Δευτέρα 26 Σεπτεμβρίου 2022

Καταστολή, το νέο υποχρεωτικό μάθημα στα ΑΕΙ

Με το «καλή ακαδημαϊκή χρονιά», ήρθε και η ΟΠΠΙ. Και μαζί με την ΟΠΠΙ, ήρθαν και τα ΜΑΤ. Γιατί η ΟΠΠΙ μόνη της δεν μπορεί να σταθεί. Όσο “πανεπιστημιακή” κι αν υποτίθεται ότι είναι αυτή η μορφή αστυνομοκρατίας στα ΑΕΙ, χρειάζεται και την “κανονική” αστυνομία για να εγκατασταθεί. Μια και το μόνο κοινό που έχει η ΟΠΠΙ με τα ΑΕΙ είναι ότι κάποιοι υπηρετούντες σ’ αυτήν ίσως και να πέρασαν και από ένα Τμήμα τους (αν και στα τυπικά προσόντα δεν ήταν απαραίτητο το πτυχίο ΑΕΙ) πριν «απορροφηθούν από την αγορά εργασίας», μια και, ως γνωστόν, σε ό,τι αφορά το δημόσιο, μόνο στα σώματα ασφαλείας και τις εκκλησίες προκηρύσσονται θέσεις μόνιμης και σταθερής απασχόλησης.

Μετά από ενάμιση χρόνο συζήτησης -γιατί τόσο τους πήρε για να τους εμφανίσουν λόγω των αντιδράσεων και των κινητοποιήσεων των φοιτητών- για ζητήματα όπως «θα έχουν όπλα ή όχι;», «θα έχουν –μόνο;- κλομπ;», «θα κάνουν φέις κοντρόλ;», κ.α., αποδείχθηκε ότι η ΟΠΠΙ δεν ήταν παρά προπέτασμα καπνού για να υπάρχει στα πανεπιστήμια καθημερινή παρουσία όπλων, κλομπ, φέις κοντρόλ, ξύλου και χημικών, και κάθε μορφής βίας και αυθαιρεσίας που μπορεί να “προσφέρει” αφειδώς η ελληνική αστυνομία. Τα ΜΑΤ άλλωστε έδρευαν στο ΑΠΘ όλο το καλοκαίρι και κανείς δεν ήταν τόσο αφελής ώστε να πιστεύει ότι μετά τα “σκληρά” θα έρχονταν τα “μαλακά”. Μετά τα ΜΑΤ, έρχονται οι ΔΙΑΣ, μετά τους ΔΙΑΣ τα ΕΚΑΜ, και μετά τα ΕΚΑΜ όποια άλλη μονάδα είναι αποτελεσματικότερη στην καταστολή. Να μην ξεχάσουμε και τις αύρες (η σειρά είναι τυχαία, ο σχεδιασμός πάντα ανήκει στο υπουργείο καταστολής – ΠΡΟ.ΠΟ.).

Η κυβέρνηση είχε επιδοθεί εξαρχής στο κατασταλτικό της έργο, το οποίο προεκλογικώς είχε διαφημίσει. Μάλλον είναι η μόνη προεκλογική υπόσχεση που τήρησε. Επένδυσε στη βία, τους βασανισμούς και τον αφανισμό όποιου δεν της αρέσει. Στηριζόμενη στο υπόβαθρο που βρήκε από προηγούμενες κυβερνήσεις, εντείνοντας όμως το λόγο και την πρακτική περί “νόμου και τάξης”, αποφάσισε να μην αφήσει όρθιο τίποτα που να μπορεί να σταθεί απέναντι στα συμφέροντα που εκπροσωπεί. Δημιούργησε παράλληλα και ένα πλαίσιο ανοιχτά πληρωμένης πληροφόρησης για να διασφαλίσει τον απαραίτητο στρατό των ΜΜΕ που θα τη στηρίζουν.

Η ώρα των πανεπιστημίων δε θα αργούσε. Ήταν από τις πρώτες προτεραιότητες για λόγους τόσο συμβολικούς όσο και πρακτικούς. Είναι πολλά τα λεφτά που κυκλοφορούν στα ΑΕΙ, μέσω της σύμπραξής τους με το κεφάλαιο, είναι πολλά τα συμφέροντα που παίζονται και τα απομεινάρια ελευθερίας και δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης προορίζονταν εξαρχής για τα σκουπίδια. Πέραν του τέλους του ασύλου, ένα απωθημένο είχε η κυβέρνηση: να τελειώνει με το “μονοπώλιο” της δημόσιας Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης στα πτυχία και τα επαγγελματικά δικαιώματα. Το τελείωσε με τον πρόσφατο νόμο. Και, εκτός από τους κολλεγιάρχες, συναίνεσαν σε αυτό και κάποιοι πανεπιστημιακοί “δάσκαλοι”, για λόγους δικών τους συμφερόντων.

Σύμφωνα με εκπροσώπους της κυβέρνησης, ο νόμος για την εγκατάσταση της ΟΠΠΙ εφαρμόζεται σε πλήρη συνεργασία με τις αρχές των ΑΕΙ. Παρόλα αυτά, οι Πρυτανικές αρχές -στην πλειονότητά τους- συνεχίζουν να κρύβονται πίσω από το «δεν είμαστε το κράτος, άλλοι αποφασίζουν», μια γελοία δικαιολογία που κανέναν δεν πείθει. Το αλισβερίσι -και με την σημερινή υπουργό Παιδείας- για να περάσει όλο το αίσχος των μέτρων και του νέου νόμου πλαισίου, και ανταλλάγματα απέφερε στο αντιδραστικότερο κομμάτι των πανεπιστημιακών και τη συναίνεσή τους διασφάλισε σε όλα τα μέτρα καταστολής. Όχι ότι οι κυρίαρχοι των ΑΕΙ είχαν πρόβλημα με την καταστολή. Η μετατροπή των πανεπιστημίων σε χώρο –ή προθάλαμο, γιατί οι μπίζνες γίνονται κι εκτός ΑΕΙ- κέρδους για τους ίδιους και το κεφάλαιο ήταν πάντα στις πρώτες προτεραιότητες ορισμένων και αυτό δεν μπορεί να γίνει όπου ακόμα αντιστάσεις μπορούν να ανθίζουν.

Η στροφή των πανεπιστημιακών αρχών στην κατεύθυνση αυτή, δεν είναι τυχαία. Επί δεκαετίες το πλάνο το πρότειναν οι πιο «προχωρημένοι», δεν έβρισκε όμως πρόσφορο έδαφος. Σήμερα, που το “πανεπιστημιακός” έχει καταστεί, για πάρα πολλούς, ξεκάθαρα και χωρίς κανένα πρόσχημα, μια καλή προσθήκη στην επωνυμία τους για επικερδείς δουλειές, η συμφωνία με την καταστολή μπορεί και να λέγεται ανοιχτά και να γίνεται καθημερινό έργο μέσα στα ΑΕΙ με διώξεις και πειθαρχικά εναντίον φοιτητών κι εργαζομένων, χέρι - χέρι με την όποια κυβέρνηση (κι αυτό δεν είναι καινούριο). Ας δηλώσουν ανοιχτά τη συμφωνία τους με την εγκατάσταση της αστυνομίας στα ΑΕΙ λοιπόν και όποιοι, πρυτανικές αρχές και άλλοι, μέσα στα Πανεπιστήμια τη στηρίζουν. Κι ας σταματήσουν κάποιοι να ακροβατούν ανάμεσα στη δεξιά και την αριστερά (του κοινοβουλίου) για να έχουν ανοιχτές όλες τις πόρτες για τη μετέπειτα καριέρα τους, είναι βαρετό. Ούτως ή άλλως, οι διαφορές είναι μικρές, αλλά πάντα η ειλικρίνεια εκτιμάται.

