«ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ, ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΩΣ ΛΗΞΗ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ»

Οι δύο παρατάξεις της πλειοψηφίας του ΔΣ του ΣΔΠ του ΕΚΠΑ μάς εξέπληξαν, ακόμα μία φορά, λέγοντας για τους πέντε απολυμένους συμβασιούχους της Οδοντιατρικής ότι Η ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΟΥΣ ΑΠΛΩΣ ΕΛΗΞΕ!

Η συντριπτική δε πλειονότητα των συναδέλφων που μαζεύτηκαν στο Αμφιθέατρο «Ι. Δρακόπουλος» στις 10/10/19 απαίτησε από τις παρατάξεις της ΕΑΠ (Ενωτική Αριστερή Παρέμβαση) και της ΑΠΕ (Ανεξάρτητη Πανεπιστημιακή Έκφραση) να προβεί σε δυναμικές κινητοποιήσεις για την επαναπρόσληψη και των πέντε συναδέλφων και την υπεράσπιση του δικαιώματος όλων μας σε μόνιμη και σταθερή εργασία.

Σε μια εποχή που η εργασιακή ανασφάλεια τείνει να γίνει ο κανόνας σε όλο το φάσμα της αγοράς εργασίας (στα σκαριά βρίσκεται το νομοσχέδιο που θα επιτρέπει και στο δημόσιο συμβασιούχους μερικής απασχόλησης - 4ωρο για ορισμένο ολιγόμηνο διάστημα), η πλειονότητα του ΔΣ επιμένει να αποκαλεί -ενώπιον των ίδιων των απολυμένων συναδέλφων- την απόλυσή τους «λήξη σύμβασης».

Φυσικά, το πρόβλημα της Οδοντιατρικής δεν είναι καινούργιο, υπάρχει 16 και πλέον χρόνια. Και δεν αφορά μόνο την Οδοντιατρική, αλλά το σύνολο των συμβασιούχων συναδέλφων μας. Σήμερα είναι η Οδοντιατρική, αύριο ακολουθεί άλλη σχολή/πρόγραμμα/υπηρεσία.

Η πλειοψηφία του ΔΣ, αντί να βγει ανοικτά να ενημερώσει το σύνολο των συναδέλφων τόσο για τις απολύσεις των συμβασιούχων της Οδοντιατρικής όσο και για τη διακοπή μισθοδοσίας άλλων δεκατεσσάρων συναδέλφων που βρίσκονταν σε αναμονή επαναπρόσληψης ενάμιση μήνα μέσω μιας παράλογης διαδικασίας, προσπαθεί να επιβάλει σιωπητήριο!

