ΑΣΟΕΕ: ΌΤΑΝ ΣΗΚΩΝΟΥΝ ΟΠΛΑ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΑΕΙ

 

ΑΣΟΕΕ: ΌΤΑΝ ΣΗΚΩΝΟΥΝ ΟΠΛΑ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΑΕΙ

Μετά την πρόβα στην “κατεχόμενη ζώνη” των Εξαρχείων, με ανεβασμένο το ηθικό, η κυβέρνηση εξαπολύει γενικευμένη επίθεση ανά την επικράτεια.

Τη Δευτέρα, 24/2, μέσα στο ΟΠΑ (πρώην ΑΣΟΕΕ), αστυνομικός τράβηξε όπλο. Ακολούθησε ντελίριο ψεύδους και παραπληροφόρησης, από διάφορους παράγοντες και ΜΜΕ που, όχι απλώς αναπαράγουν την κρατική προπαγάνδα, αλλά μεταφέρουν αυτούσιους τους ισχυρισμούς της ΕΛΑΣ, ακόμα κι αν αυτοί αλλάζουν συνέχεια αντιφάσκοντας μεταξύ τους.

Το επεισόδιο ξεκίνησε όταν, στο πεζοδρόμιο της ΑΣΟΕΕ, ειδικός φρουρός, θεωρητικά εκτός υπηρεσίας, αλλά φορώντας κουκούλα μέσα από το υπηρεσιακό του κράνος και φέροντας όπλο, τραμπούκισε μετανάστες μικροπωλητές. Άγνωστο παραμένει με ποιο δικαίωμα τους απείλησε και τους κυνήγησε μέσα στη Σχολή, αφού, κατά την ΕΛΑΣ, ήταν εκεί για να παραλάβει την κοπέλα του… Φοιτητές και αλληλέγγυοι προσπάθησαν να υπερασπιστούν τους μετανάστες. Όπως φαίνεται σε σχετικό βίντεο, ο αστυνομικός, σε ένα χώρο κατάμεστο λόγω διεξαγωγής μαθημάτων, τράβηξε όπλο, στοχεύοντας σε ευθεία βολή τα κεφάλια τους, έχοντας το δάκτυλο στη σκανδάλη καθ’ όλη τη διάρκεια του περιστατικού. Οι φοιτητές, επιδεικνύοντας ψυχραιμία, του ζητούσαν να κατεβάσει το όπλο. Κανείς δεν τον πλησίασε, παρόλα αυτά η ηγεσία της ΕΛΑΣ προσπάθησε να μας πείσει ότι χρειάστηκε νοσηλεία λόγω ανηλεούς ξυλοδαρμού… Όταν εκείνος βγήκε από το προαύλιο, μπήκαν τα ΜΑΤ στη Σχολή.

Την Τρίτη, 25/2, η αστυνομική βία συνεχίστηκε με νέα εισβολή ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, ΔΕΛΤΑ στην ΑΣΟΕΕ. Φοιτητές και υπάλληλοι εγκλωβίστηκαν μέσα, με τα χημικά να πέφτουν βροχή, ενώ διεξάγονταν μαθήματα. Όσοι προσπαθούσαν να φύγουν υφίσταντο προπηλακισμούς, έλεγχο στις τσάντες τους, κ.α. Σύμφωνα με καταγγελία διοικητικού υπαλλήλου, «αυτό που ζούμε αυτή τη στιγμή είναι πρωτοφανές, όποιος προσπαθεί να βγει προπηλακίζεται λεκτικά ή τραμπουκίζεται σωματικά. Χτυπάνε κόσμο και ζητάνε διαπιστεύσεις, ταυτότητες και άλλα έγγραφα». Μετά το όργιο αστυνομικής βίας και τις “απαραίτητες” προσαγωγές, η αστυνομία αποχώρησε. Για να επιστρέψει…

Την Παρασκευή, 28/2, ενώ η Σχολή τελούσε υπό κατάληψη σε διαμαρτυρία για όλα τα παραπάνω και διεξάγονταν εκδηλώσεις φοιτητών, η αστυνομία περικύκλωσε την ΑΣΟΕΕ και επιτέθηκε με χημικά, κ.α. πάλι, εγκλωβίζοντας μέσα τον κόσμο.

Δεν είναι η πρώτη φορά που στην ΑΣΟΕΕ ασκείται αστυνομική βία και αυθαιρεσία (βλ. γεγονότα 10-11/11/19, εισβολή ΜΑΤ, συλλήψεις φοιτητών). Όλη αυτή την περίοδο, ο χώρος της Σχολής βρίσκεται μόνιμα στο στόχαστρο των κατασταλτικών δυνάμεων, δείγμα “αριστείας” της κυβέρνησης σε ζητήματα δημοκρατίας και ελευθερίας. Και δε συμβαίνει μόνο εκεί αυτό. Οι αστυνομικές δυνάμεις μπαινοβγαίνουν και σε άλλα ΑΕΙ (βλ. Πάντειο και ΠΑΠΕΙ).