Για μας, διαφωνούν με την καταστολή πρυτανικές αρχές και πανεπιστημιακοί που το δηλώνουν καθαρά και ξάστερα και το αποδεικνύουν και με τις πράξεις τους. Δυστυχώς για τους σχεδιασμούς διαφόρων, το είδος δεν έχει ακόμα εκλείψει.

Από τη Δευτέρα, 5/9, ΟΠΠΙ και ΜΑΤ επιχειρούν να εγκατασταθούν στις πύλες του ΕΚΠΑ και του ΕΜΠ.

Από την πρώτη στιγμή, φοιτητές κι εργαζόμενοι βρεθήκαμε εκεί για να προασπίσουμε το αυτονόητο: ο χώρος σπουδών και δουλειάς μας δε θα γίνει πεδίο άσκησης βίας και καταστολής. Δε θα γίνουν τα ΑΕΙ ένας χώρος πλήρως ελεγχόμενος, αποστερημένος από κάθε ελευθερία, για να χορεύουν κράτος και κεφάλαιο, στερώντας μας κάθε επιθυμία και δικαίωμα.

Η μάχη αυτή δεν ξεκίνησε σήμερα. Δίνεται εδώ και χρόνια. Κι όσοι κυβερνητικοί, κομματικοί, πανεπιστημιακοί και άλλοι παράγοντες επιμένουν να χαρακτηρίζουν “ασήμαντη” την αντίσταση που συναντάνε, θα πρέπει κάποτε να απαντήσουν: Γιατί ακόμα συνεχίζει να αποτελεί εμπόδιο στα σχέδιά τους;

Η μάχη που δίνεται σήμερα είναι σημαντική. Κι έχουμε πάρει θέση. Μαζί με τους αγωνιζόμενους φοιτητές, εργαζόμενους και διδάσκοντες.

ΟΥΤΕ ΜΕΣΑ ΟΥΤΕ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΑ ΑΕΙ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ!

Παρασκευή 29 Ιουλίου 2022

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ANAΡXIKOY ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Ο Γιάννης Μιχαηλίδης διανύει την 68η ημέρα απεργίας πείνας διεκδικώντας το δικαίωμα της υφ’ όρων απόλυσης του έχοντας εκτίσει τα 3/5 της ποινής του και πληρώντας όλες τις απαραίτητες τυπικές προϋποθέσεις.

Τα συνεχή απορριπτικά συμβούλια αποφυλάκισης με έωλες δικαιολογίες περί πιθανότητας τέλεσης νέων αδικημάτων μόνο θυμηδία προκαλούν.

Η κυβέρνηση για ακόμα μια φορά δείχνει το πρόσωπο της επιμένοντας στην διακριτική και αυθαίρετη μεταχείριση των κρατουμένων αποδεικνύοντας περίτρανα τον ταξικό χαρακτήρα της δικαιοσύνης που ρίχνει στα «μαλακά» τους ισχυρούς και «δαγκώνει» τους αντιπάλους της. Μιας δικαιοσύνης σάπιας που αφήνει ελεύθερους καταδικασμένους παιδοβιαστές όπως ο Λιγνάδης, τους δολοφόνους της Χρυσής Αυγής, του Ζακ Κωστόπουλου, του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Μιας δικαιοσύνης που προστατεύει ισχυρούς όπως τους βιαστές της Γεωργίας Μπίκα στη Θεσσαλονική.

Απέναντι στη δικαστική αυθαιρεσία το μόνο ανάχωμα που μπορεί να βάλει ένας κρατούμενος είναι το σώμα του. Ο Γιάννης Μιχαηλίδης από τις 23/05/2022 επέλεξε αυτό το δρόμο. Σήμερα έχοντας χάσει πάνω από το 21% του αρχικού του βάρους παρουσιάζει ραγδαία επιδείνωση της υγείας του και εξωθείται από τις δικαστικές αρχές σε αργό και βασανιστικό θάνατο. Φρουρούμενος σε πλήρη απομόνωση στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας σε συνθήκες που συνιστούν βασανιστήριο. Χωρίς συνοδό, σε αισθητηριακή απομόνωση, σε πλήρη απαγόρευσή στενής επαφής με οικείους, δικηγόρους ακόμα και με την προσωπική του Ιατρό, κα. Παντελία Βεργοπούλου, Διευθύντρια ΕΣΥ που της απαγορεύτηκε ακόμα και η κλινική του εξέταση. Της επιτράπηκε μόνο η συνομιλία πίσω από τα κάγκελα και με την συνεχή παρουσία αστυνομικών καταργώντας ακόμα και τη σχέση ιατρού – ασθενή.

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε κάθε κρατούμενο που διεκδικεί τα δικαιώματα του απέναντι σε ένα κράτος που παραβιάζει σταθερά ακόμα και τους δικούς του νόμους.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

Ενάντια στο καθεστώς εξαίρεσης των πολιτικών κρατουμένων

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΟΛΩΝ 

Πέμπτη 9 Ιουνίου 2022

ΕΞΩ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ

 ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΚΕΡΑΜΕΩΣ

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10 ΙΟΥΝΗ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΣΤΙΣ ΠΥΛΕΣ ΕΚΠΑ
ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΟΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ

ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ

Τις τελευταίες ημέρες ακούγεται όλο και περισσότερο ότι επίκειται η είσοδος της -πανεπιστημιακής- αστυνομίας (ΟΠΠΙ) στα ΑΕΙ. Η αστυνομία, χωρίς προσχήματα “πανεπιστημιακού” ύφους, με την ξεκάθαρη της μορφή, τα ΜΑΤ, έχει ήδη εγκατασταθεί το τελευταίο διάστημα στο ΑΠΘ, όπου οι δυνάμεις καταστολής, με την πλήρη κάλυψη της πρυτανείας, έχουν μετατρέψει τις σχολές σε πεδίο άσκησης της κρατικής βίας και καταστολής. Η παρουσία τους είχε σοβαρότατες συνέπειες, όπως τη δολοφονική επίθεση σε βάρος φοιτητή που δέχθηκε φωτοβολίδα κρότου λάμψης με ευθεία βολή στο πρόσωπο.

Η αστυνομία, εδώ και καιρό, μπαινοβγαίνει κατά βούληση, με τις ευλογίες των πρυτανικών αρχών, στα ΑΕΙ. Η ΟΠΠΙ δεν έρχεται για να εγγυηθεί τίποτα άλλο παρά την επιχειρηματική λειτουργία και την εμπορευματοποίηση των ΑΕΙ, εξορίζοντας την αμφισβήτηση και τους αγώνες από έναν ιστορικό χώρο ελευθερίας. Για να εμπεδωθεί αυτός ο χαρακτήρας των Πανεπιστημίων, για τον οποίο όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις έχουν βάλει το λιθάρι –κι όχι λιθαράκι- τους, η κυβέρνηση της ΝΔ ανακοίνωσε και ένα νέο νόμο πλαίσιο περαιτέρω κατάργησης της δωρεάν Παιδείας και της ελεύθερης σκέψης, όπου μάνατζερ θα διασφαλίζουν την απόλυτη κερδοφορία του κεφαλαίου.

Η παρουσία της αστυνομίας στα ΑΕΙ, ήταν, είναι και θα είναι αιτία πολέμου για όλους μας, φοιτητές κι εργαζόμενους, μέσα κι έξω από τα Πανεπιστήμια.

ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, 10 ΙΟΥΝΙΟΥ, ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΙΣ ΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥΠΟΛΗΣ ΑΠΟ ΤΙΣ 6π.μ.

ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΟΠΟΤΕ ΔΙΝΕΤΑΙ Η ΜΑΧΗ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΣΤΑ ΑΕΙ

Τρίτη 5 Απριλίου 2022

Ανακοίνωση για τις εκλογές 7 - 4 - 2022

Την Πέμπτη, 7 Απριλίου, εκλέγουμε τους εκπροσώπους μας στο ΔΣ του Συλλόγου και για το προσεχές συνέδριο της ΟΔΠΤΕ. Ψηφίζουν όλοι και όλες οι συνάδελφοί μας, ανεξαρτήτως σχέσης εργασίας με το Πανεπιστήμιο (Μόνιμοι, ΙΔΑΧ, Συμβασιούχοι Εργασίας και Έργου). Η συμμετοχή ΟΛΩΝ ΜΑΣ στις διαδικασίες του Συλλόγου είναι απαραίτητη. Για να έχουμε το Σύλλογο που θέλουμε.