Δεν πράττει το συνδικαλιστικά και συναδελφικά ορθό να επικοινωνήσει με άλλα σωματεία του Δημοσίου που έχουν αντίστοιχα προβλήματα, επιδιώκοντας συντονισμένες κοινές δράσεις. Αντί να οργανώνει κινητοποιήσεις που θα στόχευαν αφενός στην επαναπρόσληψη των απολυμένων, αφετέρου στην πληροφόρηση της κοινής γνώμης για την κατάσταση που επικρατεί χρόνια τώρα σε εργασιακό χώρο του Δημοσίου, κανονίζει συναντήσεις κατ' ιδίαν με τη Διοίκηση του Ιδρύματος (την εργοδοσία δηλαδή), ελπίζοντας σε τακτοποίηση του ζητήματος «στο μεταξύ μας, χωρίς να πολυακουγόμαστε και χαλάμε την εργασιακή ειρήνη στο ΕΚΠΑ», εδραιώνοντας, με αυτό τον τρόπο, τόσο την ανάθεση όσο και τη συναλλαγή ως μέσο διεκδίκησης των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Φτάνουν στο σημείο μάλιστα να χρεώνουν στους ίδιους τους εργαζόμενους την ευθύνη για την απόλυσή τους, υπονοώντας είτε ότι δεν είχαν τα απαιτούμενα από την προκήρυξη προσόντα, είτε ότι λειτούργησαν «απρόσεκτα», λες και είναι λογικό να πρέπει οι εργαζόμενοι να περνάνε τέτοιου είδους κρίση κάθε δύο χρόνια με κίνδυνο την απόλυσή τους. Αυτή η «επιχειρηματολογία» καταλήγει ουσιαστικά στο να αθωώνει τη Διοίκηση και όποιον άλλο υπεύθυνο, καθώς και την κυβέρνηση, για την όλη κατάσταση. Υπενθυμίζουμε ότι  η αντίστοιχη διαδικασία για τους ΙΔΑΧ και μόνιμους, μέσω μοριοδότησης και διαθεσιμότητας -ΟΡΘΩΣ - θεωρήθηκε ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ και αντιμετωπίστηκε με 3 ½  μήνες απεργία.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ΕΑΠ και ΑΠΕ δεν κατήγγειλαν ούτε μία φορά τη Διοίκηση του Πανεπιστημίου για τις απολύσεις, αλλά προσπαθούν να της προσφέρουν χρόνο για διευθέτηση του προβλήματος, όταν οι πρυτανικές αρχές μέχρι σήμερα δεν έχουν δηλώσει καθαρά ότι δεσμεύονται να φέρουν τους συναδέλφους  μας πίσω. Δεν ασκούν καν κριτική για το γεγονός ότι η Διοίκηση ουδέποτε απαίτησε την πρόσληψη ως ΙΔΑΧ των χιλιάδων συμβασιούχων που στηρίζουν τη εύρυθμη λειτουργία του Ιδρύματος, ενώ στον Οργανισμό εμφανίζουν ένα Ίδρυμα να λειτουργεί με μόνο 1.070 υπαλλήλους.

Η Διοίκηση και η πλειοψηφία του ΔΣ κρύβονται πίσω από ένα νομοθετικό πλαίσιο για το οποίο στην ουσία ποτέ δεν κινητοποιήθηκαν να αλλάξει, διατηρώντας ένα απάνθρωπο καθεστώς ομηρίας των συναδέλφων μας συμβασιούχων μέσα στο Πανεπιστήμιο.

Φαίνεται ότι οι εργαζόμενοι, για ακόμα μία φορά, πρέπει να ξαναβρούν τις χαμένες γενικές συνελεύσεις τους, τη συζήτηση, τον διάλογο, την οργάνωση της μαχητικότητάς τους απέναντι σε ό,τι τούς υποτιμάει ως εργαζόμενους και ελεύθερα σκεπτόμενα άτομα. Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν στην τελευταία ΓΣ η πλειοψηφία του ΔΣ ρωτήθηκε εάν μετά τις εκφρασμένες διαθέσεις των συναδέλφων θα αλλάξει στάση και θα κινητοποιήσει τον κλάδο, η απάντηση ήταν «όχι, βέβαια»!

Να δώσουμε, λοιπόν, τη δική μας απάντηση σε κάθε απόπειρα παραγκωνισμού μας από την ενεργή πρωτοβουλία και δράση.

ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΜΕΝΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΜΕΑ

ΝΕΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΣΤΟ ΕΚΠΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΗ ΓΣ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ 17/10/19, στις 10.00 π.μ., στο Αμφιθέατρο «Ι. Δρακόπουλος» με πρώτο θέμα τις ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ (και όχι ανανεώσεις συμβάσεων όπως θέλει να τις αποκαλεί η πλειοψηφία του Δ.Σ.). 

