ι., η Κυβέρνηση εδώ και μήνες φασιστικοποιεί το εργασιακό περιβάλλον των εργαζομένων και των φοιτητ(ρι)ών, κατάργησε το άσυλο, επιδίδεται σε όργιο καταστολής εντός αλλά και εκτός των Ιδρυμάτων - νομοθετώντας παράλληλα την ύπαρξη ένστολων τραμπούκων εντός των πανεπιστημιακών χώρων - και αυστηροποιεί τις συνθήκες φοίτησης σε αυτά (μείωση εισακτέων, διαγραφές, φοιτητική μέριμνα-έρμαιο σε ιδιωτικά συμφέροντα κ.ά.). Επίσης, επί πληρωμή ξενόγλωσσα προπτυχιακά, λειτουργία με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, υποστελέχωση, υποχρηματοδότηση, ομηρία συμβασιούχων εργαζομένων, κυνήγι ιδιωτικών πόρων, βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη των Διοικήσεων των Α.Ε.Ι., τα εκτελεστικά όργανα της εξουσίας εντός των τειχών των Πανεπιστημίων. ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

Και λίγα λόγια για τη στάση κάποιων παρατάξεων στην ΑΔΕΔΥ, τη ΓΣΕΕ και το ΕΚΑ (βλ. ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ) που απαιτούν και να καταγράφονται στις «αγωνιστικές δυνάμεις». Πραγματικά έχουν δώσει άλλη διάσταση στην έννοια γραφειοκρατικός/φιλοκυβερνητικός συνδικαλισμός. Ενώ η απεργία είχε αποφασιστεί για τις 3/6 με αποφάσεις τις οποίες και αυτές οι παρατάξεις υπερψήφιζαν, σε πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια συνδικάτα, εν μια νυκτί άλλαξαν γνώμη αναβάλλοντας την απεργία, σερνόμενες πίσω από την πλήρως εργοδοτική ηγεσία της Γ.Σ.Ε.Ε. Και η δική μας η Ομοσπονδία, η ΟΔΠΤΕ, ακολούθησε την ίδια λογική.

ΤΗΝ 10η ΜΑΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ. ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΟΥΝ ΜΕ ΤΙΣ ΕΠΙΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΕΣ - ΥΠΗΡΕΤΕΣ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ.

ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ, ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΧΡΟΝΟ, ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ,

ΒΑΖΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΟΡΟΥΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

ΔΙΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΣΤΙΣ ΕΠΙΤΑΓΕΣ ΤΗΣ Ν.Δ.

ΣΤΙΣ 10 ΙΟΥΝΙΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ

11:00 π.μ., Πλ. Κλαυθμώνος

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ

Στις 7/11/2019, από τις 9.00 έως τις 15.00, εκλέγουμε τους αντιπροσώπους μας για το συνέδριο της ΟΔΠΤΕ, που θα γίνει στα Γιάννενα, στις 20-22/11.

Τα τελευταία χρόνια, και ειδικότερα από το 2015 και μετά, κι ενώ οι μνημονιακές πολιτικές συνεχίζονταν από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, για να ενταθούν ακόμα περισσότερο σήμερα από αυτή της ΝΔ (με τους συνεργάτες της, ΚΙΝΑΛ, Ελλ. Λύση, κ.α.), ο εφησυχασμός που καλλιέργησαν οι πλειοψηφίες των συνδικαλιστικών οργανώσεων, οδήγησαν συλλόγους και σωματεία στο να χάσουν τη ζωντάνια και τη δύναμή τους να αντιδρούν.

Η επίθεση στα δικαιώματά μας όμως συνεχίστηκε: επιπλέον περικοπές στην κοινωνική ασφάλιση, περαιτέρω ιδιωτικοποίηση της Υγείας, θεσμοθέτηση της αξιολόγησης με στόχο απολύσεις, μειώσεις μισθών, κ.ά., κρατική παρέμβαση στη λειτουργία των σωματείων, επέλαση ενάντια στο δικαίωμα της απεργίας (50%+1 για απαρτία ΓΣ και λήψη αποφάσεων, ηλεκτρονικό φακέλωμα μελών, εμπλοκή της ΕΥΠ στο δημόσιο, κ.α.), επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα (κατάργηση των Σ.Σ.Ε., της Κυριακάτικης αργίας, κ.ά.). Το περιβάλλον και οι φυσικοί πόροι παραδόθηκαν στα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα. Η τριτοβάθμια εκπαίδευση επίσης, το περιεχόμενο των προγραμμάτων σπουδών και της έρευνας θα υπαγορεύονται από τα συμφέροντα των εταιρειών, ενάντια στις κοινωνικές ανάγκες, ενώ το Άσυλο καταργήθηκε για να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη επέλαση του κεφαλαίου. Τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα βαίνουν προς κατάργηση, με τους αγώνες να βρίσκονται στο στόχαστρο. Το ίδιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα, με τους πρόσφυγες να χάνουν κάθε στοιχειώδη προστασία.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΔΠΤΕ

Η ΟΔΠΤΕ, καθρέφτης των δυνάμεων που ηγούνται στους πρωτοβάθμιους συλλόγους, όλο το προηγούμενο διάστημα, συνέχισε να προωθεί το συνδικαλισμό δια αντιπροσώπων-παραγόντων. Η παρουσία της ήταν τόσο ανούσια που το Υπουργείο Παιδείας και οι Διοικήσεις των Ιδρυμάτων δεν τη χρειαζόταν ούτε καν στο ρόλο του φερέγγυου συνομιλητή για να περάσουν τα όποια μέτρα. Την αγνόησαν παντελώς. Και η ίδια αποδέχθηκε το “αναπόφευκτο”, αφού για την πλειοψηφία του Κεντρικού Συμβουλίου (ΚΣ) της αρκούσαν οι καρέκλες και τα αξιώματα. Όχι μόνο δε χρειαζόταν κανένας αγώνας, αλλά η επιβολή σιγής στους εργαζόμενους στα Πανεπιστήμια, εκείνων που με την απεργία του 2013 έφεραν το σύστημα στα όριά του και νίκησαν, ήταν επιβεβλημένη. Με το ζόρι συντασσόταν ακόμα και με αποφάσεις της ΑΔΕΔΥ. Η άρνηση της πλειοψηφίας του ΚΣ να δώσει τη μάχη ενάντια στην αξιολόγηση, η βούλησή της να συνταχθεί με κυβερνητικές επιλογές, η πάντα καθυστερημένη και ποτέ αποφασιστική αντίδραση στις συγχωνεύσεις ΑΕΙ-ΤΕΙ, ήταν ενδεικτικές. Σήμερα, ενώ οι εργαζόμενοι που σηκώνουν το βάρος των συγχωνεύσεων υφίστανται άθλιες συνθήκες εργασίας και πίεση, η ΟΔΠΤΕ παραμένει απούσα.

Όσο για φλέγοντα ζητήματα (υποστελέχωση, εργασιακές σχέσεις,  κ.α.) στα Ιδρύματα; Μια απόφαση του Μαρτίου του 2019 για κινητοποίηση για τους συμβασιούχους, δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Δε συζητάμε για “λεπτομέρειες” (γενικότερα αντεργατικά μέτρα, παρεμβάσεις στα συνδικάτα, κ.α.) που θα έπρεπε να βρουν την ΟΔΠΤΕ αντίθετη. Όσο για την επίθεση στο Άσυλο; Καμιά πρωτοβουλία, κανένας συντονισμός με τους φοιτητές.

Τι έχουμε λοιπόν; Μια Ομοσπονδία που η ύπαρξή της δεν ενοχλεί κανέναν, ούτε τις κυβερνήσεις, ούτε τις Διοικήσεις των Ιδρυμάτων και δε βοηθάει τους εργαζόμενους παρά τα πλήγματα που δέχονται. Που αποτελεί, με ευθύνη της πλειοψηφίας της, διακοσμητικό όργανο. Που αποφασίζει να κάνει συνέδρια που κοστίζουν χιλιάδες ευρώ (λεφτά των εργαζομένων), ενώ παράλληλα αποκλείει συλλόγους από τη συμμετοχή τους για “χρέη” ακόμα και της τάξης των 1.000 ευρώ. Ο Σύλλογος του ΕΚΠΑ, παρά τα χιλιάδες ευρώ που έχει πληρώσει τα τελευταία χρόνια, βρίσκεται προ του αποκλεισμού του, γιατί οι εργαζόμενοί του δεν μπορούν να βάλουν βαθύτερα το χέρι στην -άδειά τους- τσέπη ή γιατί τελικά οι δυνάμεις της πλειοψηφίας του Κ.Σ. έχουν συμφέρον να αποκλειστούν κι άλλες φωνές του απεργιακού μετώπου του 2013 και από την ΟΔΠΤΕ και από την ΑΔΕΔΥ.

Αναμένουμε τόσο τον απολογισμό αγώνα της πλειοψηφίας του ΚΣ, αλλά και τον οικονομικό, για να δούμε τελικά τα κριτήριά της. Σε καμιά περίπτωση δεν αποδεχόμαστε τη στέρηση του δικαιώματος συμμετοχής, στο όνομα αλλότριων συμφερόντων.

ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ

Όλοι εμείς που θέλουμε ζωντανούς συλλόγους, ομοσπονδίες και τριτοβάθμιες οργανώσεις, εργαλεία αγώνα στα χέρια των εργαζομένων, αντιλαμβανόμαστε το συνδικαλισμό ως ενεργή σχέση, ως αντιμετώπιση των προβλημάτων μας, ως οργάνωση, συντροφικότητα και αλληλεγγύη. Αισθανόμαστε ότι οι εργαζόμενοι στα Πανεπιστήμια είναι κομμάτι της αγωνιζόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας μέσα και έξω από τα πανεπιστήμια. Οι αγώνες μας δεν υπαγορεύονται από κόμματα και πολιτικά γραφεία, ούτε από τον κοινό σχεδιασμό συνδικάτων και εργοδοσίας (βλ. «Κοινωνική Συμμαχία»).

Για μας τα συνδικάτα δεν είναι μηχανισμοί υποταγής των εργαζομένων στην εργοδοσία και το κεφάλαιο, δεν είναι ιμάντες μεταβίβασης κομματικών γραμμών, δεν είναι όργανα διασφάλισης καρεκλών για σημερινούς παράγοντες και αυριανούς βουλευτές και υπουργούς, δεν είναι μέσο διασφάλισης ατομικών προνομίων. 

Θεωρούμε ότι πρέπει να είναι αδιαμεσολάβητα, οριζόντια και αμεσοδημοκρατικά, με δυναμικές ΓΣ και πρωτοβουλίες συντονισμού Δημοσίου και Ιδιωτικού τομέα και να προασπίζονται μαζικά και ταξικά τις δικές μας ανάγκες και επιθυμίες. 

Συμμετέχουμε στις εκλογές για την εκλογή αντιπροσώπων στο συνέδριο της ΟΔΠΤΕ γιατί θέλουμε να αλλάξει η πολιτική της. Σ’ αυτή την κατεύθυνση λειτουργήσαμε μέσω του Δικτύου Διοικητικών με τους εκπροσώπους μας στο ΚΣ τα προηγούμενα χρόνια.

Δε συνδιαλεγόμαστε με λογικές γραφειοκρατικές, εργοδοτικές και κυβερνητικές. Δεν αποδεχόμαστε τη λογική της μετατροπής των συνδικαλιστικών οργάνων σε μέσα ατομικής και κομματικής ανάδειξης. Αγωνιζόμαστε για συνδικάτα εργαζομένων και αλληλεγγύης, όχι γραφειοκρατικά, εργοδοτικά και κυβερνητικά.

οχι στην κατάργηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου

οχι στις συγχωνεύσεις ΑΕΙ-ΤΕΙ

οχι στην ιδιωτικοποίηση Παιδείας, Υγείας, κοινωνικών υπηρεσιών, δημοσίων αγαθών 

Καμία απόλυση εργαζόμενου (μόνιμου, ΙΔΑΧ, συμβασιούχου, εργολαβικού). Προσλήψεις τώρα με ενιαία εργασιακά δικαιώματα

Καμία διαγραφή φοιτητή. Δωρεάν σίτιση, στέγαση, σπουδές για όλους 

Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών και αντεργατικών νόμων 

Ενιαίες, μόνιμες, σταθερές σχέσεις εργασίας σε δημοσίο-ιδιωτικό τομέα, κατάργηση ελαστικών σχέσεων εργασίας, επαναφορά Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας

Αυξήσεις σε μισθούς- συντάξεις, επαναφορά δώρων και επιδομάτων, επιστροφή όλων των μνημονιακών απωλειών, οικονομικών και θεσμικών 

οχι στα μέτρα εις βάρος μας και εισ βαροσ της λαϊκης κατοικιας (πλειστηριασμοί, κατασχέσεις, κ.α.) 

Όχι στις πολιτικές πολέμου, φασισμού, ρατσισμού. Αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