Εμείς, η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ,

Μαχόμαστε για ένα συνδικαλισμό μαχητικό και ανεξάρτητο, που ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ όταν αλλάζουν οι κυβερνήσεις ή οι Πρυτανικές αρχές, αλλά υπερασπίζεται σταθερά τα ΔΙΚΑ ΜΑΣ συμφέροντα. Η επίθεση που δεχόμαστε, οι εργαζόμενοι στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, απαιτεί ένα συνδικαλισμό ΧΩΡΙΣ δεσμεύσεις, που να χτυπάει το χέρι στο τραπέζι όταν πρέπει να παλέψει μια άθλια πραγματικότητα (απαγόρευση διαδηλώσεων, κατάργηση οκτάωρου, ποινικοποίηση της απεργίας, έλεγχος συνδικάτων, συνδικαλιστικές διώξεις και ελεύθερες απολύσεις εργαζομένων, άρση της προστασίας των ανέργων, ακρίβεια, γενικευμένη φτωχοποίηση, κατάργηση της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης, ιδιωτικοποιήσεις δημοσίων χώρων, κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών, κλπ.)

Λέμε όχι στην Πανεπιστημιακή Αστυνομία. Καμία συμμετοχή μας στις νέες υπηρεσίες ασφάλειας και καταστολής εντός των Πανεπιστημίων

Λέμε όχι στα νέα σχέδια της Κεραμέως για Πανεπιστήμια με μάνατζερ και συμβούλια ιδρυμάτων

Λέμε όχι στην υποχρηματοδότηση του δημοσίου, των τομέων της Παιδείας, της Υγείας, της Κοινωνικής Πρόνοιας. Αγωνιζόμαστε για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών

Λέμε όχι στο πλάνο για «μικρό, ευέλικτο δημόσιο», με λίγους εργαζόμενους, συνεχώς μετακινούμενους υποχρεωτικά από υπηρεσία σε υπηρεσία, κι από φορέα σε φορέα. Παλεύουμε ενάντια σε αξιολογήσεις και οργανισμούς που στόχο έχουν απολύσεις και μαζικές υποχρεωτικές μετακινήσεις εργαζομένων, ακόμα και εκτός νομού

Λέμε όχι στις αναστολές εργασίας/απολύσεις των συναδέλφων μας στο ΕΚΠΑ, σε υγειονομικές μονάδες και οπουδήποτε στο δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα

Λέμε όχι στον πόλεμο και τους εξοπλισμούς. Είμαστε πάντα στο πλευρό των λαών, όχι των κυβερνήσεών τους.

Απαιτούμε συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας για εργαζόμενους και φοιτητές στο ΕΚΠΑ. Καμιά υπαναχώρηση σε ό,τι αφορά τη σωματική ακεραιότητα και την υγεία όλων

Απαιτούμε το σεβασμό των θέσεών μας και του κάθε εργαζόμενου από τη Διοίκηση του ΕΚΠΑ

Απαιτούμε ίσα δικαιώματα για ίση εργασία. Μονιμοποίηση ΤΩΡΑ των συμβασιούχων. Πρόσληψη όλου του αναγκαίου προσωπικού και ΟΧΙ ΕΡΓΟΛΑΒΙΕΣ

Μαχόμαστε για τα εργασιακά, συνδικαλιστικά και κοινωνικά μας δικαιώματα. Για το δικαίωμα στην απεργία, τη συλλογική δράση και τις πολιτικές ελευθερίες

Προτάσσουμε τη συλλογική μας δράση, την κινητοποίηση όλων μας για την ικανοποίηση των αιτημάτων μας, για τα δικαιώματα ΟΛΩΝ, μόνιμων, ΙΔΑΧ, συμβασιούχων, εργολαβικών. Με συμμάχους τους αγωνιζόμενους εργαζόμενους και φοιτητές

Θέλουμε εκπροσώπους στο ΔΣ που να ΣΕΒΟΝΤΑΙ τις αποφάσεις των Γενικών μας Συνελεύσεων, που να ΑΚΟΥΝΕ το σώμα των συναδέλφων. Δε θέλουμε ένα ΔΣ κλειστό που να δρα αυτονομημένο, αγνοώντας τη συλλογική μας βούληση

Θέλουμε συνεδριάσεις ΔΣ και εκτός ωραρίου εργασίας για να μπορούν όλοι οι ενδιαφερόμενοι συνάδελφοι να έρχονται. Ο συνδικαλισμός ΔΕΝ έχει ωράριο, ούτε ΣΚ και αργίες

Λέμε όχι σε σωματεία ελεγχόμενα από κυβερνήσεις, κόμματα και Διοικήσεις

Λέμε όχι σε παράγοντες και “ειδικούς”, που λειτουργούν χωρίς εμάς, σε παλιούς ή νέους μηχανισμούς υπέρ “λίγων κι εκλεκτών”

ΛΕΜΕ ΟΧΙ στον ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ, ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟ, ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΕΝΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ

ΠΡΟΤΑΓΜΑ ΜΑΣ ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΙ ΟΙ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΜΑΣ

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΕΚΠΑ ΔΕ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΟΜΑΣΤΕ, ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ, ΔΕ ΘΑ ΣΙΩΠΗΣΟΥΜΕ

Πέμπτη 24 Μαρτίου 2022

Έργα και ημέραι ενός ανύπαρκτου ΔΣ

Με αφορμή τις εκλογές που έρχονται, είναι μια καλή στιγμή να ανατρέξουμε στο παρελθόν και να θυμηθούμε, να κρίνουμε και να αξιολογήσουμε τη δράση του συνδικαλιστικού μας οργάνου που εκλέχτηκε το Μάρτιο του 2018.

Θα μπορούσαμε να την αξιολογήσουμε αν υπήρχε. Γιατί στην πραγματικότητα το ΔΣ κατάφερε μέσα σε τέσσερα χρόνια να είναι εντελώς ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ - τουλάχιστον ως συνδικαλιστικό όργανο που μάχεται για τους/τις εργαζόμενους-ες του ΕΚΠΑ. Η πλειοψηφία του ΔΣ, η σύμπραξη της Ενωτικής Αριστερής Παρέμβασης και της Ανεξάρτητης Πανεπιστημιακής Έκφρασης, φρόντισε γι’ αυτό με μεγάλη επιμέλεια και προσήλωση, μετατρέποντας το σύλλογο σε ένα ακίνδυνο για τη Διοίκηση, σώμα εργαζομένων.

Την ώρα που οι υποστελεχωμένες υπηρεσίες και οι υποδομές του Πανεπιστημίου διαλύονται, με ευθύνη και των Πρυτανικών Αρχών, η πλειοψηφία του ΔΣ “συμπάσχει” με τη Διοίκηση, η οποία “δεν μπορεί να κάνει τίποτα”.

Την ώρα που η κυβέρνηση συνεχίζει ακάθεκτη το έργο της, το πλήρες ξεπούλημα κάθε δημόσιας υπηρεσίας, τη διάλυση των δημόσιων δομών Υγείας και Πρόνοιας, την κατάργηση του συνδικαλισμού (στην ουσία των Σωματείων) και φυσικά και της δημόσιας και δωρεάν Παιδείας, η πλειοψηφία του ΔΣ βγάζει με το ζόρι μερικές ανακοινώσεις και αυτές κατόπιν πιέσεων των σχημάτων της μειοψηφίας.