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

ΑΠΕΡΓΙΑ

Συναδέλφισσες-οι,

η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της Ν.Δ. πιστή στις προεκλογικές της εξαγγελίες και συνεχίζοντας το μνημονιακό αμόκ όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και…λοιπών κατά καιρούς προθύμων) νιώθει πανίσχυρη για να περάσει πλήρως και ΑΜΕΣΑ την εφαρμογή της αντεργατικής-αντικοινωνικής πολιτικής της. Οι εντολοδόχοι του ΣΕΒ, των funds και λάτρες των off-shore παραδείσων, επιδιώκουν το τελειωτικό χτύπημα στους εργαζόμενους και την κοινωνία με το «αναπτυξιακό νομοσχέδιο» που ετοιμάζεται να φέρει προς ψήφιση τις επόμενες μέρες.

Ξεκίνησαν με την κατάργηση του Ασύλου στα Πανεπιστήμια, έδωσαν θεσμική-νομική υπόσταση στον χαφιεδισμό δίνοντας τη δυνατότητα σε δημόσιους φορείς να… «συνεργάζονται» με την Ε.Υ.Π., κατάργησαν την αιτιολόγηση της απόλυσης εργαζομένων (διαφημίζοντάς το μάλιστα ως «φιλο-εργατικό μέτρο»), όπως επίσης και την συνευθύνη του «άμεσου» εργοδότη και υπεργολάβου και τέλος ξεκίνησαν ένα όργιο καταστολής στα Εξάρχεια και σε άλλες γειτονιές αδειάζοντας κατειλημμένους χώρους από πρόσφυγες και μετανάστες, δηλαδή ανθρώπων απελπισμένων οι οποίοι βίωσαν την «επίδειξη δύναμης» των ένστολων λακέδων της κεντρικής εξουσίας.

Το δικαίωμα της απεργίας μπαίνει ακόμα περισσότερο στο στόχαστρο της κυβέρνησης, μετά τον επονομαζόμενο ν. Αχτσιόγλου. Με το νομοσχέδιο αυτό δημιουργείται ηλεκτρονικό μητρώο συνδικαλιστικών οργανώσεων (ΓΕΜΗΣΟΕ) - έτσι θα ονομάζεται το «φακέλωμα» των σωματείων αφού θα μπορεί να υπάρχει έλεγχος σε κάθε πτυχή που αποτελεί τον κορμό καθενός εξ’αυτών, θεσμοθετείται η ηλεκτρονική ψηφοφορία για τη λήψη απόφασης για απεργία (προφανής ο στόχος για ουσιαστικό χτύπημα στις Γ.Σ., το ανώτατο όργανο αποφάσεων στα πρωτοβάθμια σωματεία, αλλά και γενικότερα. Η εξουσία θέλει να εκμηδενίσει την ώσμωση μεταξύ των εργαζομένων). Δίνεται μάλιστα στον υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων η δυνατότητα να καθορίζει εκείνος τους…«όρους του παιχνιδιού» αποφασίζοντας ακόμα και για τον παρονομαστή της απαρτίας! Επίσης, η επιχειρησιακή  θα υπερισχύει της κλαδικής σύμβασης εργασίας, αρκεί η επιχείρηση να επικαλείται «οικονομικά προβλήματα». Άρα, το μόνο που χρειάζεται είναι ένας «έξυπνος» λογιστής, ενώ νομοθετείται η «υπερωρία» στις ελαστικές μορφές εργασίας.

Με το νομοσχέδιο εισάγεται η μερική απασχόληση Ιδιωτικού δικαίου (παρ. 18 του Άρ. 55) στο Δημόσιο τομέα. Με την διάταξη αυτή για πρώτη φορά σε Δημόσιες Υπηρεσίες θα προσλαμβάνονται συμβασιούχοι για μερική απασχόληση μέχρι 6 μηνών που δεν θα υπερβαίνει τις 4 ώρες ημερησίως. Θεσμοθετείται δηλαδή η περαιτέρω επέκταση των ελαστικών μορφών εργασίας στο Δημόσιο. Μέχρι τώρα υπήρχαν οι εργολάβοι οι οποίοι απομυζούσαν τους εργαζόμενους (όταν θυμόταν να τους…πληρώσουν). Τώρα, εργοδότης θα είναι το ίδιο το κράτος που θα μειώνει έτσι το λειτουργικό του κόστος αφού δεν θα θεωρεί ότι χρειάζεται μόνιμες προσλήψεις για το όλο και περισσότερο συρρικνούμενο δημόσιο.