Είναι ξεκάθαρο πλέον πως η κυβέρνηση κι ο Μ. Χρυσοχοΐδης επιβάλλουν ως μόνη απάντηση στη κοινωνία το Δόγμα Νόμος και Τάξη. Το θράσος που απελευθερώθηκε με την κατάργηση του ασύλου και την πλήρη νομιμοποίηση της αστυνομικής βίας (επέμβαση στις καταλήψεις στο Κουκάκι με πλαστικές σφαίρες και σύλληψη οικογένειας Ινδαρέ, ξύλο σε πάρκινγκ στα Εξάρχεια, γδύσιμο στο δρόμο, εισβολές σε κλαμπ και σινεμά, καθημερινά περιστατικά, όπως αυτό με αστυνομικό να χαστουκίζει μικρό παιδί στο Ζεφύρι), οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ. Στα πρόσφατα γεγονότα σε Χίο και Μυτιλήνη, μετά την απόβαση ΜΑΤ, αυρών, κ.α., οι κάτοικοι βίωσαν την καταστολή που στο παρελθόν υπέστησαν εκείνοι των Σκουριών, της Λευκίμης και της Κερατέας. Παρά το ό,τι ανάμεσά τους βρίσκονται και κάποιοι που συμμερίζονται τις ακραίες απόψεις που καλύπτει η κυβέρνηση της ΝΔ, δεν εξαιρέθηκαν της αστυνομικής επιχείρησης μεγάλης κλίμακας. Οι άνδρες των αστυνομικών δυνάμεων απλά έκαναν μπροστά στις κάμερες εκεί αυτό που κάνουν κάθε μέρα παντού: δέρνουν, εξευτελίζουν, σπάνε και ξεσπάνε το μένος του κράτους πάνω μας. Ο Πρωθυπουργός τους υπερασπίστηκε κι έριξε τις ευθύνες σε “ύποπτους κύκλους”, δείχνοντας ότι αυτό είναι το πρόσωπο της αστυνομίας, του κράτους. Ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης προσφέρει καθημερινά πλήρη κάλυψη στις ενέργειές της. Έχει δηλώσει άλλωστε ότι «κάποιοι θέλουν ένα νέο Γρηγορόπουλο», υπονοώντας σαφώς ότι για ό,τι συμβεί η ευθύνη δε θα είναι της αστυνομίας, αλλά όσων βρίσκονται στους δρόμους και αγωνίζονται.

Όσοι πιστεύουν ότι η παρουσία της αστυνομίας στα Πανεπιστήμια θα τους προστατεύσει, καλά θα κάνουν να αναθεωρήσουν. Τη Δευτέρα, η εξουσία, φορώντας κουκούλα, μπήκε στο Πανεπιστήμιο με το όπλο προτεταγμένο. Στους δρόμους το κάνει συχνά άλλωστε. Τώρα ήρθε η σειρά μας. Στην ΑΣΟΕΕ δεν ήταν ένας αστυνομικός που “ξέφυγε”, ένα “μεμονωμένο περιστατικό”. Η πρακτική του δικαιολογήθηκε και νομιμοποιήθηκε από την ηγεσία της ΕΛΑΣ και την κυβέρνηση. Για να μπορέσει να επαναληφθεί. Για να καταστεί κανονικότητα.

Όσο για τις Πρυτανικές Αρχές του ΟΠΑ; Αυτές προσκάλεσαν την αστυνομία -και μέσα- στη Σχολή το Νοέμβρη και τώρα δικαιολόγησαν το προτεταγμένο όπλο. Έχουν ευθύνες για ό,τι συνέβη και ό,τι συμβεί.

ΕΚΦΡΑΖΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΥΠΕΣΤΗΣΑΝ ΤΗ ΒΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΣΟΕΕ

Ο ΦΟΒΟΣ ΔΕ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ. ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ ΟΠΩΣ ΠΑΝΤA

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ-ΛΑΣΤΙΧΟ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΑΡΙΣΤΕΙΑ» ΤΟΥ ΕΚΠΑ

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ-ΛΑΣΤΙΧΟ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΑΡΙΣΤΕΙΑ» ΤΟΥ ΕΚΠΑ

Φαίνεται πως οι Πρυτανικές αρχές βρήκαν τη λύση για την υποστελέχωση που ταλανίζει τις υπηρεσίες του ΕΚΠΑ: διπλές τοποθετήσεις και πολλαπλές αρμοδιότητες για να καλυφθούν τα κενά που διαρκώς αυξάνονται όσο περνάνε τα χρόνια. Προφανώς η συγκάλυψη του προβλήματος μέσω της πίεσης του υπάρχοντος προσωπικού είναι πιο συμβατή με τις προτεραιότητες των κυβερνήσεων, απ’ ό,τι η απαίτηση για επιπλέον προσωπικό.