Την ώρα που γίνονται προσπάθειες για απεργίες και κινητοποιήσεις και για ενεργοποίηση των εργαζομένων, η πλειοψηφία του ΔΣ απέχει και επιλέγει να μην ενημερώνει καν εγκαίρως τους/τις συναδέλφους. Ούτε καν παρίστανται άλλωστε στις κινητοποιήσεις.

Την ώρα που η αστυνομία έχει μπει ήδη στα Πανεπιστήμια και η καταστολή έχει ξεπεράσει κάθε όριο με συλλήψεις φοιτητών και φοιτητριών εντός Πανεπιστημιακών χώρων, η πλειοψηφία του ΔΣ μένει μόνο στα λόγια.

Την ώρα που συνάδελφοί μας στην καθαριότητα απολύονται, η πλειοψηφία του ΔΣ παρακολουθεί σιωπηρά.

Την ώρα που συνάδελφοί μας τίθενται σε αναστολή/απόλυση σε ένα καθεστώς υγειονομικού παραλογισμού και εγκληματικής διαχείρισης της πανδημίας, η πλειοψηφία του ΔΣ δεν καταβάλει ούτε την ελάχιστη προσπάθεια να τους υπερασπιστεί.

Την ώρα που οι συνάδελφοί μας συμβασιούχοι συνεχίζουν να εργάζονται σε καθεστώς ομηρίας και επισφάλειας, ενώ κάθε 2 χρόνια που περνάνε «εξεταστική» όλο και κάποια/ος χάνει τη δουλειά της/του, η πλειοψηφία του ΔΣ σιωπά ή βαφτίζει τις απολύσεις "λήξη σύμβασης".

Τι έκανε λοιπόν η πλειοψηφία του ΔΣ τέσσερα χρόνια; Σίγουρα όχι Γενικές Συνελεύσεις, η τελευταία ήταν πριν τις προηγούμενες εκλογές. Με το ζόρι συγκαλούσε συνεδριάσεις ΔΣ, μια ανά τρεις μήνες και αν.

Η πλειοψηφία του ΔΣ αυτά τα τέσσερα χρόνια έστηνε ένα νέο μηχανισμό στο Πανεπιστήμιο.

Ένα μηχανισμό που “λύνει” τα προβλήματα όποιων εκείνη επιλέγει μέσω προνομιακών συνομιλιών και συνεννοήσεων με τη Διοίκηση, φροντίζοντας πάντα αυτά να εμφανίζονται ως προσωπικά και ποτέ ως αυτό που είναι: συλλογικά.

Ένα μηχανισμό που σε κάθε ευκαιρία συνηγορεί υπέρ της Διοίκησης και φροντίζει να την καλύπτει - αν και είναι εκτεθειμένη - στους/στις συναδέλφους/ισσες που διεκδικούν τα δικαιώματα τους.

Ένα μηχανισμό που εξυπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα μέσα στο Πανεπιστήμιο. Και σίγουρα όχι αυτά των εργαζομένων.

Οι μηχανισμοί όμως ΔΕΝ ΣΥΓΚΡΟΥΟΝΤΑΙ με τη Διοίκηση. Βασικό μέλημά τους είναι η δημιουργία μιας αίσθησης “εργασιακής ειρήνης”, κάτι που εξυπηρετεί αφάνταστα τις Πρυτανικές Αρχές αλλά και τις κυβερνήσεις. Συναινούν αθόρυβα, δρουν παράλληλα και υπόγεια, στηρίζουν μόνο ημέτερους και πάνω και πρώτα απ' όλα, προστατεύουν τη Διοίκηση, με το αζημίωτο. Οι μηχανισμοί είναι όργανο της εργοδοσίας, ΟΧΙ των εργαζόμενων.

Οι μηχανισμοί κάνουν αυτό που έκανε τόσο καλά η πλειοψηφία του ΔΣ σέρνοντας ολόκληρο το Σύλλογο στην απραξία.

Αυτόν το σύλλογο θέλουμε;

Τον προηγούμενο μηχανισμό τον εκδιώξαμε το 2013. Στο χέρι μας είναι να σταματήσουμε και αυτόν που δημιουργείται εδώ και τέσσερα χρόνια.

Ο Σύλλογος πρέπει και πάλι να ζωντανέψει. Και ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό, ο μόνος τρόπος για να τον προστατεύσουμε, είναι η συμμετοχή μας. Να συμμετέχουμε στα ανοιχτά ΔΣ, να συμμετέχουμε στις Συνελεύσεις και αν το ΔΣ δεν τις καλεί, να τις καλούμε εμείς μαζεύοντας υπογραφές. Η Γενική Συνέλευση είναι το μόνο και το ΑΝΩΤΑΤΟ όργανο που μπορεί να ελέγχει τις πράξεις ενός ΔΣ και είναι το μόνο όργανο που μπορεί να πάρει αποφάσεις που έχουν τη δύναμη όλων των συναδέλφων.

Ας μην αφήσουμε το Σύλλογό μας να πέσει στα χέρια ενός νέου μηχανισμού.

Συμμετέχουμε μαζικά στις Γενικές Συνελεύσεις.

Συμμετέχουμε μαζικά στις εκλογές.

Στηρίζουμε τις δικές μας επιθυμίες και τα δικά μας συλλογικά συμφέροντα.

Δευτέρα 14 Μαρτίου 2022

Νέος γύρος αναστολών – απολύσεων στο ΕΚΠΑ

Όπως είχαμε ενημερώσει από τις 19/10/2021, με απόφαση του Προέδρου της Επιτροπής του ΕΛΚΕ, κοινοποιήθηκαν αποφάσεις αναστολής εργασίας σε συμβασιούχους της Σχολής Επιστημών Υγείας.

Μέσω ανακοινώσεων και κινήσεων που ακολούθησαν, καλούσαμε την πλειοψηφία του Δ.Σ. καθώς και την ΟΔΠΤΕ να αντιδράσει, μην αφήνοντας χώρο και περιθώρια σε αυταρχικές τακτικές της Διοίκησης και να αγωνιστεί ενάντια στο μέτρο των αναστολών. Μέτρο που δεν είχε εφαρμοστεί σε κανένα Πανεπιστημιακό Ίδρυμα εκτός του ΕΚΠΑ. Απαιτούσαμε Γενική Συνέλευση εργαζομένων και κινητοποιήσεις για να αρθούν οι αναστολές και να επιστρέψουν οι συνάδελφοι στις θέσεις τους. Η επιλογή της πλειοψηφίας του Δ.Σ. ήταν, για ακόμα μια φορά συνάντηση, κεκλεισμένων των - ηλεκτρονικών πλέον - θυρών με τις πρυτανικές αρχές για την "αναίμακτη" διευθέτηση του ζητήματος.

Το αποτέλεσμα; Αν και η Διοίκηση επέστρεψε τους 3 από τους 4 συμβασιούχους - επικαλούμενη πως δεν μετέχουν σε κλινικές - προχώρησε στην ενσωμάτωση τού όρου υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού στις νέες συμβάσεις που υπέγραψαν οι συνάδελφοι συμβασιούχοι. Μια συναδέλφισσα παραμένει εκτός εργασίας μέχρι σήμερα. Να υπενθυμίσουμε βέβαια πως ο νόμος που επικαλείται η Διοίκηση και αφορά τα νοσοκομεία και τις Κλινικές δεν διαχωρίζει το πόστο εργασίας για να οδηγήσει σε αναστολή τους/τις εργαζόμενους/ες. Και αυτό το αναφέρουμε ΟΧΙ γιατί συμφωνούμε με την υποχρεωτικότητα αλλά για να τονίσουμε πως ο νόμος χρησιμοποιείται κατά το δοκούν από τη Διοίκηση και εφαρμόζεται συγκυριακά κατά πως τη βολεύει. Η ίδια άλλωστε Διοίκηση πληρώνει το μόνιμο και ΙΔΟΧ προσωπικό σαν να μην εργάζεται σε δομή Υγείας, χωρίς δηλαδή να καταβάλλει εδώ και χρόνια τα επιδόματα που αναλογούν στο προσωπικό αυτό. Η ίδια όμως Σχολή μεταλλάσσεται/βαφτίζεται σε Υγειονομική Δομή μόνο όταν πρόκειται να απολυθεί εργαζόμενος-η σε αυτή.

Ως Πρωτοβουλία Εργαζομένων Πανεπιστημίου Αθηνών, ό,τι προηγήθηκε δεν το θεωρούμε σε καμία περίπτωση επιτυχή διαχείριση του ζητήματος. Μια εργαζόμενη παραμένει σε αναστολή και η υποχρεωτικότητα ενσωματώθηκε σε συμβατικό όρο . Η σιωπή που ακολούθησε τα γεγονότα μας οδηγούσε μαθηματικά στο σήμερα.

Σήμερα, νέος γύρος αναστολών ξεκίνησε στη Σχολή Επιστημών Υγείας. Μια ακόμα συναδέλφισσα συμβασιούχος στην Οδοντιατρική βγήκε σε αναστολή και το μέτρο επεκτάθηκε και σε άλλες κατηγορίες προσωπικού. Η Διοίκηση του ΕΚΠΑ επιμένει στις πολιτικές διάκρισης και διαχωρισμού των πολιτών (βλ. υγειονομικούς σε σχέση με τους υπόλοιπους εργαζόμενους) και τις εφαρμόζει απαρέγκλιτα ενώ έχει ανακοινωθεί από τον Υπουργό Υγείας Θ. Πλεύρη ως ημερομηνία " εξόδου από το σύστημα" (o sic όρος για την απόλυση των υπό αναστολή υγειονομικών) η 31η Μαρτίου.

Η Διοίκηση του ΕΚΠΑ επιλέγει να θέσει σε αναστολή και απόλυση στις 31 Μαρτίου εργαζόμενους/ες που δεν περισσεύουν σε καμία υπηρεσία. Άλλωστε, πέραν των αναστολών στη Σχολή Επιστημών Υγείας, από 1/9/2021 η ίδια Διοίκηση έχει υποχρεώσει σε αναστολή εργασίας δεκάδες εργαζόμενους-ες στο Αρεταίειο και το Αιγινήτειο , ακολουθώντας πιστά την κρατική πολιτική αποδυνάμωσης των Δομών Υγείας, ενισχύοντας ταυτόχρονα τον κοινωνικό αυτοματισμό μέσα στους κόλπους του ΕΚΠΑ αλλά και στα πανεπιστημιακά Νοσοκομεία.

Καταγγέλλουμε τις πολιτικές διαχωρισμού και διάκρισης του προσωπικού και απαιτούμε την άρση των αναστολών των συναδέλφων μας.

Καλούμε όλους-ες να αγωνιστούμε ενάντια στις διακρίσεις, τον κοινωνικό αυτοματισμό και τους τεχνητούς διαχωρισμούς, που προωθούνται με αφορμή την πανδημία σε όλον το Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα (πρόστιμα, ελέγχους, GREEN PASS κ.ά.)

Κανένας/Καμία συνάδελφος-ισσα, Κανένας/Καμία εργαζόμενος-η, στον Δημόσιο ή Ιδιωτικό τομέα σε αναστολή.

ΟΧΙ στην απόλυση του υγειονομικού προσωπικού στις 31 Μαρτίου 2022 - Να επιστρέψουν ΤΩΡΑ οι υγειονομικοί εργαζόμενοι-ες σε αναστολή.

ΟΧΙ στα πρόστιμα, τους ελέγχους και τα GRΕΕΝ PASS.

Κανένας μόνος, καμία μόνη στην αυθαιρεσία και τον ολοκληρωτισμό του Κράτους, του Κεφαλαίου και των εργοδοτών

Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2022

Άλλη μια εβδομάδα κρίσης και υποδειγματικής λειτουργίας στο ΕΚΠΑ

Ενώ ήταν γνωστό ότι θα υπήρχε πρόβλημα κακοκαιρίας, το Ίδρυμα, παραμονή έναρξης εξεταστικής, κι ενώ μαθήματα συνεχίζονταν σε ΠΜΣ, επέμενε ότι τη Δευτέρα, 24/1, θα λειτουργούσαν όλα κανονικά. Άλλα Ιδρύματα, έβγαζαν ανακοινώσεις ήδη από το ΣΚ αναστέλλοντας τη λειτουργία τους, φαίνεται όμως ότι το ΕΚΠΑ έπρεπε να ικανοποιήσει όχι τις συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας, ούτε την ουσία της εκπαιδευτικής διαδικασίας, αλλά τις προτεραιότητες της Υπουργού Παιδείας.

Μέχρι και αργά την Κυριακή 23/1, η ενημέρωση ήταν ότι όλα θα γίνουν κανονικά τη Δευτέρα 24/1.

Καμιά υπηρεσία, εκτός από εκείνες στις οποίες πήρε απόφαση η αρμόδια κοσμητεία, δεν είχε άλλη οδηγία.

Φτάνοντας στα γραφεία μας τη Δευτέρα, με αρκετές δυσκολίες, αφού ακόμα και στο κέντρο της Αθήνας το είχε ήδη στρώσει σε κάποια σημεία, ενημερωθήκαμε, λίγο πριν τις 10, με την εκπαιδευτική διαδικασία να ξεκινάει στις 9, για την απόφαση αναστολής λειτουργίας.

Τι κι αν φοιτητές, διδάσκοντες, επιτηρητές εξετάσεων και εργαζόμενοι είχαν δώσει μάχη για να φτάσουν στις Σχολές; Δεν είχε καμιά σημασία η ταλαιπωρία τους. Το ΕΚΠΑ επέμενε μέχρι τελευταία στιγμή ότι όλα θα γίνουν κανονικά. Τι κι αν κάποιοι φοιτητές έχαναν την εξεταστική λόγω καιρού; Ας το έλυναν μόνοι τους στο βαθμό που ο διδάσκοντας συναινούσε.

Τις επόμενες μέρες ακολούθησε ένα χάος με αντικρουόμενες ανακοινώσεις για το αν άνοιξε ή όχι η Πανεπιστημιούπολη με τη Διοίκηση να ευχαριστεί τον Πατούλη την Τετάρτη 26/1 για τη συνδρομή του αλλά επί της ουσίας η πρόσβαση να παραμένει αδύνατη μέχρι και την Παρασκευή 28/1. Το μεν Ιδρυμα να μας ενημερώνει πως θα δουλέψουμε κανονικά αν είναι δυνατή η πρόσβαση, η κυβέρνηση ταυτόχρονα να ανακοινώνει πως όλο το Δημόσιο μπαίνει σε τηλεργασία. Τα e-mail με ερωτήματα για το αν θα είναι ανοιχτή η τάδε υπηρεσία να έρχονται βροχή και οι εργαζόμενοι να μην γνωρίζουμε τι πρέπει να απαντήσουμε.

Τη δυσαρέσκεια των εξυπηρετούμενων από το Ίδρυμα φυσικά δε θα εισπράξει καμιά Πρυτανεία. Θα κληθούμε πάλι να την αντιμετωπίσουμε εμείς. Οι απλοί υπάλληλοι, που πάντα είμαστε εκείνοι που ερχόμαστε σε επαφή με το κοινό, το οποίο ποτέ δεν αντιμετωπίζουν εκείνοι που παίρνουν αποφάσεις.

Να σημειώσουμε επίσης ότι, προ ημερών, οι Πρυτανικές αρχές του ΕΚΠΑ μας ενημέρωσαν για τη δημιουργία ηλεκτρονικής διεύθυνσης στην οποία μπορεί όποιος θέλει να καταγγέλλει όποιο περιστατικό δυσλειτουργίας των υπηρεσιών διακρίνει. Πέραν του ότι πρακτικά πρόκειται για έναν “κουβά” παραπόνων ουσιαστικών (όπως η έλλειψη θέρμανσης ή καθαριότητας ή συνθηκών υγιεινής και ασφάλειας), πρόκειται για μια διαδικασία ρουφιανιάς, όπου μπορεί κανείς να χρεώσει σε κάθε υπάλληλο κάθε ανεπάρκεια του Ιδρύματος, ο οποίος θα βρεθεί μόνος απέναντι σε όποια κατηγορία, χωρίς να έχει τη δυνατότητα να απαντήσει επί της ουσίας για τις ανεπάρκειες του Ιδρύματος, το οποίο πάλι θα μείνει στο απυρόβλητο, μια και τα πάντα είναι ατομική ευθύνη και όχι ζητήματα λειτουργίας ενός θεσμού.

Δευτέρα 15 Νοεμβρίου 2021

ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ

Την Παρασκευή, 12/11, λάβαμε στα e-mail μας, μέσω φακέλου Announcements, μια πολύ ενδιαφέρουσα ανακοίνωση του αρμόδιου Αντιπρύτανη, κ. Τουσούλη, με θέμα «Ανάγκη περιορισμού καταναλώσεων».

Οι πρυτανικές αρχές, μας ενημερώνουν ότι οι δαπάνες σε ΔΕΗ, φυσικό αέριο και πετρέλαιο καλύπτουν σχεδόν όλο το ποσό του τακτικού προϋπολογισμού του Ιδρύματος και πως το πρόβλημα είναι η μεγάλη αύξηση των τιμών στα παραπάνω. Αλλά ρίχνουν την ευθύνη στο προσωπικό του Ιδρύματος, δίνοντας οδηγίες για περιορισμό της κατανάλωσης και κάνοντας συστάσεις για “αυτοσυγκράτηση” και αποφυγή των “περιττών σπαταλών”, ως εάν να φταίμε εμείς για όλη την κατάσταση, είναι άλλωστε δική μας ευθύνη “ να προσεγγίσουμε τον ήδη επιβαρυμένο Προϋπολογισμό του Πανεπιστημίου Αθηνών”. Το πρόβλημα δεν είναι η κρατική υποχρηματοδότηση, εξάλλου “εφέτος [ο προϋπολογισμός] θα αυξηθεί κατά 20-30%”. Το πρόβλημα δεν είναι ούτε η κυβερνητική πολιτική που αδίστακτα στραγγαλίζει οικονομικά ακόμα περισσότερο όλους/ες μας.

Ως εκ τούτου, από πλευράς μας, συστήνεται οι πρυτανικές αρχές:

1. Να συστήσουν αυτοσυγκράτηση στην κυβέρνηση και να απαιτήσουν να μη γίνονται αυξήσεις στη ΔΕΗ, το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο.

2. Να ζητήσουν αύξηση του κρατικού προϋπολογισμού για τα Α.Ε.Ι.

3. Να φροντίσουν για τη μόνωση των εγκαταστάσεων του ΕΚΠΑ και τη συντήρηση/αντικατάσταση των κλιματιστικών του Ιδρύματος, εκ των οποίων άλλα δε λειτουργούν κι άλλα είναι ενεργοβόρα λόγω παλαιότητας. Εκτός αν αυτό είναι πολιτική οικονομίας κλίμακας, την ίδια στιγμή που εργαζόμενοι και φοιτητές παγώνουν ή σκάνε, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες.

4. Να σταματήσουν να πληρώνουν εργολάβους, εκτός εάν εκεί δεν τις απασχολεί η σπατάλη.

Όλοι οι εργαζόμενοι του ΕΚΠΑ –κι όχι μόνο- στα σπίτια μας πληρώνουμε υπέρογκα ποσά, στα οποία δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε λόγω των χαμηλών μισθών μας. Έχουμε δυο δρόμους: Ή να περιορίσουμε το μπάνιο των μελών της οικογένειάς μας, τη θέρμανση ή ψύξη του σπιτιού μας σε Σάββατο, Χριστούγεννα, Πάσχα και -ενδεχομένως- εθνικές επετείους, και να κατεβάζουμε το διακόπτη, κλείνοντας το φως, το ίντερνετ και το τηλέφωνο στις 7μ.μ. Ή να απαιτήσουμε μείωση των τιμών στο ρεύμα, το πετρέλαιο (γιατί εμείς καλούμαστε ξανά να πληρώσουμε τα κερδοσκοπικά παιχνίδια με την ενέργεια), τα τρόφιμα, κ.α. και αύξηση των μισθών για μια αξιοπρεπή ζωή και για την ικανοποίηση των στοιχειωδών αναγκών μας . Κάτι ανάλογο συστήνεται και στις πρυτανικές αρχές, αντί για τη μετατόπιση των ευθυνών στους εργαζόμενους/ες.

Αν θέλουμε να είμαστε σοβαροί, δηλαδή, γιατί αν όχι, μπορεί κανείς να συνεχίσει στην ίδια γραμμή.

Υ.Γ. Η αποστολή της απόφασης του Πρυτανικού Συμβουλίου για τη μη διεξαγωγή μαθημάτων στις 15 και 16 Νοεμβρίου στις 22.10 το βράδυ της Παρασκευής, 12/11, με αναγραφόμενη ημερομηνία λήψης την Δευτέρα, 8/11, ουδόλως διευκολύνει το έργο των εργαζομένων σε Γραμματείες, οι οποίοι/ες δέχονταν ερωτήματα φοιτητών όλη την εβδομάδα και δεν είχαν απάντηση να δώσουν.

Μέχρι και την Παρασκευή το μεσημέρι, η ενημέρωση αρμοδίως ήταν ότι δεν υπάρχει απόφαση. Για μια ακόμη φορά, το διοικητικό προσωπικό βρίσκεται εκτεθειμένο και καλείται να σηκώσει την ευθύνη των Πρυτανικών αρχών για μια καθυστερημένη απόφαση που όμως εμφανίζεται να έχει ληφθεί εγκαίρως. Ας αναλάβουν λοιπόν την υποχρέωση να απαντήσουν και στην -εύλογη- δυσαρέσκεια των εξυπηρετούμενων από τις υπηρεσίες [οι οποίοι προφανώς ενημερώνονται Δευτέρα με Παρασκευή και όχι ΣΚ], και ας σταματήσουν να εμφανίζουν το προσωπικό του ΕΚΠΑ σαν απολύτως αφερέγγυο και ανεύθυνο .

Σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο της απόφασης, δε θα σχολιάσουμε -πάλι- ότι εξαιρεί τους διοικητικούς από την πανεπιστημιακή κοινότητα –σιγά το νέο… Θα σημειώσουμε όμως ότι δε δικαιούνται να ομιλούν για “εορτασμό της επετείου” και για διευκόλυνση της συμμετοχής σε αυτόν οι πρυτανικές αρχές που, με εντολή του Θεοδωρικάκου, του Χρυσοχοΐδη, ή όποιου άλλου είναι ή ήταν αρχιστράτηγος της καταστολής τις μέρες του Νοέμβρη, του Δεκέμβρη και όποιου άλλου μήνα, κλείνουν τα Ιδρύματα ακριβώς για να μη γίνει κανένας “εορτασμός”. Ας πουν ευθέως γιατί κλείνουν το Ίδρυμα κι ας σταματήσουν να μας αντιμετωπίζουν σαν ανόητους.