Στο προς ψήφιση έκτρωμα υπάρχει πρόβλεψη πειθαρχικών διώξεων σε υπάλληλους αν σε διάστημα μόλις ενός μηνός δε γνωμοδοτήσουν για τις «στρατηγικές επενδύσεις», τη στιγμή που δεν έχουν αυτοί τον πλήρη έλεγχο της διαδικασίας τη στιγμή που υπάρχει πλέον προσωπικός καταλογισμός στον κάθε υπάλληλο αν κάποιος «επενδυτής» δεν μείνει «ικανοποιημένος» από το αποτέλεσμα! Άρα πλήρης ασυδοσία για τον κάθε ισχυρό και τρομοκράτηση του προσωπικού στους ελεγκτικούς μηχανισμούς όντας απροστάτευτο υπηρεσιακά.

Και σαν κερασάκι στην τούρτα, η κυβέρνηση σχεδιάζει να νομοθετήσει την «προαιρετική» ιδιωτική επικουρική ασφάλιση για τους νέους εργαζόμενους από το 2021 (με το «τυράκι» της καλύτερης σύνταξης στο μέλλον). Κρύβουν όμως επιμελώς πως κύριος στόχος αυτού του μέτρου είναι η απαλλαγή του κράτους από τη συγκεκριμένη υποχρέωση.

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΠΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΟΝΤΑΙ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ. ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΛΑΣΤΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.

ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ. ΝΕΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΣΕ ΥΓΕΙΑ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΠΡΟΝΟΙΑ,  ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ.

ΜΑΣ ΣΤΕΡΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ, ΤΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΟΛΑ!

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΛ. ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ, ΤΡΙΤΗ 24/9/2019, 11:00 π.μ.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Ενάντια στην κρατική τρομοκρατία

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 26ης Αυγούστου, ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις εισβάλλουν στην περιοχή των Εξαρχείων και προχωρούν στην εκκένωση δύο πολιτικών καταλήψεων και δύο ακόμα καταλήψεων στέγης που φιλοξενούν πρόσφυγες και μετανάστες. Προχωρούν στη σύλληψη τριών καταληψιών και στην απομάκρυνση και προσαγωγή 143 προσφύγων και μεταναστών. Η πλειοψηφία τους, οικογένειες με μωρά, μεταφέρονται σε βιομηχανικό κτήριο στο Μενίδι χωρίς νερό και ρεύμα με στοιχισμένα ράντζα στη σειρά και σταδιακά αφήνονται ελεύθεροι ή μεταφέρονται σε στρατόπεδα μεταναστών στην ενδοχώρα απομακρυσμένα από τον αστικό ιστό.

Από εκείνη την ημέρα μέχρι σήμερα, η περιοχή των Εξαρχείων θυμίζει στρατιωτικοποιημένη ζώνη, με πάνοπλους άνδρες των κατασταλτικών υπηρεσιών του Κράτους να παρενοχλούν κατοίκους και περαστικούς, σε κάθε γωνία και στενό της περιοχής.

Η κατασταλτική εκστρατεία είχε προαναγγελθεί προεκλογικά από την κυβέρνηση, με την απαραίτητη επικοινωνιακή υποστήριξη, που πρόσφεραν και εξακολουθούν να προσφέρουν απλόχερα τα ΜΜΕ, παρουσιάζοντας την περιοχή των Εξαρχείων σαν εγκληματικό άβατο, συνδέοντάς το άμεσα και με την κατάργηση του ακαδημαϊκού ασύλου. Η συσχέτιση μόνο τυχαία δεν είναι: στη περιοχή συνυπάρχουν δυναμικό νεολαιίστικο στοιχείο (πανεπιστήμια, σχολεία, στέκια, καταλήψεις, κλπ.) και πολιτικές και κοινωνικές συλλογικότητες που αμφισβητούν και αντιδρούν οργανωμένα στην κατασταλτική πολιτική και κερδοσκοπική χρήση γης που προορίζει το κεφάλαιο για την γειτονιά και την πόλη.