Γινόμαστε μάρτυρες φαινομένων όπως: Συνάδελφοί μας, εργαζόμενοι στον καθαρισμό να διασχίζουν μεγάλες αποστάσεις για να καθαρίσουν διαφορετικά κτήρια μέσα στο οχτάωρο τους, ένα τετράωρο εδώ, ένα δίωρο εκεί κι ένα παραπέρα. Διοικητικοί υπάλληλοι να “τοποθετούνται” ταυτόχρονα σε δύο πόστα, μεταφερόμενοι από γραφείο σε γραφείο, δυο μέρες εδώ και τρεις μέρες εκεί. Άλλοι πάλι, παραμένοντας στο ίδιο γραφείο, να αναλαμβάνουν, παράλληλα με τα επί σειρά ετών καθήκοντά τους, επιπλέον δουλειά –και- άσχετη με το αντικείμενό τους. Γιατί; Γιατί η δουλειά αυξάνεται, ενώ το προσωπικό μειώνεται. Διαλύεται ο εργαζόμενος από αυτή την κατάσταση; Δεν ενδιαφέρει. Μειώνεται ο χρόνος εξυπηρέτησης φοιτητών/κοινού και γενικότερα υποστήριξης της εκπαιδευτικής διαδικασίας και των κοινωνικών υπηρεσιών που παρέχει το Ίδρυμα; Αρκεί να βγαίνει η δουλεία σε πιο “κρίσιμες” υπηρεσίες. Εκεί είναι τα λεφτά.

Ταυτόχρονα, κάθε αίτημα μετακίνησης συναδέλφου περνάει από χίλια κύματα, καθώς οι “κρίσιμες” υπηρεσίες (π.χ. ΕΛΚΕ) πιέζουν διαρκώς για να καταλήξει ο/η εκάστοτε υπάλληλος σ’ αυτές. Δεν έχει καμιά σημασία η αξιοποίηση της εξειδίκευσής του. Δεν έχει καμιά σημασία αν αυτό που ζητάει είναι απολύτως λογικό και θεμιτό για την εξέλιξή του. Σημασία έχει να λειτουργήσει το Ίδρυμα στη βάση των επιταγών των κυβερνήσεων, απεμπολώντας την ουσία της εκπαιδευτικής- ύπαρξής του, μετατρεπόμενο πλήρως σε επιχειρηματικό μηχανισμό.

Όλα τα παραπάνω έχουν ξεκινήσει προ πολλού. Σιγά-σιγά και μεθοδευμένα. Μια “μεμονωμένη” περίπτωση εδώ, μια άλλη εκεί. Το “μεμονωμένο” όμως τείνει να γενικευτεί.

Μέσα σε όλα αυτά, έγινε η συγχώνευση με το ΤΕΙ Χαλκίδας, απορροφήθηκαν και οι εκεί υπηρεσίες, νέα Τμήματα δημιουργήθηκαν και το ΕΚΠΑ σκοπεύει να δημιουργήσει επιχειρηματικές δομές τύπου ΠΕΚ. Προς το παρόν, ιδρύει το ένα “Κέντρο Αριστείας” μετά το άλλο, για τα οποία περιέργως υπάρχουν λεφτά. Ποιος θα τα λειτουργήσει και αυτά;

Η Διοίκηση στριμώχνει δύο και περισσότερα καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη για να συγκαλύψει το προφανές πρόβλημα της έλλειψης προσωπικού. Το αποτέλεσμα όμως είναι η περαιτέρω υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών σε φοιτητές και κοινό, με τους εργαζόμενους να δουλεύουν σε ένα περιβάλλον εργασίας που γίνεται όλο και χειρότερο, γεμάτο εντάσεις. Με δυσαρεστημένους εξυπηρετούμενους; Δεν ενδιαφέρει.

Η αγωνία της Διοίκησης εξαντλείται στο να πάρει τα “εύσημα” από την κυβέρνηση, μπας και διασφαλίσει εκείνα που πραγματικά την αφορούν, που όμως δεν αφορούν ούτε εμάς ούτε τις κοινωνικές ανάγκες. Επιμένει να εμφανίζει στον Οργανισμό 1000 διοικητικούς να λειτουργούν ένα Ίδρυμα που συνεχώς διογκώνεται, εξαφανίζοντας τους συμβασιούχους. Για να κλείνει το στόμα σε όποιον μιλάει, βάζει κι ένα ζητηματάκι, μια υποσημείωση, για καμιά 100στή προσλήψεις, που ούτε όσους μόνιμους/ΙΔΑΧ βγήκαν σε σύνταξη τα τελευταία χρόνια δεν υποκαθιστούν.

Η υποστελέχωση του ιδρύματος δε λύνεται με τους ήδη υπάρχοντες εργαζόμενους να ξεπερνάνε τα όριά τους. Η “αριστεία” και οι “δείκτες ποιότητας” που ευαγγελίζονται οι Πρυτανικές Αρχές δε θα αυξηθούν με την μετατροπή του προσωπικού σε λάστιχο και πασπαρτού. Η μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων του ΕΚΠΑ και οι προσλήψεις επιπλέον μόνιμου προσωπικού είναι η μόνη λύση.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

·         ΣΕΒΑΣΜΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

·         ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΤΩΡΑ

·         ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΤΩΡΑ ΝΕΟΥ ΜΟΝΙΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

·         ΚΑΜΙΑ ΕΡΓΟΛΑΒΙΑ