 

Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2021

ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΣΤΟΛΕΣ - ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΣΤΟ ΕΚΠΑ

Ξαφνικά, στις 16/9/2021, η ΜΟΔΥ του ΕΛΚΕ ξεκίνησε να στέλνει ηλεκτρονικά μηνύματα σε συμβασιούχους της Σχολής Επιστημών Υγείας, ενημερώνοντάς τους για την υπαγωγή τους στο νόμο 4820/2021 (ΦΕΚ Α΄130) και συγκεκριμένα για την παρ. 2 του άρθρου 206 περί υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού κατά του κορωνοϊού COVID-19 για όλο το προσωπικό (ιατρικό, παραϊατρικό, νοσηλευτικό, διοικητικό και υποστηρικτικό) σε ιδιωτικές, δημόσιες και δημοτικές δομές υγείας. Μετά τη λήξη του περιθωρίου, όσοι συνάδελφοι δεν κατέθεταν ηλεκτρονικά το πιστοποιητικό, θα ετίθεντο σε καθεστώς αναστολής εργασίας. Το περιθώριο αποστολής των πιστοποιητικών εμβολιασμού ήταν ασφυκτικό, μόλις 3 εργάσιμων ημερών. Τις επόμενες μέρες, θα αποσταλεί ακόμα μια υπενθύμιση (24/09/2021), και μάλιστα παρά το γεγονός πως ο ΕΛΚΕ είχε ήδη πρόσβαση στα πληροφοριακά συστήματα στα οποία τηρούνται τα σχετικά με τον COVID-19 μητρώα. Η διαδικασία που επέλεξε να ακολουθήσει ο ΕΛΚΕ, κατά παράβαση των σχετικών ΚΥΑ, έχει να κάνει προφανώς με το ότι οι νόμοι εφαρμόζονται κατά το δοκούν στο Ίδρυμα.

Στις 19/10/2021, με απόφαση του Προέδρου της Επιτροπής του ΕΛΚΕ, κοινοποιήθηκαν οι αποφάσεις αναστολής εργασίας σε 11 συνολικά συμβασιούχους της Σχολής Επιστημών Υγείας (4 στην Οδοντιατρική, στην οποία πρακτικά μένει χωρίς προσωπικό ένα ολόκληρο Εργαστήριο - «Βιοϋλικών Στόματος» - και 7 στα υπόλοιπα Τμήματα της Σχολής).

Η Διοίκηση του ΕΚΠΑ, εν μια νυκτί, μετέτρεψε τη Σχολή Επιστημών Υγείας, από Εκπαιδευτική, σε Δομή Υγείας . Στηριζόμενη σε ένα νόμο που δεν αναφέρεται καν στις Σχολές Επιστημών Υγείας της χώρας, η Διοίκηση «αποφασίζει και διατάζει» ποινές αναστολής εργασίας στο επί συμβάσει προσωπικό.

Είναι πλέον φανερό πως ο εμβολιασμός χρησιμοποιείται από τη Διοίκηση ως πρόφαση, για τη μείωση του αριθμού των συμβασιούχων συναδέλφων μας και ουδεμία σχέση έχει με τη Δημόσια Υγεία. Άλλωστε, σε πρόσφατη συνάντηση του Δ.Σ. με τον Πρύτανη του ΕΚΠΑ, ειπώθηκε ξεκάθαρα πως η Κυβέρνηση στοχεύει σε μείωση των Συμβασιούχων στο Δημόσιο Τομέα κατά 10%.

Η επιλογή αναστολής των συμβασιούχων εργαζομένων της Οδοντιατρικής Σχολής αποδεικνύει πως η Διοίκηση του ΕΚΠΑ όχι μόνο συνηγορεί στις πολιτικές διάκρισης και διαχωρισμού των πολιτών (βλ. υγειονομικούς σε σχέση με τους υπόλοιπους εργαζόμενους) αλλά και τις εφαρμόζει άμεσα στους/στις εργαζόμενους/ες για αυτή. Έτσι, η εργασία γίνεται «προνόμιο» και ταυτόχρονα εργαλείο εκβιασμού και στοχεύει -αρχικά- την πιο ευάλωτη κατηγορία προσωπικού: τους συμβασιούχους.

Τη στιγμή που τα αμφιθέατρα του Πανεπιστημίου παρουσιάζουν πληρότητα της τάξης του 150%, η καθαριότητα είναι στην καλύτερη περίπτωση πλημμελής (στην Οδοντιατρική π.χ., στην -κατά τη Διοίκηση- Δομή Υγείας, αυτή τη στιγμή υπάρχουν μόνο 4 καθαρίστριες, τα Μ.Α.Π. δεν επαρκούν), οι αναστολές συμβασιούχων έρχονται να μας αποδείξουν πως το ζητούμενο είναι μάλλον η εξοικονόμηση πόρων παρά η ασφάλεια ασθενών και συναδέλφων.

Οι πολιτικές διαχωρισμού του προσωπικού στο ΕΚΠΑ υφίστανται χρόνια και τώρα, με αφορμή την αυθαίρετη ερμηνεία ενός κατάπτυστου και απαράδεκτου νόμου, που αφορά στα νοσοκομεία, το ΕΚΠΑ, ακόμη μία φορά, πρωτοπορεί και δημιουργεί μια εσωτερική «δημοκρατία», κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του (και της Κυβέρνησης). Άλλωστε χαίρει -χρόνια τώρα- μιας ιδιότυπης ασυλίας ό,τι και να αποφασίσει.

Να σημειωθεί εδώ πως η Διοίκηση του ΕΚΠΑ είναι διπλά εκτεθειμένη . Ενώ απολύει εργαζόμενους/ες με το πρόσχημα της εργασίας σε χώρους που είναι «Δομές Υγείας» (αν και το οργανόγραμμα του Ιδρύματος καταρρίπτει αυτή την προσέγγιση, την ίδια στιγμή δεν πληρώνει στο προσωπικό που εργάζεται στα Εργαστήρια και τις Κλινικές της Σχολής Επιστημών Υγείας τα αντίστοιχα επιδόματα που δικαιούνται (όπως γίνεται με τους αντίστοιχους συναδέλφους τους στα νοσοκομεία). Επίσης, τα ένσημα των εργαζόμενων με συμβάσεις Εργασίας δε θεωρούνται Βαρέα και Ανθυγιεινά, όπως θα έπρεπε . Αλλά τότε, οι συγκεκριμένες Δομές βαφτίζονται ως Εκπαιδευτικές. Η κουτοπονηριά, σε όλο της το μεγαλείο!

Αντιδρούμε στις πολιτικές διαχωρισμού και διάκρισης του προσωπικού και απαιτούμε την άρση των αναστολών των συναδέλφων μας.

Απαιτούμε από την πλειοψηφία του Δ.Σ. του Συλλόγου Διοικητικών Υπαλλήλων του Πανεπιστημίου Αθηνών να σταματήσει να σωπαίνει λειτουργώντας υποστηρικτικά στις παρατυπίες της Διοίκησης του ΕΚΠΑ. Να σταθεί δίπλα στα μέλη του και να ανακοινώσει Γ.Σ. του Συλλόγου στην Οδοντιατρική, να κηρύξει στάση εργασίας και να απαιτήσει την ακύρωση των αποφάσεων αναστολής των συναδέλφων συμβασιούχων στα Τμήματα της Σχολής Επιστημών Υγείας.

Καλούμε την Ο.Δ.Π.Τ.Ε. να διεκδικήσει ως Δευτεροβάθμιο Συνδικαλιστικό Όργανο την προστασία από τις αυθαιρεσίες Κυβέρνησης και των Διοικήσεων των Α.Ε.Ι. ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ανεξαρτήτως σχέσης εργασίας.

Να αγωνιστούμε όλοι ενάντια στις διακρίσεις, στον κοινωνικό αυτοματισμό και τους τεχνητούς διαχωρισμούς, που προωθούνται με αφορμή την πανδημία στο ΕΚΠΑ και σε όλον το Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα.

Κανένας/Καμία συνάδελφος-ισσα σε αναστολή.

Καμία πειθάρχηση στις παράτυπες διαδικασίες του ΕΚΠΑ.

Κανένας μόνος, Καμία μόνη στην αυθαιρεσία.

Κυριακή 29 Αυγούστου 2021

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΤΗΤΑ

Βάσει του ν. 4820/2021, από 1/9 (από 16/8 έχουν ήδη τεθεί σε αναστολή υπάλληλοι σε Προνοιακές δομές) θα βγουν σε αναστολή εργασίας, άνευ αμοιβής και ασφάλισης, υγειονομικοί υπάλληλοι μέχρι να "συνετιστούν" και καταναγκαστικά, εμβολιαστούν ή μέχρι να δηλώσουν ότι εμβολιάστηκαν.

Στα Πανεπιστήμια; Για όσους διοικητικούς υπαλλήλους εργάζονται σε Νοσοκομειακούς χώρους, ισχύουν όσα ακριβώς αφορούν και τους συναδέλφους-ισσές τους στο Ε.Σ.Υ. Οι δε φοιτητές θα υποχρεώνονται σε επίδειξη πιστοποιητικού εμβολιασμού (μήπως σε διοικητικούς που θα έχουν το ρόλο Υγειονομικού Αστυνομικού;) για να φοιτήσουν δια ζώσης, σε εργαστήρια, κλινικές, να είναι σε αμφιθέατρα κλπ., ενώ ταυτόχρονα κανείς δεν ενδιαφέρεται για το αν προσέρχεται στο χώρο «παστωμένος» νωρίτερα στα ελάχιστα Μ.Μ.Μ.

Η Κυβέρνηση αποφάσισε να στοχοποιήσει, σε πρώτη φάση τους υγειονομικούς. Σε όσους-ες δηλαδή πλήρωσαν και με τη ζωή τους ορισμένοι-ες, τη συνειδητή εγκατάλειψη/υποβάθμιση του ΕΣΥ και της Π.Φ.Υ. από την κυβέρνηση. Εκείνους-ες που πάλεψαν και παλεύουν με την πανδημία από την πρώτη στιγμή, όταν ΔΕΝ υπήρχε καν το εμβόλιο αλλά και τα άκρως απαραίτητα Μ.Α.Π.! Τελικά, το μόνο που εισέπραξαν είναι ... χειροκροτήματα τότε στα μπαλκόνια και εκβιασμούς και στοχοποίηση τώρα. Φυσικά, ακόμα δεν έχουν ενταχθεί στα Β.Α.Ε.

Η ΠΟΕΔΗΝ, προκήρυξε απεργία -αποχή από οτιδήποτε αφορά την εφαρμογή των διατάξεων που επιβάλλουν την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού και της επίδειξης πιστοποιητικών, ως αντίθετων στην προστασία των ευαίσθητων προσωπικών-ιατρικών δεδομένων και στα κατοχυρωμένα συνταγματικά εργασιακά δικαιώματα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Αν κρίνουμε από τη διαχείριση της υγειονομικής κρίσης, η σκόπιμη διάκριση: εμβολιασμένοι (συνεπείς, κοινωνικά ευαίσθητοι, νομοταγείς πολίτες) και ανεμβολίαστοι (ασυνείδητοι, αντικοινωνικοί, ατομικιστές) θα είναι το νέο αφήγημα.

Το κράτος, ως είθισται, δεν έχει καμία ευθύνη. Η ευθύνη είναι ατομική. Η διασπορά στους μεγάλους εργασιακούς χώρους δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, τα ΜΜΜ, η διάλυση της Δημόσιας Υγείας και των δομών της, τα επικείμενα ΣΔΙΤ στα Δημόσια Νοσοκομεία, το κλείσιμο πολλών εξ αυτών και μάλιστα εν μέσω πανδημίας, το ανεξέλεγκτο άνοιγμα του τουρισμού, οι οδηγίες προς τους πολίτες ανάλογα με τις ταξικές - υποκειμενικές δυνατότητες διαχείρισης από την κυβέρνηση και το κράτος, είναι όλα ατομική ευθύνη. Το μόνο που είναι κρατικό και συνιστά κεντρική διαχείριση και ευθύνη είναι η καταστολή, η αφαίρεση στοιχειωδών δικαιωμάτων των εργαζομένων υπέρ του κεφαλαίου. Ως και οι φωτιές στις πρόσφατες πυρκαγιές αντιμετωπίστηκαν εν πολλοίς από τον «πατριωτισμό» και το φιλότιμο των ίδιων των ενδιαφερόμενων για τη ζωή και τα σπίτια τους. Οι προθέσεις του Κράτους φαίνονται και από τον αποκλεισμό των ανεμβολίαστων πολιτών από τα δημόσια δωρεάν διαγνωστικά τεστ, που είναι το ελάχιστο που θα έπρεπε να προσφέρει το κράτος, ειδικά σε περίοδο πανδημίας.

Σήμερα στοχοποιούνται οι υγειονομικοί. Αύριο θα έρθει η σειρά των υπολοίπων. Άλλωστε, ο κ. Κοντοζαμάνης δήλωσε ξεδιάντροπα μπροστά στις κάμερες πως "ο υποχρεωτικός εμβολιασμός ενδέχεται να επεκταθεί και σε άλλους κλάδους".

Φυσικά, οι ένστολοι και ο κλήρος θα εξαιρεθούν. Σε περίοδο πανδημίας, η κυβέρνηση εξαπέλυσε την επίθεση στις ζωές μας ψηφίζοντας ό,τι πιο φασιστικό/αντεργατικό μέτρο θα μπορούσε κάποιος-α να σκεφτεί.

Η Κυβέρνηση επενδύει στο φόβο, την τρομοκράτηση και τον κοινωνικό αυτοματισμό, ελπίζοντας στην πειθάρχηση. Μέχρι την μεταπολίτευση, τα "ΜΙΑΣΜΑΤΑ" ήταν οι Κομμουνιστές-τριες. Στην πιο πρόσφατη Ιστορία παραπλήσιος χαρακτηρισμός αποδόθηκε σε όσους-ες διαφωνούσαν με τα μνημόνια, σε όσους-ες υποστήριξαν το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα και τώρα σε όσους-ες θέλουν αν μη τι άλλο, να αποφασίζουν εκείνοι-ες για το σώμα τους. Επίσης, στοχοποιούνται και όσοι-ες δεν δίνουν πιστοποιητικό υγειονομικού φρονήματος.

  • Λέμε NAI στην πλήρη δωρεάν, καθολική δημόσια υγεία και Πρόνοια
  • Λέμε NAI σε όλα τα διαθέσιμα ασφαλή και εγγυημένα μέσα και μέτρα, προσβάσιμα σε όλους, για την αντιμετώπιση της πανδημίας
  • Λέμε OXI στον υποχρεωτικό εμβολιασμό, τον κρατικό εκβιασμό, την αναστολή εργασίας και τις απολύσεις που ακολουθούν
  • Λέμε OXI στην υποχρεωτική επίδειξη πιστοποιητικού εμβολιασμού – νόσησης

Και επειδή έχουμε πικρή εμπειρία από την αγαστή συνεργασία της Διοίκησης του ΕΚΠΑ με την κυβέρνηση, να μην διανοηθεί να συνεργαστεί με τις Διοικήσεις των Νοσοκομείων και των Υ.Πε., την κυβέρνηση γενικότερα, για την εφαρμογή των διατάξεων που προβλέπει ο πρόσφατος νόμος. Πέρα από τη «νομιμότητα» του κάθε Μητσοτάκη και Κικίλια, υπάρχει και η ηθική.

Απέναντι στο κατασκευασμένο από την Κυβέρνηση δίλημμα, αντιτάσσουμε το ενιαίο μέτωπο εργαζομένων, ανέργων και νεολαίων με τη μαχόμενη κοινωνία για να διεκδικήσουμε όσα μας ανήκουν.

Καλούμε την Ο.Δ.Π.Τ.Ε., το Δ.Σ. του Συλλόγου και όλους τους συνδικαλιστικούς φορείς δημόσιου και ιδιωτικού τομέα να καταγγείλουν την υποχρεωτικότητα - καταναγκασμό και να κηρύξουν απεργία αποχή από την εφαρμογή των σχετικών διατάξεων του ν. 4820/2021.