Στα Εξάρχεια, λειτουργούν πλήθος αυτό-οργανωμένων δομών όπως Υγείας, Στέγης, Συλλογικές Κουζίνες, Αυτό-οργανωμένα Πάρκα και Παιδικές Χαρές, Συνελεύσεις Γειτονιάς, που όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης έχουν καταφέρει να χτίσουν ισχυρούς κοινωνικούς δεσμούς ανάμεσα σε κατοίκους και μετανάστες, ενισχύοντας τους αγώνες ντόπιων και μεταναστών για μια καλύτερη ζωή.

Η επίθεση στα Εξάρχεια στοχεύει στην εκδίωξη κάθε αγωνιστικού στοιχείου από την γειτονιά και σε μια ιδιότυπη κοινωνική εκκαθάριση με σκοπό την άμεση μετατροπή της περιοχής σε ζώνη τουριστικής εκμετάλλευσης και καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Είναι προφανές πως η νέα Κυβέρνηση συνεχίζοντας τις πολιτικές της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, προσπαθεί να επιβληθεί στην περιοχή των Εξαρχείων, τρομοκρατώντας τους κατοίκους, ντόπιους και μετανάστες και τον κόσμο του αγώνα. Θέλει να ισοπεδώσει κάθε αγωνιστική φωνή διεκδίκησης και αμφισβήτησης και να τσακίσει όσους ορθώνουν αντιστάσεις απέναντι στην επέλαση της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας, όχι μόνο στην περιοχή αλλά και στο σύνολο της μαχόμενης κοινωνίας και των κοινωνικών και πολιτικών κινημάτων.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. με την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, τη νέα ρατσιστική νομοθεσία για τους πρόσφυγες και μετανάστες (δυσκολία πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας σε μη έχοντες ΑΜΚΑ, κλειστά στρατόπεδα, κλπ.), την θεσμική υπαγωγή των φυλακών από το Υπ. Δικαιοσύνης στο Υπ. Προστασίας του Πολίτη και την χωροταξική εκτόπισή τους μακριά από τον αστικό ιστό, τις εξαγγελίες για το νέο συνδικαλιστικό νόμο, το φακέλωμα των συνδικαλιστικών σωματείων, την νομιμοποίηση της αστυνόμευσης των εργασιακών χώρων του Δημόσιου Τομέα, προετοιμάζεται για μια ακόμα μεγαλύτερη επίθεση στους εργαζόμενους, άνεργους, μετανάστες και τη νεολαία, τις κοινότητες αγώνα και τις κατακτήσεις τους.

Η Πρωτοβουλία Εργαζόμενων Πανεπιστημίου Αθηνών καταγγέλλει την ολομέτωπη επίθεση κράτους και κεφαλαίου, εκφράζει την αλληλεγγύη της απέναντι σε κάθε αγωνιζόμενο-η, σε κάθε εστία αγώνα απέναντι στο σύγχρονο ολοκληρωτισμό και ΚΑΛΕΙ όλους τους εργαζόμενους και τους μαζικούς συνδικαλιστικούς και κοινωνικούς φορείς και συλλογικότητες να συμπαραταχθούν στο ανοιχτό κοινωνικό μέτωπο ενάντια στην κρατική καταστολή και να συμμετάσχουν στην πορεία, στα Προπύλαια, στις 14 Σεπτεμβρίου 2019 στις 12:00.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΙΣ 14/9/2019, ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ, ΣΤΙΣ 12.00 

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ - ΟΥΤΕ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ, ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΩΡΟ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΙΤΟΝΙΑ